W Razie PoAru KtóRy NastąPił W ZakłAdzie Pracy Pracownik?

Co robi pracownik w razie pożaru który nastąpił w zakładzie pracy?

Zasady postepowania w przypadku pożaru – Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Płocku 1. Zasady postępowania w przypadku powstania pożaru w budynku mieszkalnym Pożar w budynku mieszkalnym może powstać w pomieszczeniach mieszkalnych, piwnicach, na poddaszach, w zsypach, pionach instalacji elektrycznych oraz innych instalacjach ocieplanych materiałem palnym.

  • swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego przekazywana jest informacja o zdarzeniu;
  • adres i nazwę obiektu, w którym powstał pożar ;
  • co się pali, na którym piętrze;
  • czy występuje zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.

Po podaniu informacji nie należy odkładać słuchawki do chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia. Przyjmujący zgłoszenie może zażądać:

  • potwierdzenia zgłoszenia poprzez oddzwonienie;
  • dodatkowych informacji, które w miarę możliwości należy podać.

Największe zagrożenie dla osób przebywających w pobliżu pożaru niesie ze sobą zadymienie poziomych i pionowych dróg ewakuacyjnych. W przypadku pożaru we własnym mieszkaniu należy:

  • wyprowadzić z mieszkania dzieci i osoby niepełnosprawne;
  • w zależności od zaistniałej sytuacji podjąć działania gaśnicze, wyłączyć dopływ gazu i energii elektrycznej, nie otwierać okien;
  • jeśli ugaszenie pożaru we własnym zakresie jest niemożliwe, opuścić mieszkanie, zamykając drzwi jedynie na klamkę.

Nie można dopuścić do odcięcia przez pożar drogi wyjścia z mieszkania, a gdy już do tego dojdzie, należy udać się do pomieszczenia posiadającego okno lub balkon, usytuowanego najdalej od miejsca pożaru, zabierając ze sobą (jeśli jest to możliwe) mokry koc lub ręcznik i zamykając za sobą drzwi do innych pomieszczeń na klamkę.

  • pozostać w domu, zamykając drzwi wejściowe do mieszkania jedynie na klamkę;
  • zakręcić zawór gazu, wyłączyć wszystkie odbiorniki energii elektrycznej;
  • w celu niedopuszczenia do przenikania dymu i wysokiej temperatury przez drzwi wejściowe do mieszkania należy zabezpieczyć otwory i nieszczelności drzwi (np. mokrym ręcznikiem);
  • przygotować zapas wody do gaszenia lub chłodzenia elementów konstrukcyjnych i wyposażenia;
  • w razie potrzeby wezwać pomoc przez otwarte okno lub balkon.
  • W przypadku pożaru na wyższej kondygnacji należy pozostać w mieszkaniu lub opuścić je na wezwanie kierującego akcją gaśniczą, zamykając drzwi wejściowe do mieszkania na klucz.
  • Niezależnie od powyższych wskazań, po przybyciu straży pożarnej należy bezwzględnie podporządkować się poleceniom kierującego działaniami ratowniczo-gaśniczymi.
  • 2. Zasady postępowania z urządzeniami i instalacjami grzewczymi

Sezon grzewczy związany jest rokrocznie ze zwiększoną liczbą pożarów spowodowanych nieprawidłową eksploatacją urządzeń ogrzewczych na paliwa stałe, ciekłe i gazowe oraz elektrycznych. Pożary te, obok strat materialnych, powodują poważne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, tym bardziej, że część pożarów jest związana z eksploatacją urządzeń ogrzewczych w porze nocnej b ądź też urządzeń pozostawionych bez nadzoru dorosłych domowników.

  • przewód kominowy nie jest zatkany;
  • nie występują uszkodzenia komina, brak lub uszkodzenie zewnętrznej obudowy komina, drzwiczek przewodów kominowych i kanałów przełazowych;
  • do komina nie zostały wprowadzone drewniane elementy konstrukcji więźby dachowej lub inne palne części konstrukcji budowlanych;
  • odległość palnej konstrukcji budynku od wewnętrznego lica przewodów dymowych nie jest mniejsza niż 30 cm;
  • rury dymowe nie są przeprowadzone bez zabezpieczenia przez palne stropy, ściany lub dachy;
  • paleniska do przewodów kominowych są odpowiednio podłączone
  • w odległości mniejszej niż 0,5 m od drzwiczek wycierowych i kontrolnych nie są składowane materiały palne.

Właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektów, w których odbywa się proces spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, są obowiązani do usuwania zanieczyszczeń z przewodów dymowych i spalinowych:

  • od palenisk opalanych paliwem stałym – co najmniej 4 razy w roku;
  • od palenisk opalanych paliwem płynnym i gazowym – co najmniej 2 razy w roku;
  • od palenisk zakładów zbiorowego żywienia i usług gastronomicznych – co najmniej raz w miesiącu.
  1. Zanieczyszczenia z przewodów wentylacyjnych w wyżej wymienionych obiektach należy usuwać co najmniej raz w roku.
  2. Warunki bezpiecznej eksploatacji butli z gazem płynnym propan-butan
  3. Sprawne technicznie butle z gazem płynnym powinny być ustawione w miejscach łatwo dostępnych. W odniesieniu do budynków mieszkalnych muszą być spełnione następujące warunki:
  • w każdym mieszkaniu wewnątrz budynku mogą znajdować się jednocześnie tylko 2 butle o zawartości gazu nie większej niż 11 kg, zasilające dwa odrębne odbiorniki gazowe; butle te powinny być podłączone do instalacji, niedozwolone jest przechowywanie wewnątrz budynku mieszkalnego butli napełnionej gazem i niepodłączonej do instalacji gazowej;
  • odległość butli od powierzchni promieniujących ciepłem (grzejniki, piece itp.) oraz wyłączników elektrycznych, liczników elektrycznych, gniazd wtykowych, dzwonków elektrycznych, telefonów i innych urządzeń powodujących iskrzenie powinna wynosić co najmniej 1,0 m;
  • jeżeli butlę umieszczono w szafce lub obudowie, wówczas w drzwiach albo ściance szafki należy wykonać w najniższym i najwyższym punkcie otwory zabezpieczone siatką;
  • butle powinny być ustawione w pozycji pionowej i zabezpieczone przed upadkiem, przewróceniem, dostępem dzieci itp.;
  • temperatura pomieszczeń, w których mają pozostawać butle napełnione gazem nie może przekraczać 35°C;
  • butli i odbiorników w żadnym przypadku nie wolno umieszczać w piwnicy ani w pomieszczeniach, w których podłoga znajduje się poniżej poziomu terenu.

Ponadto butli z gazem płynnym nie wolno umieszczać w:

  • szybach instalacyjnych budynków mieszkalnych i innych;
  • pomieszczeniach sypialnych i kuc hennych
  • kotłowniach;
  • garażach i innych miejscach, gdzie znajdują się pojazdy samochodowe, oraz na strychach.

Podstawowe zasady bezpieczeństwa:

  • pomieszczenia, w których zainstalowano przewody i urządzenia gazowe, należy regularnie wietrzyć;
  • jeżeli w pomieszczeniu wyczuwalny jest zapach gazu, obowiązuje zakaz używania ognia;
  • po zakończeniu użytkowania odbiorników gazu należy zamknąć wszystkie kurki gazowe.
  • Puste butle po gazie płynnym należy traktować z zachowaniem tych samych środków ostrożności, jak przy butlach pełnych, gdyż zawierają one opary gazu.
  • Urządzenia ogrzewcze – zasady bezpiecznej eksploatacji
  • Najczęściej pożary spowodowane przez instalacje elektryczne wynikają z nieostrożności w obsłudze, ustawiania urządzeń ogrzewczych w pobliżu materiałów palnych, na podłożu palnym lub z wadliwego działania samej instalacji. Aby ograniczyć zagrożenie pożarowe związane z eksploatacją urządzeń elektrycznych, należy przestrzegać następujących zasad:
  • zachować odległość co najmniej 0,5 m pomiędzy oprawami oświetleniowymi a materiałami palnymi;
  • ustawić ogrzewcze urządzenia elektryczne na niepalnych podstawach lub płytach;
  • nie pozostawiać bez dozoru włączonych do sieci przenośnych grzejników, kuchenek, żelazek i innych urządzeń elektrycznych nieprzystosowanych do ciągłej pracy (z wyjątkiem grzejników akumulacyjnych);
  • osobom nieposiadającym wymaganych kwalifikacji zawodowych nie wolno dokonywać samodzielnych przeróbek i remontów urządzeń i instalacji elektrycznych;
  • niedopuszczalne jest zakładanie instalacji prowizorycznych, niewłaściwie wykonanych, np.: zawieszanie przewodów bezpośrednio na hakach, gwoździach, owijanie lamp papierem itp.;
  • należy stosować się do zaleceń producenta, odnośnie użytkowania i konserwacji urządzeń elektrycznych ;
  • nie wolno instalować opraw oświetleniowych oraz osprzętu typu: wyłączniki, przełączniki, gniazda wtyczkowe bez izolacji.
  1. 3. Zasady zachowania bezpieczeństwa pożarowego podczas użytkowania ozdób świątecznych
  2. W ferworze świątecznych przygotowań często zapominamy o wyłączeniu na czas garnka z bigosem czy przypilnowaniu dzieci bawiących się zimnymi ogniami przy choince.
  3. Przed przystąpieniem do ozdabiania choinki trzeba ustawić ją we właściwym miejscu, tak aby nie stanowiła zagrożenia pożarowego.

Przede wszystkim należy zachować odstęp od różnego rodzaju źródeł ciepła – piecyków, grzałek, promienników, termowentylatorów oraz oczywiście kominków. Bardzo ważne jest także, aby strumień ciepła wydobywający się z tych urządzeń skierowany był w przeciwną stronę niż choinka.

Według przepisów odległość ta powinna wynosić 60 cm. Oczywiście byłoby lepiej, gdyby ten odstęp był większy. Ważne jest także, aby nie ustawiać choinki blisko zasłon i firanek. Nie ma znaczenia to, czy choinka jest prawdziwa, czy sztuczna, gdyż obie palą się tak samo łatwo. Jeżeli chodzi o oświetlenie choinki to, najlepsze są lampki już gotowe oznakowane znakiem CE dopuszczającym do stosowania na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego – przestrzegamy przed tzw.

samoróbkami. Często przy choince zapalamy sztuczne ognie lub świeczki, dlatego kolejną ważną rzeczą jest stabilne ustawienie drzewka, tak aby się nie przewróciło. Teoretycznie tzw. zimne ognie są bezpieczne, jeżeli zostały zawieszone pod gałązkami i ich nie przypalają.

  1. Wytwarzają one jednak wysoką temperaturę i w sprzyjających warunkach mogą wywołać pożar.
  2. Dlatego nie należy zezwalać dzieciom na zabawę sztucznymi ogniami bez nadzoru osoby dorosłej.
  3. W przypadku pożaru choinki w pierwszej kolejności należy wyłączyć ozdoby (lampki, światełka) z instalacji elektrycznej.

Następnie powinno się polać choinkę wodą lub użyć gaśnicy. Jeżeli pożar się rozprzestrzenia, należy wezwać straż pożarną. Prawdziwe choinki lepiej jest trzymać w doniczce lub wiaderku, gdyż wolniej wysychają, a co się z tym wiąże – wolniej się palą. Niebezpieczne mogą być także lampki zawieszane na wolnym powietrzu.

Ozdabia się nimi rosnące w ogródkach świerki, jodły i inne drzewka, a także wejścia do domów i okapy dachów. Girlandy różnokolorowych światełek wyglądają imponująco, ale należy zwrócić uwagę, czy są one przystosowane do używania w tych warunkach. Lampki niemające właściwej izolacji, które w pomieszczeniach mogłyby być niezawodne, po zamoknięciu na deszczu lub śniegu mogą spowodować porażenie prądem.4.

Zasady ewakuacji z obiektów użyteczności publicznej Bezpieczna ewakuacja ludzi z obiektów jest możliwa, jeśli zostały spełnione odpowiednie warunki techniczno-budowlane dla dróg ewakuacyjnych i elementów wystroju wnętrz, określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75 poz.690, z późn. zm.), oraz ustalono przedsięwzięcia ewakuacyjne. Ewakuację z budynku należy podjąć po ocenie przez kierującego akcją ratowniczą (zarządzającego obiektem), czy rzeczywiście istnieje taka potrzeba.

Podstawowym obowiązkiem wszystkich osób przebywających w budynku w przypadku powstania zagrożenia, jest współpraca oraz bezwzględne podporządkowanie się poleceniom kierującego akcją ratowniczą, który do czasu przybycia jednostek Państwowej Straży Pożarnej musi zorganizować ewakuację ludzi i mienia.

  • w pierwszej kolejności ratuje się zagrożone życie ludzkie;
  • ewakuację rozpoczyna się od tych pomieszczeń (lub stref), w których powstał pożar lub które znajdują się na drodze rozprzestrzeniania się ognia, oraz tych pomieszczeń (lub stref), z których wyjście lub dotarcie do bezpiecznych dróg ewakuacji może być odcięte przez pożar, zadymienie lub inne zagrożenie;
  • zabronione jest wykorzystywanie dźwigów (wind) do celów ewakuacji – ewakuację z wyższych kondygnacji należy prowadzić klatkami schodowymi;
  • należy wyłączyć dopływ prądu do pomieszczeń i stref objętych pożarem;
  • należy usuwać z zasięgu ognia wszelkie materiały palne, cenne urządzenia itp.;
  • należy przeciwdziałać panice wśród ludzi przebywających w budynku, wzywając do zachowania spokoju, informując o drogach ewakuacji, oraz roztaczać opiekę nad potrzebującymi pomocy;
  • w przypadku odcięcia dróg ruchu dla pojedynczych osób lub grupy ludzi, należy niezwłocznie dostępnymi środkami, bezpośrednio lub przy pomocy osób znajdujących się na zewnątrz odciętej strefy, powiadomić o tej sytuacji kierującego akcją ratowniczą;
  • osoby odcięte od dróg wyjścia, a znajdujące się w strefie zagrożenia, należy zebrać w pomieszczeniu najbardziej oddalonym od źródła zagrożenia oraz w miarę posiadanych środków i istniejących warunków, ewakuować na zewnątrz przy pomocy sprzętu przybyłych jednostek Państwowej Straży Pożarnej;
  • wchodząc do pomieszczeń lub stref silnie zadymionych, należy przyjmować pozycję pochyloną (jak najbliżej podłogi) oraz zabezpieczać drogi oddechowe prostymi środkami (np. zmoczonym w wodzie materiałem);
  • podczas przechodzenia przez silnie zadymione odcinki dróg ewakuacyjnych należy poruszać się wzdłuż ścian, aby nie stracić orientacji co do kierunku ruchu;
  • nie należy otwierać bez potrzeby drzwi do pomieszczeń, które mogą być objęte pożarem, ponieważ nagły dopływ powietrza sprzyja gwałtownemu rozprzestrzenianiu się ognia – otwierając drzwi do takich pomieszczeń, należy chować się za ich ościeżnicę;
  • nie można dopuszczać do blokowania w pozycji otwartej drzwi wyposażonych w samozamykacze;
  • po zakończeniu ewakuacji osób należy sprawdzić, czy wszyscy opuścili poszczególne pomieszczenia – przy niezgodności stanu osobowego i podejrzeniu, że ktoś pozostał w zagrożonej strefie, należy natychmiast zgłosić ten fakt jednostkom ratowniczym przybyłym na miejsce akcji i przeprowadzić ponowne sprawdzenie pomieszczeń w budynku.

5. Zasady bezpieczeństwa pożarowego w lasach Każda osoba jest zobowiązana do przestrzegania przepisów przeciwpożarowych obowiązujących na terenach leśnych i ponosi odpowiedzialność za szkody wynikłe z nieodpowiedniego zachowania się w lesie. W celu niedopuszczenia do rozprzestrzenienia się powstałego w lesie pożaru, konieczne jest utrzymanie niezalesionych pasów przeciwpożarowych oraz usuwanie gałęzi, chrustu, ściętych drzew i odpadów poeksploatacyjnych znajdujących się w odległości mniejszej niż 30 m od skraju toru kolejowego lub drogi publicznej.

W lasach, na terenach śródleśnych, na obszarze łąk, torfowisk i wrzosowisk oraz w odległości 100 m od granicy lasu nie wolno wykonywać czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo pożaru, a w szczególności wypalać wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych. Otwartym ogniem można posługiwać się w lesie oraz w odległości mniejszej niż 100 m od jego granicy – tylko w miejscach wyznaczonych lub uzgodnionych z właścicielem lub zarządcą lasu.

Bezwzględnie należy przestrzegać zakazu wstępu do lasu wprowadzonego przez właściciela w związku z występującym na obszarach leśnych dużym zagrożeniem pożarowym. W lasach i na terenach śródleśnych zabronione jest palenie tytoniu za wyjątkiem dróg utwardzonych i miejsc wyznaczonych.

Należy przestrzegać zakazów wynikających z tablic informacyjno-ostrzegawczych wywieszonych na terenach leśnych wzdłuż szlaków wycieczkowych i turystycznych, przy schroniskach, obozach młodzieżowych i innych miejscach o dużej penetracji ludności. Istotne jest zachowanie ostrożności podczas przejazdu przez tereny leśne i nie wyrzucanie przez okna pojazdów niedopałków papierosów, które mogą być przyczyną pożaru.

Wjazd do lasu pojazdami silnikowymi lub zaprzęgowymi dozwolony jest jedynie drogami publicznymi, zaś wjazd na drogi leśne jest dozwolony tylko wtedy gdy są one oznakowane drogowskazami lub innymi znakami dopuszczającymi ruch po tych drogach. Postój pojazdów silnikowych lub zaprzęgowych na drogach leśnych jest dozwolony wyłącznie w miejscach oznakowanych.6.

Zasady bezpieczeństwa pożarowego przy zbiorze i składowaniu płodów rolnych Wieloletnie statystyki dotyczące pożarów w rolnictwie, a w szczególności w indywidualnych gospodarstwach rolnych, wskazują iż powstające pożary powodują duże straty w mieniu i dobytku, najczęściej prowadzą do całkowitego zniszczenia zabudowy zagrodowej.

Osoby odpowiedzialne za pracę sprzętu, maszyn i pojazdów wykorzystywanych przy zbiorze, transporcie i składowaniu płodów rolnych zobowiązane są zapewnić bezpieczeństwo pożarowe tych prac. Podczas mechanicznego zbioru płodów rolnych należy używać silników elektrycznych o odpowiednim stopniu ochrony, a zastosowany układ napędowy powinien być ustawiony w odległości nie mniejszej niż 5 m od stert, stogów i budynków o konstrukcji palnej.

Silniki spalinowe należy ustawiać na podłożu niepalnym, z urządzeniem wydechowym zabezpieczonym przed wylotem iskier, w odległości co najmniej 10 m od stert, stogów lub budynków o konstrukcji palnej. Paliwa niezbędne do pracy tych urządzeń należy przechowywać w ilości nieprzekraczającej dobowego zapotrzebowania, w zamkniętych nietłukących się naczyniach, w odległości co najmniej 10 m od punktu omłotowego i miejsc występowania palnych płodów rolnych.

Nie wolno używać otwartego ognia i palić tytoniu w odległości mniejszej niż 10 m od punktu omłotowego, stertowania, a także przy obsłudze sprzętu, maszyn i pojazdów podczas zbiorów palnych płodów rolnych. Miejsca omłotów, stertowania i kombajnowania należy wyposażyć w sprawny podręczny sprzęt gaśniczy oraz w razie potrzeby w sprzęt służący do wykonywania pasów ograniczających rozprzestrzenianie się pożaru, np.

Pług do zaorania ziemi pomiędzy miejscem pożaru a obszarem, na który pożar mógłby się przenieść. Miejsca omłotów, niezależnie od wymaganego sprzętu, należy wyposażyć w pojemnik z wodą ( np. beczkę ), objętości co najmniej 200 dm 3 oraz wiadro lub inny podobny sprzęt przygotowany do wykorzystania w celach gaśniczych.

Strefa pożarowa sterty lub stogu z palnymi produktami nie może przekraczać powierzchni 1000 m 2 lub kubatury 5000 m 3, Przy ustawianiu stert, stogów i brogów należy zachować co najmniej następujące odległości:

  1. od budynków wykonanych z materiałów palnych – 30 m,
  2. od budynków wykonanych z materiałów niepalnych i pokryciu co najmniej trudno zapalnym – 20 m,
  3. od dróg publicznych i torów kolejowych – 30 m,
  4. od urządzeń i przewodów linii elektrycznych wysokiego napięcia – 30 m,
  5. od lasów i terenów zadrzewionych – 100 m,
  6. między stertami, stogami stanowiącymi odrębne strefy pożarowe – 30 m.

Wokół stert i stogów należy zachować powierzchnię o szerokości co najmniej 2 m w odległości 3 m od ich obrysu, pozbawioną materiałów palnych. Produkty roślinne należy składować w sposób uniemożliwiający ich samozapalenie. W przypadku konieczności składowania produktów niedosuszonych należy okresowo sprawdzać ich wewnętrzną temperaturę.

  1. Zabronione jest wypalanie roślinności na łąkach, pastwiskach, nieużytkach, rowach, pasach przydrożnych, szlakach kolejowych lub w strefie dzikich zarośli i trzcin.
  2. Dopuszczalne jest wypalanie słomy i pozostałości roślinnych na polach w odległości większej niż 100 m od zabudowań, miejsc ustawienia stert i stogów, lasów oraz zboża na pniu jedynie w przypadku zapewnienia stałego nadzoru miejsca wypalania oraz w sposób niepowodujący zakłóceń w ruchu drogowym.

Szczegółowe zasady wypalania słomy i pozostałości roślinnych ustalają organy samorządu terytorialnego w uzgodnieniu z właściwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej. : Zasady postepowania w przypadku pożaru – Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Płocku

Czy pracownik ma obowiązek gasić pożar?

Alarmowanie o niebezpieczeństwie – W razie pożaru, który nastąpił w zakładzie pracy, pracownik musi niezwłocznie powiadomić odpowiednie służby ratunkowe. Uwaga! Obowiązek zawiadomienia straży pożarnej regulowany jest prawnie ( Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r.

  • O ochronie przeciwpożarowej ).
  • To zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz: centrum powiadamiania ratunkowego lub jednostkę ochrony przeciwpożarowej albo Policję bądź wójta albo sołtysa.
  • Oczywiście należy również zaalarmować wszystkie osoby, które przebywają w budynku, a jeśli zachodzi taka konieczność – zarządzić ewakuację, pilnując przy tym, by przebiegała ona sprawnie i bez paniki.

W miarę możliwości należy również zabezpieczyć mienie przed pożarem i osobami postronnymi.

Jaka jest odpowiednia kolejność reagowania w czasie pożaru?

Zasady postępowania na wypadek pożaru – Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Tczewie Jak zwalczać powstały pożar 1. W przypadku powstania pożaru wszyscy zobowiązani są podjąć działania w celu jego likwidacji: – zaalarmować niezwłocznie, przy użyciu wszystkich dostępnych środków osoby będące w strefie zagrożenia, – wezwać straż pożarną.2.

See also:  O Psie KtRy Dał SłOwo?

Telefoniczne alarmowanie należy wykonać w następujący sposób: Po wybraniu numeru alarmowego straży pożarnej 998 i zgłoszeniu się dyżurnego spokojnie i wyraznie podaje się: -swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego nadawana jest informacja o zdarzeniu, – adres i nazwę obiektu, – co się pali, na którym piętrze, – czy jest zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.

– po podaniu informacji nie odkładać słuchawki do chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia. Przyjmujący może zażądać: – potwierdzenia zgłoszenia poprzez oddzwonienie, – dodatkowych informacji, które w miarę możliwości należy podać.3. Przystąpić niezwłocznie, przy użyciu miejscowych środków gaśniczych do gaszenia pożaru i nieść pomoc osobom zagrożonym w przypadku koniecznym przystąpić do ewakuacji ludzi i mienia.

  1. Należy czynności te wykonać w taki sposób aby nie doszło do powstania paniki jaka może ogarnąć ludzi będących w zagrożeniu, które wywołuje u ludzi ogień i dym.
  2. Panika może być przyczyną niepotrzebnych i tragicznych w skutkach wypadków w trakcie prowadzenia działań ratowniczo gaśniczych.
  3. Dlatego prowadząc jakiekolwiek działania w przypadku powstania pożar należy kierować się rozwagą w podejmowaniu decyzji.

Do czasu przybycia straży pożarnej kierowanie akcją obejmuje kierownik zakładu pracy /właściciel obiektu/ lub osoba najbardziej energiczna i opanowana. Jak ewakuować ludzi i mienie Celem ewakuacji ludzi jest zapewnienie osobom szybkiego i bezpiecznego opuszczenia strefy zagrożonej lub objętej pożarem.

Do celów ewakuacji ludzi służą korytarze – poziome drogi ewakuacji i klatki schodowe – pionowe drogi ewakuacyjne z których istnieje możliwość bezpośredniego wyjścia na zewnątrz. Drogi i wyjścia ewakuacyjne oznakowane muszą być pożarniczymi tablicami informacyjnymi zgodnie z PN – 92/N – 01256/02 „Znaki Bezpieczeństwa – Ewakuacja.

Ewakuacją ludzi z części lub z całego obiektu zarządza kierujący akcją ratowniczo – gaśniczą. W przypadku zaistnienia pożaru lub innego zagrożenia budynku lub jego części, osoby nie biorące udziału w akcji ratowniczej powinny opuścić strefę zagrożenia.

  • Osoby opuszczające strefę zagrożenia kierują się do najbliższego wyjścia służącego celom ewakuacji zgodnie z oznakowaniem.
  • W czasie prowadzenia ewakuacji zabronione jest: – dokonywanie jakichkolwiek czynności mogących wywołać panikę, – przechodzenie w kierunku przeciwnym do kierunku ewakuacji, – zatrzymywanie się lub tamowanie ruchu w inny sposób.

Osoby ewakuowane muszą podporządkować się poleceniom ratowników to jest osobom prowadzącym ewakuację: strażacy, pracownikom służby zabezpieczenia obiektu. Poza ewakuacją ludzi niejednokrotnie zachodzi konieczność ewakuacji mienia. Celem ewakuacji mienia jest zabezpieczenie cennych przedmiotów oraz ważnych dokumentów przed zniszczeniem lub uszkodzeniem w przypadku pożaru lub innego zagrożenia.

  • Ewakuowane przedmioty i dokumenty należy umieszczać aby nie były narażone na zniszczenie lub uszkodzenie.
  • Działania ewakuacyjne muszą być prowadzone w sposób skoordynowany, nie powodujący utrudnień w innych działaniach.
  • Ierujący działaniami powinien wstępnie określić pomieszczenia z których należy wynieść mienie.

Do pomieszczeń, z których należy ewakuować mienie w pierwszej kolejności, jeśli istnieje taka możliwość bez narażenia życia i zdrowia zalicza się: – pomieszczenia bezpośrednio zagrożone pożarem, w których jest ˇródło ognia, – pomieszczenia sąsiednie ( w pionie i w poziomie) – możliwość rozprzestrzeniania się pożaru lub uszkodzenia przez działanie wysokiej temperatury i gazów popożarowych (dymu), – pomieszczenia pod palącym się pomieszczeniem narażone na możliwość zalania w czasie akcji gaśniczej.

Jakie czynności wykonać w przypadku gdy zauważysz pożar?

Co robić gdy zauważysz pożar? – Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Turku

  • Zasady postępowania w przypadku pożaru w budynku mieszkalnym
  • Pożar w budynku mieszkalnym powstać może w pomieszczeniach mieszkalnych, piwnicach, poddaszach, zsypach, pionach instalacji elektrycznych oraz innych instalacji ocieplanych materiałem palnym.
  • W przypadku zauważenia pożaru należy niezwłocznie zaalarmować osoby przebywające w strefie zagrożenia oraz wezwać straż pożarną tel.998
  • Po wykręceniu numeru alarmowego straży pożarnej 998 i zgłoszeniu się dyżurnego należy spokojnie i wyraźnie podać:
  1. swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego nadawana jest informacja o zdarzeniu,
  2. adres i nazwę obiektu,
  3. co się pali, na którym piętrze,
  4. czy występuje zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.
  5. po podaniu informacji nie odkładać słuchawki do chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia.

Przyjmujący może zażądać:

  1. potwierdzenia zgłoszenia poprzez oddzwonienie,
  2. dodatkowych informacji, które w miarę możliwości należy podać.

Największe zagrożenie dla osób przebywających w pobliżu pożaru niesie ze sobą zadymienie poziomych i pionowych dróg ewakuacji. W przypadku pożaru we własnym mieszkaniu należy:

  1. wyprowadzić z mieszkania dzieci i osoby niepełnosprawne,
  2. w zależności od zaistniałej sytuacji podjąć działania gaśnicze, wyłączyć dopływ gazu i energii elektrycznej, nie otwierać okien,
  3. jeśli ugaszenie pożaru we własnym zakresie jest niemożliwe, opuścić mieszkanie zamykając drzwi jedynie na klamkę,

Uwaga! Nie można dopuścić do odcięcia przez pożar drogi wyjścia z mieszkania.

  • zaalarmować straż pożarną i osoby znajdujące się w sąsiednich lokalach.
  • w przypadku odcięcia drogi wyjścia z mieszkania udać się do pomieszczenia najdalej usytuowanego od pożaru posiadającego okno lub balkon zabierając ze sobą (jeśli jest to możliwe) mokry koc zamykając za sobą drzwi do innych pomieszczeń na klamkę. Wezwać pomoc przez okno lub z balkonu, a w przypadku silnego wzrostu temperatury i zadymienia położyć się na balkonie pod oknem i okryć szczelnie kocem lub innym okryciem.

W przypadku pożaru w mieszkaniu sąsiednim lub na niższej kondygnacji oraz zadymienia korytarza i klatki schodowej należy:

  • pozostać w domu zamykając drzwi wejściowe do mieszkania jedynie na klamkę,
  • zakręcić zawór gazu, wyłączyć wszystkie odbiorniki energii elektrycznej,
  • w celu niedopuszczenia do przenikania dymu i wysokiej temperatury przez drzwi wejściowe do mieszkania należy zabezpieczyć otwory i nieszczelności drzwi (np. mokrym ręcznikiem),
  • przygotować zapas wody do gaszenia lub chłodzenia elementów konstrukcyjnych i wyposażenia,
  • w razie potrzeby wzywać pomocy przez otwarte okno lub balkon.

W przypadku pożaru na wyższej kondygnacji:

  • należy pozostać w mieszkaniu lub opuścić je na wezwanie kierującego akcją gaśniczą zamykając drzwi wejściowe do mieszkania na klucz
  • Niezależnie od powyższych wskazań, po przybyciu straży należy bezwzględnie podporządkować się poleceniom kierownika akcji ratowniczo-gaśniczej.

Mimo, że przepisy przeciwpożarowe nie nakładają na użytkowników mieszkań wymagań w zakresie ich zabezpieczenia w sprzęt i urządzenia przeciwpożarowe – w celu ograniczenia ilości pożarów w mieszkaniach i ich skutków, Państwowa Straż Pożarna postuluje aby użytkownicy mieszkań wyposażali je w podstawowe urządzenia zabezpieczające, takie jak :

  • autonomiczne czujki dymu (posiadające zasilanie bateryjne) – umożliwiające już przy pierwszych oznakach pożaru zaalarmowanie sygnałem akustycznym osób przebywających w mieszkaniu i w sąsiednich mieszkaniach. Jest to szczególnie istotne w czasie nieobecności mieszkańców w domu lub w porze nocnej,
  • detektory gazu ziemnego – instalowane w pomieszczeniach kuchennych,
  • detektory tlenku węgla – instalowane w łazienkach z tzw. piecem kąpielowym,
  • gaśnice proszkowe (ABC) 2 lub 1 kg – umieszczane w miejscach łatwo dostępnych i znanych wszystkim domownikom (najlepiej w przedpokoju), zabezpieczone przy tym zarówno przed uszkodzeniami mechanicznymi jak i przed dostępem małych dzieci.

Przedkładając powyższe pod rozwagę należy podkreślić, że wyposażanie mieszkań w szczególności w autonomiczne czujki dymu oraz podręczny sprzęt gaśniczy jest obecnie standardem w zabezpieczeniu mieszkań w krajach zachodnich. Informujemy również, że szacunkowy koszt wyposażenia mieszkania we wszystkie wyżej wymienione zabezpieczenia nie powinien przekroczyć kwoty 300 zł.

Jaka jest kolejność ewakuacji?

W pierwszej kolejności ewakuuje się osoby z tych pomieszczeń, w których powstał, pożar (lub wystąpiło inne zagrożenie) lub które znajdują się na drodze rozprzestrzeniania się ognia oraz z pomieszczeń, w których wyjście lub dotarcie do bezpiecznych dróg ewakuacji może zostać odcięte przez pożar lub zadymienie.

Czy pracownik wyznaczony do zwalczania pożarów i ewakuacji ma obowiązek przystąpić do działań gaśniczych?

Ilu pracowników do zwalczania pożarów i ewakuacji? – Czy jednak w przypadku wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników również istnieje możliwość wyznaczenia jednego pracownika ? A może właściwym postępowaniem będzie wyznaczenie osobno pracownika odpowiedzialnego za działania w zakresie zwalczania pożarów i osobno odpowiedzialnego za ewakuację? Odnosząc się do powyższej wątpliwości, jak najbardziej można przyjąć, iż jeden pracownik może wykonywać działania zarówno w zakresie zwalczania pożarów, jak również dotyczące ewakuacji pracowników,

Kto odpowiada za pożar?

Kto odpowiada za ochronę przeciwpożarową? – Ustawa o ochronie przeciwpożarowej definiuje bardzo jasno tę osobę. Jest nią właściciel obiektu. W niektórych sytuacjach zadanie to przechodzi na zarządcę posesji lub użytkownika tak budynku, jak i obiektu użytkowego czy terenu.

  1. Istnieje też możliwość odpowiadania za ochronę przeciwpożarową przez osoby fizyczne, organizacje lub instytucje, które — na przykład — podnajmują dany obiekt.
  2. W parze z dużą odpowiedzialnością idą też jasno określone w Artykule 3 obowiązki.
  3. Musimy między innymi wyposażyć budynek (lub obiekt budowlany czy teren) w wymagane gaśnice czy inne urządzenia przeciwpożarowe.

To na naszych barkach będzie też spoczywać obowiązek przestrzegania wymogów technologicznych czy instalacyjnych. Właściwa osoba musi też zapewnić naprawę i konserwację urządzeń przeciwpożarowych, a także zatroszczyć się o odpowiednie oznakowanie dróg ewakuacji.

Jeśli sytuacja dotyczy firmy, to właściciel przedsiębiorstwa musi zapoznać podległych mu pracowników z przepisami przeciwpożarowymi. Musimy też wypracować jasny, czytelny schemat postępowania w razie pożaru. Można powiedzieć, że ustawodawca przekazał zdecydowaną większość obowiązków na właścicieli lub najemców czy osób korzystających z wybranej posesji, lub działki.

możemy Ci pomóc w analizie i zgłoszeniu do UODO

W jakich przypadkach pracownik ma prawo odstąpić od wykonywania pracy?

Pracownik ma prawo: powstrzymać się od wykonywania pracy w sytuacji, gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bhp i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom.

Kto zobowiązany jest do powiadomienia straży pożarnej w przypadku pożaru w pracy?

Realizacja zadań wynikających z obowiązku ochrony przeciwpożarowej – Omawiając temat ewakuacji skupimy się na dwóch podstawowych zagrożeniach występujących najczęściej w naszym środowisku, a mianowicie pożarach (część pierwsza) i zagrożeniu spowodowanym potencjalnym ładunkiem wybuchowym (bombą) – w kolejnym numerze.

Wszyscy wiemy, iż „każdy, kto zauważy pożar lub inne miejscowe zagrożenie, zobowiązany jest niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz jednostkę ochrony przeciwpożarowej, bądź policję i inne służby w zależności od potrzeb (pogotowie, pogotowie energetyczne, gazowe, wodociągowe itp.)”.

Właściciel lub zarządca obiektu zaznajamia (prowadzi szkolenie w taki sposób aby sprawdzić przyswojenie wiedzy i umiejętności praktycznych) pracowników z przepisami przeciwpożarowymi, a ci winni znać swoje zadania na wypadek pożaru, czyli:

  1. umieć alarmować straż pożarną (tel.998, komórkowy 112, podając dokładnie gdzie się pali tj. adres, nazwę obiektu, jak tam dojechać (gdy jest utrudniony dojazd np. zimą), na której kondygnacji się pali (na którym piętrze), co się pali (mieszkanie, piwnica, sklep, biuro, magazyn), czy jest zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego, swoje imię i nazwisko oraz numer telefonu, z którego zgłaszana jest informacja o zdarzeniu),
  2. umieć posługiwać się podręcznym sprzętem gaśniczym (gaśnice, hydranty, koce itp.),
  3. umieć zachować spokój i ostrzec współpracowników,
  4. natychmiast o puścić miejsca niebezpieczne oznakowanymi drogami ewakuacyjnymi, a w razie zadymienia przemieszczać się trzymając głowę na wysokości ok.1 m, zasłaniając usta zwilżoną chusteczką lub kawałkiem materiału (ochrona przed dymem i ciepłem),
  5. nie używać wind do ewakuacji,
  6. dodatkowo służby gospodarcze: odłączyć spod napięcia urządzenia elektryczne, wyłączyć instalacje wentylacyjne, zamknąć główny zawór gazowy,
  7. nie narażając własnego bezpieczeństwa, uczestniczyć w działaniach ratowniczo-gaśniczych, aż do czasu przybycia straży pożarnej, a następnie udzielić dowódcy sekcji stosownych informacji (czy wszyscy opuścili budynek, na którym piętrze i w jakim pomieszczeniu się pali, gdzie jest zawór prądu, gazu itp.), przekazać plany budynku, dróg ewakuacyjnych i ratunkowych.

Należy pamiętać również o konieczności udzielenia pomocy osobom poszkodowanym lub zagrożonym oraz zaopiekowania się osobami niepełnosprawnymi, starszymi, dziećmi oraz nie będącymi pracownikami, a co za tym idzie nie znającymi obiektu (np. w sklepach, szpitalach, urzędach itp.) Jeżeli jest taka możliwość, warto zabezpieczyć mienie przed pożarem i osobami postronnymi, mając jednak zawsze na uwadze w pierwszej kolejności zdrowie i życie własne oraz osób będących w budynku.

  • Właściciel lub zarządca obiektu zawierającego strefę pożarową przeznaczoną dla ponad 50 osób będących jej stałymi użytkownikami (poza budynkami mieszkalnymi), zobowiązany jest (zgodnie z § 13 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.04.2006r.
  • W sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów), co najmniej raz na dwa lata, przeprowadzić praktyczne sprawdzenie organizacji oraz warunków ewakuacji.

O terminie planowanych ćwiczeń ewakuacyjnych powinien co najmniej 7 dni wcześniej powiadomić właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Zdania odnośnie sposobu organizacji ćwiczeń ewakuacyjnych są podzielone, podobnie jak kwestia informowania pracowników, bądź utrzymywani terminu ćwiczeń w tajemnicy.

  1. Istnieje też wiele rodzajów scenariusza samych ćwiczeń, począwszy od zwykłego wyprowadzenia pracowników na miejsce zbiórki ewakuacyjnej, na czynnej współpracy z PSP kończąc (zadymienie obiektu, wykorzystanie fantoma itp.).
  2. Planowane ćwiczenia ewakuacyjne najlepiej utrzymać w tajemnicy przed pracownikami, w celu rzeczywistego sprawdzenia ich zachowania na wypadek zagrożenia oraz korzystania z pomocy jednostek PSP przy organizacji ewakuacji.

Wiadomo jest przecież, że element wizualny w postaci czarnego dymu np. z racy dymnej użytej przez strażaków lub białego gazu kosmetycznego, zdecydowanie bardziej przemawia do pracowników, aniżeli „suche” wołanie „uwaga pali się”. Dodatkowo w przypadku skorzystania z pomocy przedstawicieli ze strony PSP (np.

W cywilu obserwujących wewnątrz Zakładu przebieg ewakuacji), możemy dowiedzieć się o błędach jakie popełniamy i jakie należy wyeliminować w celu usprawnienia całej akcji. Podczas każdej ewakuacji niezwykle ważny jest czas reakcji. W przypadku, gdy obiekt wyposażony jest w system sygnalizacji pożaru, czas dotarcia informacji (do właściciela, zarządcy, dyrektora i PSP) będzie stosunkowo krótki.

W pozostałych obiektach, to ludzie muszą ocenić rodzaj zagrożenia, ugasić potencjalny pożar stosując podręczny sprzęt gaśniczy występujący w budynku lub w razie pożaru o większych rozmiarach, zawiadomić jednostki PSP. Zazwyczaj ewakuacja ogłaszana jest poprzez alarm, radiowęzeł, dzwonki, czy też ręczną syrenę alarmową.

  1. jako pierwsze ewakuować (najbliższą drogą ewakuacyjną i do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego), osoby z miejsca, w którym powstał pożar
  2. następnie dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne, wymagające pomocy osób trzecich przy poruszaniu się,
  3. zabrać ze sobą niezbędne rzeczy (torebki, dokumenty, portfele, odzież wierzchnią w okresie zimowym)
  4. zamknąć okna i drzwi, pamiętając przy tym, by drzwi nie zostały zamknięte na klucz,
  5. w przypadku zadymienia poruszać się w pozycji pochylonej (jak najniżej podłogi) zasłaniając usta i nos mokrą chusteczką lub kawałkami ubrania,
  6. korzystać z najbliższej drogi i najbliższego wyjścia ewakuacyjnego, jednak w przypadku odcięcia drogi ewakuacyjnej, zebrać się w pomieszczeniu najbardziej oddalonym od miejsca, gdzie się pali i stamtąd wezwać pomoc oraz oczekiwać na jednostki PSP,
  7. wyznaczyć osoby odpowiedzialne za zabezpieczenie wejścia/wyjścia do/z budynków, tak, by osoby niepowołane nie dostały się do wewnątrz, a przybyli na miejsce strażacy zostali poinformowani o źródle pożaru i jego miejscu.

Znajdując się na zewnątrz budynku, w miejscu bezpiecznym (miejscu zbiórki ewakuacyjnej) należy sprawdzić, czy wszystkie osoby opuściły budynek (zgodnie z listą obecności, dziennikiem itp.) oraz zameldować o tym przełożonemu, który poinformuje o stanie osobowym dowódcę akcji ratowniczo – gaśniczej.

  1. Warto tu zwrócić uwagę, by przełożeni egzekwowali od podległych pracowników, podpisywanie się na liście obecności automatycznie, tj.
  2. Zaraz po przyjściu do pracy, tak, by w razie zagrożenia można było za ich pomocą (list) ustalić faktyczny stan osobowy.
  3. Ważne jest także, by droga dojazdowa (droga pożarowa) do Zakładu pracy była drożna, z możliwością dotarcia pojazdów PSP jak najbliżej obiektu.

Utrudnione jest to zwłaszcza w takich zakładach pracy jak urzędy, sklepy, szpitale itp. gdzie od osób z zewnątrz (nie będących pracownikami) trudno wyegzekwować przestrzeganie przepisów. Należy pamiętać również, by zachować swobodny, nieograniczony żadnymi przedmiotami, dostęp do głównego wyłącznika prądu, UPS (awaryjnego podtrzymywania napięcia), gaśnic, hydrantów, koców gaśniczych, czy też wyjść ewakuacyjnych, tak, by w razie konieczności można było z nich swobodnie skorzystać.

Niezmierne ważne jest, by każdy zarządca, właściciel, dyrektor, czy też inna osoba odpowiedzialna za pracowników, w sposób niezwykle odpowiedzialny podchodziła do problemów ochrony przeciwpożarowej i związanej z nimi ewakuacji, co niewątpliwie w przypadku rzeczywistego zagrożenia pozwoli na uniknięcie nieszczęścia.

: Obowiązki wynikające z ustawy o ochronie przeciwpożarowej – Fireshop

Jak zachować się podczas pożaru w pracy?

Krok: zauważenie pożaru w pomieszczeniach pracy – Każdy pracownik, który zauważy pożar w obiekcie zobowiązany jest: 1. powiadomić bezpośredniego przełożonego, 2. powiadomić osoby bezpośrednio zagrożone i przystąpić do akcji ratowniczej lub ewakuacji.

Czego nie wolno robić w razie pożaru?

Wybuch pożaru w domu lub mieszkaniu: jak się zachować? –

  • Pożar wywołuje falę paniki, więc pierwszym krokiem powinna być próba opanowania emocji i oceny sytuacji. A mamy na to zaledwie kilka sekund. Czy pożar zagraża naszemu życiu? Czy będziemy go w stanie samodzielnie opanować? Ta druga opcja to spore ryzyko, które warto podjąć wyłącznie wtedy, gdy źródło ognia jest niewielkie. Jeżeli ogień szybko się rozprzestrzenia, powinniśmy natychmiast opuścić budynek, pomagając przy tym innym domownikom.
  • Ważne: nie zamykajmy drzwi na klucz i jeśli to możliwe, odetnijmy dopływ prądu.
  • Nie warto tracić czasu na ratowanie rzeczy osobistych, bo ogień może nam odciąć drogę ucieczki. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy w pomieszczeniu znajduje się więcej osób, a pożar można opanować samodzielnie. Uwaga: urządzeń elektrycznych nigdy nie należy polewać wodą! Ogień ugaś gaśnicą, którą warto mieć w mieszkaniu.
  • Pod żadnym pozorem nie otwierajmy okien – podmuchy wiatru mogą sprawić, że ogień zacznie się rozprzestrzeniać jeszcze szybciej.
  • Jeżeli w pomieszczeniu znajduje się dużo dymu, poruszajmy się po podłodze „na czworaka”, chroniąc drogi oddechowe kawałkiem materiału lub chusteczką. To rekomendowana metoda poruszania się w pomieszczeniu, w którym wybuchł pożar.
  • Kolejnym krokiem będzie oczywiście telefon do straży pożarnej. Numer 998 lepiej zapisać w telefonie, bo w przypływie paniki łatwo zapomnieć nawet tak prosty kontakt. Dzwoniąc na numer alarmowy, należy się przedstawić, podać nazwę palącego się obiektu oraz adres. Nie odkładajmy słuchawki, dopóki zgłoszenie nie zostanie przejęte.
  • Zaraz potem zaalarmujmy wszystkie osoby w okolicy (lub w budynku) o niebezpieczeństwie. Jeżeli ogień jest niewielki i dysponujemy odpowiednimi środkami, można przystąpić do próby gaszenia pożaru, na przykład za pomocą gaśnicy.
  • Jeżeli ogień dosięgnął człowieka, należy natychmiast udzielić mu pomocy: położyć go na ziemi i okryć kocem lub ubraniami, a następnie wezwać pogotowie. Jeżeli zapaliło się twoje ubranie, nie uciekaj, ale połóż się na podłodze i obracaj, aby zdusić ogień.
  • W trakcie ewakuacji i działań Straży Pożarnej należy stosować się do poleceń. Nie wolno się zatrzymywać oraz opóźniać działań ratowników.
See also:  KtRy Market Jest NajtańSzy?

Kto zauważy pożar zobowiązany jest niezwłocznie zawiadomić?

Dz.U.2022.2057 t.j. – Akt obowiązujący Wersja od: 8 września 2023 r. Art.9. Kto zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz: centrum powiadamiania ratunkowego lub jednostkę ochrony przeciwpożarowej albo Policję bądź wójta albo sołtysa.

Co należy zrobić po pożarze?

Jakie są etapy sprzątania po pożarze? – Pracę na miejscu zdarzenia rozpoczynamy od usunięcia sadzy ze ścian i podłóg, a następnie przystępujemy do czyszczenia ścian po pożarze np. suchym lodem oraz neutralizujemy zadymienie z pomieszczeń, łącznie z tzw.

dekontaminacją, czyli dezaktywacją wszelkich szkodliwych związków chemicznych. Po tym etapie przechodzimy do dezynfekcji pomieszczeń, najczęściej stosując metodę ozonowania pomieszczeń, Istnieje możliwość dezynfekcji nawet 3000 m2 na godzinę. Jest to szczególnie istotne podczas wykonywania prac czyszczących w dużych zakładach przemysłowych.

Szczególną uwagę podczas sprzątania po pożarze zwracamy na oczyszczenie przewodów wentylacyjnych i kominowych oraz ich dezynfekcję. Na koniec pomagamy właścicielom zniszczonego mienia w opracowaniu dokumentacji dla firmy ubezpieczeniowej tj. kosztorys nakładów rzeczowych KNR.

Określa on jednostkowe nakłady rzeczowe robocizny, zużyty materiał oraz szczegółowy opis wykonanych prac czyszczących. Warto więc odpowiednio wcześniej pomyśleć o ubezpieczeniu naszego mienia, w szczególności tego, w którym prowadzimy działalność gospodarczą, tak by w sytuacji zdarzenia losowego, jakim jest pożar, móc ubiegać się o odszkodowanie.

Niby wszyscy o tym wiem, lecz nie zawsze, jak to w życiu bywa, stosujemy się do tego i wykupujemy polisę od ognia i innych żywiołów.

Jak prawidłowo zgłosić pożar?

Wybierz numer alarmowy do Państwowej Straży Pożarnej 998 lub numer alarmowy 112.

W jaki sposób można ugasić rozpoczynający się pożar?

Pożar należy zaatakować zgodnie z kierunkiem wiatru. Pożary ze ściekającymi i płynnymi substancjami należy gasić w kierunku od góry do dołu. Pożary ścian należy gasić od dołu do góry. Należy stosować równocześnie kilka gaśnic, a nie kolejno jedną po drugiej.

Czy podczas ewakuacji trzeba zamykać okna?

Ewakuacja – ogólne zasady – Biuro Wsparcia Osób Niepełnosprawnych

  • Ewakua cja osób,w tym osób ze szczególnymi potrzebami, w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia w budynku
  • Podstawowym obowiązkiem wszystkich osób przebywających w budynku w przypadku powstania zagrożenia jest współpraca oraz bezwzględne podporządkowanie się poleceniom kierującego ewakuacją, który do czasu przybycia jednostek Państwowej Straży Pożarnej musi zorganizować ewakuację ludzi i mienia.
  • Osoby nie biorące udziału w akcji gaśniczej powinny ewakuować się najkrótszą oznakowaną drogą ewakuacyjną poza strefę objętą pożarem lub na zewnątrz budynku.
  • Wszyscy uczestniczący w ewakuacji, a w szczególności organizujący działania ewakuacyjne, powinni pamiętać, że:
  1. W pierwszej kolejności ratuje się zagrożone życie ludzkie – ewakuację rozpoczyna się od tych pomieszczeń (lub stref), w których powstał pożar lub które znajdują się na drodze rozprzestrzeniania się ognia oraz z tych pomieszczeń (lub stref), z których wyjście lub dotarcie do bezpiecznych dróg ewakuacji może być odcięte przez pożar, zadymienie lub inne zagrożenie.
  2. Zabronione jest wykorzystywanie dźwigów (wind) do celów ewakuacji – ewakuacja z wyższych kondygnacji powinna odbywać się przez klatkę schodową.
  3. W sytuacji gdy możemy wyjść z pomieszczenia należy wyłączać komputer, zamknąć okna, zabrać rzeczy osobiste: dokumenty, klucze, telefon, okrycie wierzchnie. Można też zabrać rzeczy, które nie utrudnią ewakuacji takie jak: laptop, pendrive z cennymi danymi, zamknąć drzwi, ale nie na klucz (klucz można zostawić w zamku).
  4. Należy przeciwdziałać panice wśród osób przebywających w budynku, wzywając do zachowania spokoju, informując o drogach ewakuacji oraz roztaczając opiekę nad potrzebującymi pomocy (nie tylko rannymi, ale także osobami ze szczególnymi potrzebami).
  5. Kolejność wyprowadzania osób uzależniona jest od miejsca wybuchu pożaru i usytuowania pomieszczeń w stosunku do klatek schodowych.
  6. W przypadku odcięcia dróg ruchu dla pojedynczych osób lub grupy osób, należy niezwłocznie dostępnymi środkami, bezpośrednio lub przy pomocy osób znajdujących się na zewnątrz odciętej strefy powiadomić kierującego akcją ratowniczą.
  7. Jeżeli droga ewakuacyjna z piętra została zablokowana, należy udać się do pomieszczenia najdalej oddalonego od źródła pożaru i w miarę posiadanych środków oraz istniejących warunków o fakcie blokady i odcięciu osób należy powiadomić kierującego akcją, np.: machać w oknie lub dzwonić na nr 998 lub 112.
  8. Osoby odcięte od wyjścia na parterze mogą ewakuować się oknami.
  9. Wchodząc do pomieszczeń lub stref silnie zadymionych należy przyjmować pozycję pochyloną (jak najbliżej podłogi) oraz zabezpieczać drogi oddechowe prostymi środkami (np. zmoczonym w wodzie materiałem).
  10. Podczas przechodzenia przez silnie zadymione odcinki dróg ewakuacyjnych należy poruszać się wzdłuż ścian, aby nie stracić orientacji co do kierunku ruchu.
  11. Nie należy otwierać bez koniecznej potrzeby drzwi do pomieszczeń, które mogą być objęte pożarem, ponieważ nagły dopływ powietrza sprzyja gwałtownemu rozprzestrzenianiu się ognia – otwierając drzwi do takich pomieszczeń należy chować się za ich ościeżnicę.
  12. Nie można dopuszczać do blokowania w pozycji otwartej drzwi wyposażonych w samozamykacze.
  13. Kierunek ewakuacji określają znaki ewakuacyjne rozmieszczone na drogach komunikacyjnych, które kierują do najbliższych wyjść ewakuacyjnych na zewnątrz obiektu i do wyznaczonych miejsc zbiórki.
  14. Po zakończeniu ewakuacji osób należy sprawdzić, czy wszyscy opuścili poszczególne pomieszczenia – przy niezgodności stanu osobowego i podejrzenia, że ktoś pozostał w zagrożonej strefie, należy natychmiast fakt ten zgłosić osobie kierującej ewakuacją lub dowodzącemu przybyłych na miejsce akcji jednostek ratowniczych, który wyznaczy osoby do ponownego sprawdzenia pomieszczeń w budynku.

: Ewakuacja – ogólne zasady – Biuro Wsparcia Osób Niepełnosprawnych

Czy można odmówić ewakuacji?

Ewakuacja ludności, zwierząt i mienia – Szczegóły Odsłony: 60112 I. EWAKUACJA LUDNOŚCI 1. Rodzaje ewakuacji. Ewakuacja polega na przemieszczeniu się ludności i transporcie zwierząt, mienia z rejonów, w których występują zagrożenia, do miejsc bezpiecznych.

  1. Z uwagi na uwarunkowania związane z rodzajem i skalą zagrożenia, wyróżnia się ewakuację I, II i III stopnia.
  2. Ewakuacja I stopnia polega na niezwłocznym przemieszczaniu ludności, zwierząt, mienia z obszarów, w których wystąpiło nagłe, nieprzewidziane, bezpośrednie zagrożenie, poza strefę zagrożenia.
  3. Ewakuację I stopnia wywołać może sytuacja związana z wystąpieniem nagłego, nieprzewidzianego, bezpośredniego zagrożenia, np.

pożar, huragan, katastrofa komunikacyjna, awaria przemysłowa itp. Ewakuacja II stopnia polega na uprzednio przygotowanym, planowym przemieszczeniu ludności, zwierząt, mienia z rejonów przyległych do zakładów, obiektów hydrotechnicznych, ze stref zalewowych oraz rejonów przyległych do innych obiektów stanowiących potencjalne zagrożenie dla ludności, zwierząt lub mienia w przypadku ich uszkodzenia lub awarii.

  • Realizuje się ją w sytuacji wystąpienia symptomów takiego zagrożenia.
  • Ewakuację II stopnia wywołać może sytuacja związana z wystąpieniem awarii i katastrof w zakładach przechowujących i stosujących toksyczne środki przemysłowe oraz zagrożenia powodziowego, których następstwa mogą zagrażać życiu i zdrowiu znacznej ilości ludzi.

Ewakuacja III stopnia polega na uprzednio przygotowanym, planowym przemieszczeniu ludności, zwierząt, mienia podczas podwyższania stanu gotowości obronnej państwa. Samoewakuacja polega na przemieszczeniu się ludności z rejonów w których może wystąpić lub wystąpiło bezpośrednie zagrożenie dla życia i zdrowia poza strefę zagrożenia.

  • Prowadzona jest przede wszystkim w oparciu o własne możliwości (transportowe, zakwaterowanie, itd.) Przyjmuje się, że samoewakuacja dotyczyć będzie około 50 % osób.2.
  • Ewakuacja z budynku lub obiektu budowlanego (ewakuacja I stopnia i ćwiczenia).
  • Ustawa z dnia 24.08.1991 r.
  • O ochronie przeciwpożarowej wskazuje w art.4, że właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ich ochronę przeciwpożarową, jest obowiązany zapewnić osobom przebywającym w budynku, obiekcie budowlanym lub na terenie, bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji.

Wspomniana ustawa wskazuje także, że z każdego obiektu budowlanego powinna być zapewniona możliwość ewakuacji. Natomiast zgodnie z § 17 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów: 1.

  • Właściciel lub zarządca obiektu przeznaczonego dla ponad 50 osób będących jego stałymi użytkownikami, niezakwalifikowanego do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV, powinien co najmniej raz na 2 lata przeprowadzać praktyczne sprawdzenie organizacji oraz warunków ewakuacji z całego obiektu.2.
  • W przypadku obiektów, w których cyklicznie zmienia się jednocześnie grupa powyżej 50 użytkowników, w szczególności: szkół, przedszkoli, internatów, domów studenckich, praktycznego sprawdzenia organizacji oraz warunków ewakuacji należy dokonać – co najmniej raz na rok, jednak w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia rozpoczęcia korzystania z obiektu przez nowych użytkowników.

Ponadto, w ramach realizacji ustawowego obowi ązku ustalenia sposobów postępowania na wypadek powstania pożaru i innego miejscowego zagrożenia właściciel lub zarządca obiektu powinien określić sposób ogłaszania konieczności ewakuacji oraz wyznaczyć miejsca zbiórki osób ewakuowanych.

Miejsca zbiórki po ewakuacji, powinny zostać zorganizowane na zewnątrz budynku w bezpiecznych miejscach, tak aby grupy pracowników wychodzące różnymi drogami ewakuacyjnymi (wyjściami ewakuacyjnymi) zebrały się w jednym miejscu, co znacznie ułatwiłoby ustalanie, czy wszyscy pracownicy wyszli z budynku.

Z jednego budynku mo żna wyznaczyć, jeśli jest taka potrzeba, więcej niż jedno miejsce zbiórki do ewakuacji. Przepisy z zakresu ochrony przeciwpożarowej nie wskazują wymagań co do liczby miejsc zbiórki do ewakuacji. Przy określaniu ich liczby należy kierować się liczbą pracowników (użytkowników) w obiekcie oraz warunkami ewakuacji.

W zależności od tych czynników, miejsc wyznaczonych i odpowiednio oznakowanych może być więcej niż jedno. Ważne, aby organizacyjnie było ustalone, do którego miejsca, kto się udaje, aby w czasie ewakuacji można było sprawdzić czy obiekt opuścili wszyscy pracownicy (użytkownicy). Informacje co do liczby miejsc zbiórki i podziału organizacyjnego powinny być zawarte w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego opracowanej dla całego obiektu.

Oznakowanie miejsca zbiórki do ewakuacji Poniżej przedstawiamy zasady obowiązujące w przypadku ogłoszenia ewakuacji II stopnia.3. Osoby (podmioty) uprawnione do ogłaszania (nakazania) ewakuacji. W przypadku ewakuacji, decyzje o jej przeprowadzeniu, w zależności od rodzaju i skali zagrożenia, podejmują: a) wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta, wojewoda z obszarów bezpośrednio zagrożonych (np.

na terenie Cieszyna), b) organy kierujące działaniami w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia w zależności od obszaru objętego klęską są to: – wójt (burmistrz, prezydent miasta) – jeżeli stan klęski żywiołowej wprowadzono tylko na obszarze gminy, – starosta – jeżeli stan klęski żywiołowej wprowadzono na obszarze więcej niż jednej gminy wchodzącej w skład powiatu, – wojewoda – jeżeli stan klęski żywiołowej wprowadzono na obszarze więcej niż jednego powiatu wchodzącego w skład województwa, – minister właściwy do spraw wewnętrznych lub inny (właściwy) minister – jeżeli stan klęski żywiołowej wprowadzono na obszarze więcej niż jednego województwa, – wojewoda, w przypadku zdarzeń radiacyjnych o zasięgu wojewódzkim, – minister właściwy do spraw wewnętrznych, w przypadku zdarzeń radiacyjnych o zasięgu krajowym, – osoba kierująca akcją ratunkową.4.

Zadania. a) zadania Burmistrza Miasta Cieszyna – Szefa obrony cywilnej w zakresie przygotowania i przeprowadzenia ewakuacji oraz przedsięwzięć z nią związanych to: – zabezpieczenie warunków niezbędnych do przetrwania ewakuowanej i poszkodowanej ludności, – planowanie i zapewnienie środków transportowych, – planowanie i zapewnienie ochrony oraz ewakuacji dóbr kultury i innego mienia na wypadek zagrożenia zniszczeniem.

B) zadania Miejskiego Zespołu Zarządzania Kryzysowego : – zebranie niezbędnych danych i opracowane koncepcji ewakuacji, – przekazanie niezbędnych informacji podmiotom zaangażowanym w proces ewakuacji, – koordynowanie i udzielanie pomocy jednostkom organizacyjnym w zakresie realizacji prac planistycznych związanych z ewakuacją (przyjęciem) ludności, – opracowanie planu i jego aktualizowanie, – zapoznanie ludności z zasadami i sposobami ewakuacji poprzez działalność informacyjną i szkoleniową, – kierowanie przebiegiem ewakuacji oraz zbieranie danych o jej przebiegu i ich analizowanie.

c) pozostałe zadania: – właściciele, użytkownicy lub zarządcy obiektów i terenów, zobowiązani do przygotowania procedur ewakuacji, – organy administracji publicznej wszystkich szczebli, odpowiedzialne za ochronę ludności na administrowanym terenie, – kierownicy służb, inspekcji, straży realizujący zadania w zakresie ewakuacji.5.

Powiadomienie ludności o zarządzonej ewakuacji. a) komunikaty i ostrzeżenia w masowych środkach przekazu, za pośrednictwem osoby odpowiedzialnej za kontakt z mediami (rzecznika), b) miejski system SMS, c) telefony, faksy, strona internetowa, d) system alarmowy miasta Cieszyna, e) ruchome urządzenia głosnomówiące będące w dyspozycji PSP, OSP, Policji, straży Miejskiej oraz bezpośrednio przez funkcjonariuszy tych służb, f) powiadomienia przez właściciela, administratora lub zarządcę budynku.6.

Po powiadomieniu o ewakuacji mieszkańcy podlegający temu procesowi powinni: a) przygotować się do opuszczenia rejonu zagrożonego, b) zabrać ze sobą niezbędne dokumenty, posiadane środki ochrony przed skażeniami, rzeczy osobiste, podręczną apteczkę oraz żywność na trzy dni.

  1. Bagaż powinien być spakowany w sposób umożliwiający łatwe jego przenoszenie.
  2. Ogólna waga bagażu nie powinna przekraczać 20 kg na osobę dorosłą, c) odpowiednio zabezpieczyć opuszczane domy i mieszkania poprzez wyłączenie gazu, prądu, wygaszenie pieców, dokładne zamknięcie drzwi i okien itp., d) pozostawić osobom zabezpieczającym domy i mieszkania adresy pobytu w planowanych rejonach rozmieszczenia po ewakuacji, e) rodzice (opiekunowie) powinni włożyć do kieszeni dzieci identyfikator z informacjami o dziecku.

Wzór znajduje się w załączniku, f) udać się do wyznaczonych miejsc rozmieszczenia zespołów zbiórek oraz ewidencyjno-informacyjnych, g) osoby opuszczające rejony zagrożone własnymi środkami transportu powinny udać się bezpośrednio do miejsc tymczasowego zakwaterowania.

W przypadku przeprowadzania ewakuacji, gdy szacowany czas poza miejscem zamieszkania jest kilkugodzinny, dopuszcza się możliwość niewykonywania przez mieszkańców ww. czynności lub wykonywanie ich w określonym zakresie.7. Kryteria wyznaczenia osób do ewakuacji i organizacja: Ewakuacji podlegają wszyscy, którzy znajdują się w rejonie zagrożenia.

Pierwszeństwo ewakuacji powinno objąć m.in. matki i dzieci, kobiety ciężarne, osoby niepełnosprawne, osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, domach dziecka, szpitalach dla przewlekle i nieuleczalnie chorych, podopiecznych opieki społecznej itp. W dalszej kolejności pozostała ludność, zwierzęta i mienie.

  1. Uznaje się, że ewakuacja jest zakończona, gdy cała ewakuowana ludność została zakwaterowana w planowanych rejonach rozmieszczenia.
  2. Przy realizacji tego procesu należy stosować zasadę dobrowolności z uwzględnieniem obowiązków nałożonych na obywateli zapisami w stosownych ustawach.
  3. To obywatel decyduje czy chce poddać się procesowi ewakuacji, czy też nie.

Właściwą decyzję podejmie się tylko wtedy, gdy będzie odpowiednio przeszkolony i będzie posiadał niezbędne informacje dotyczące np. rodzaju i stopnia zagrożenia, ewentualnych skutków, sposobu zachowania się itp. W przypadku braku zgody na ewakuację, w karcie ewakuacji uzupełniane są adnotacje dotyczące odmowy poddania się procesowi ewakuacji, a w przypadku niewydania kart, osoba taka podpisuje oświadczenie o odmowie poddania się ewakuacji.8.

  1. Miejsca zbiórek.
  2. W zależności od rodzaju zagrożenia: – na wypadek powodzi: punkty załadowcze będą wyznaczane na bieżąco w zależności od sytuacji zagrożenia i liczby ewakuowanych.
  3. Przyjmuje się, że mogą to być następujące miejsca: parking przy Browarze Zamkowym w Cieszynie przy ul.
  4. Bednarskiej i Dojazdowej, parking przy zakładzie Elektrometal S.A.

przy ul. Stawowej 71, parking przy „Polifarb-Market” Sp. z o.o. ul. Frysztacka 163, – na wypadek zagrożenia ze strony PPG Cieszyn S.A.: plac przed budynkiem remizy OSP Marklowice, ul. Zagrodowa 22.9. Miejsca tymczasowego zakwaterowania.1. Szkolne Schronisko Młodzieżowe.2.

Gościniec Sportowy.3. Szkoła Podstawowa nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi.4. Pozostałe placówki oświatowe.5. Remizy strażackie 6. Lokale wyznaczone przez Zakład Budynków Miejskich w Cieszynie Sp.z o.o.10. Transport. W zależności od liczby osób potrzebujących, transport zapewnia: a) Straż Miejska, b) ZGK, c) transport osób niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich – Dom Spokojnej Starości.

Przyjmuje się możliwość samodzielnego zorganizowania transportu przez osoby ewakuowane, po ustaleniu z kierującym akcją.11. Wyżywienie. Zapewnienie ciepłych napojów, koców, suchego prowiantu (w przypadku krótkotrwałej ewakuacji) bądź ciepłych posiłków (w przypadku długotrwałej ewakuacji).1.

Ciepłe napoje i suchy prowiant organizuje MOPS, 2. Ciepłe posiłki zapewnia MOPS (w przypadku kilku osób istnieje możliwość korzystania ze stołówek na terenie Cieszyna) 3. W pozostałych przypadkach obiady wydawane będą na stołówce Szkoły Podstawowej nr 5 z Oddziałami Integracyjnymi oraz innych stołówkach w placówkach oświatowych.

W przypadku ewakuacji, osoby ewakuowane powinny zabrać ze sobą żywność na okres 3 dni.12. Opieka psychologiczna i duszpasterska: a) opiekę psychologiczną zapewnia Powiatowe Centrum Zarządzania Kryzysowego, b) opiekę duszpasterską zapewniają księża katolicki i ewangelicki na podstawie stosownych uzgodnień.

See also:  SamochD KtóRy MałO Pali I Jest Tani W Eksploatacji?

II.EWAKUACJA ZWIERZĄT Należy bezwzględnie przestrzegać zasady, że życie ludzkie stanowi o wiele większe dobro i to ono powinno być ratowane w pierwszej kolejności. W dalszym etapie działań ratowane są zwierzęta oraz dobytek materialny. Planując ewakuację zwierząt należy przyjąć zasadę – materiał hodowlany w pierwszej kolejności, a następnie zwierzęta użytkowe (gospodarskie).

Organem planującym ewakuację zwierząt na szczeblu powiatu jest powiatowy lekarz weterynarii. Przyjmuje się, że na terenie miasta Cieszyna, gospodarze sami przeprowadzą ewakuację według posiadanych sił i środków, łącznie z transportem, wyżywieniem oraz pomieszczeniami dla zwierząt.

Ponadto, w razie konieczności, powiatowy lekarz weterynarii dysponuje spisem środków transportu zwierząt na terenie powiatu cieszyńskiego, które są przez niego systematycznie kontrolowane i dopuszczone do takich celów. Zapewniona zostanie im opieka weterynaryjna. Przyjmuje się także, że zwierzęta domowe zostaną przekazane „na przechowanie” do rodziny lub znajomych.

W razie braku możliwości oddania zwierzęcia rodzinie, można je przekazać Fundacji dla Zwierząt i Środowiska „Lepszy świat” ul. Limanowskiego 8/3, 43-400 Cieszyn, tel.782 717 771, która współpracuje z gminą Cieszyn lub do Schroniska dla zwierząt „AZYL” w Cieszynie ul.

  1. Cicha 10, tel.33 851 55 11, 603 850 137.
  2. Sposób postępowania ze zwierzętami: – do zwierząt należy podchodzić spokojnie od strony głowy, starając się nie okazywać strachu czy lęku, gdyż takie samo zachowanie może pojawić się wśród zwierząt, – nie należy podchodzić od tyłu zwłaszcza do dużych zwierząt, jak np.

koni, – w przypadku zwierząt, które są trzymane w grupie, poprzez łańcuch czy liny, należy starać się je z nich uwolnić, – zwierzęta należy wyprowadzać w miejsca bezpieczne z dala od zagrożenia, zapewniając im opiekę weterynaryjną, zwłaszcza gdy są one ranne bądź wycieńczone, – należy pamiętać, że zwierzęta przywiązują się do miejsca swojego pobytu, dlatego też często próbują wracać w miejsca skąd były ewakuowane, – należy zabezpieczyć miejsce, gdzie zostały ewakuowane, tak aby nie były w stanie go opuścić, – zwierzęta należy starać się wyprowadzać sprawnie ale zachowując bezpieczeństwo własne, – trzodę chlewną powinna ewakuować ich obsługa, – wszelkie zwierzęta młode powinno ewakuować się osobno zachowując szczególną ostrożność.

UWAGA! W przypadku zabierania sztuk młodych należy bacznie obserwować reakcję osobników dorosłych. – w przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy zaniechać ratowanie zwierząt do czasu przybycia na miejsce ich opiekunów ze względu na własne bezpieczeństwo. – w przypadku zwierząt stadnych, jeśli istnieje taka możliwość, należy najpierw ratować „przewodnika stada”, za którym podąży dalej całe stado.

W przypadku ratowania psów, zwłaszcza agresywnych, należy zachować szczególną ostrożność! Należy najpierw spróbować uspokoić zwierzę, podając komendy: „siad”, „do budy”, „grzeczny pies”. W przypadku braku reakcji, należy odstąpić od ich ratowania do czasu przybycia na miejsce właściciela.

  1. Gdyby doszło do ataku przez psa, należy osłonić twarz, szyję i głowę, w ostateczności użyć siły do odparcia ataku.
  2. Ury, gęsi i wszelki inny drób należy ratować, używając koszy i worków, Ule z pszczołami należy ratować cale zatykając otwory i w miarę możliwości uspokajając dymem.
  3. UWAGA! Bezwzględnie należy stosować ubrania chroniące przed użądleniem i korzystać z pomocy ich opiekunów.

III. EWAKUACJA MIENIA Celem ewakuacji mienia jest zabezpieczenie cennych przedmiotów oraz ważnych dokumentów przed zniszczeniem lub uszkodzeniem w przypadku pożaru lub innego zagrożenia. Ewakuowane przedmioty i dokumenty należy umieszczać w ten sposób, aby nie były narażone na zniszczenie lub uszkodzenie.

  • Działania ewakuacyjne muszą być prowadzone w sposób skoordynowany, nie powodujący utrudnień w innych działaniach.
  • Ierujący działaniami powinien wstępnie określić pomieszczenia z których należy wynieść mienie.
  • Do pomieszczeń, z których należy ewakuować mienie w pierwszej kolejności, jeśli istnieje taka możliwość bez narażenia życia i zdrowia zalicza się: – pomieszczenia bezpośrednio zagrożone pożarem, w których jest źródło ognia, – pomieszczenia sąsiednie ( w pionie i w poziomie) – możliwość rozprzestrzeniania się pożaru lub uszkodzenia przez działanie wysokiej temperatury i gazów popożarowych (dymu), – pomieszczenia pod palącym się pomieszczeniem narażone na możliwość zalania w czasie akcji gaśniczej.

Pozostałe mienie ewakuowanych osób zostanie składowane w miarę możliwości w pomieszczeniach tymczasowego miejsca zakwaterowania. Za ochronę mienia pozostawionego w ewakuowanych budynkach odpowiada Komenda Powiatowa Policji. O potrzebie zapewnienia ww. ochrony dyżurny Komendy informowany jest także (poza innymi źródłami uzyskania informacji) przez pracowników MCZK.

IV. ZADANIA WŁASNE Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą (wytwórczą, produkcyjną, hodowlaną itp.) powinieneś mieć świadomość, że wcześniej podjęte (we własnym zakresie) przez Ciebie i załogę Twojego zakładu działania przygotowawcze mogą całkowicie lub w większości uchronić zakład przed dużymi stratami materialnymi.

Przygotowania celem pomniejszenia skutków, np. powodzi czy pożaru polegają na wykonaniu niżej wymienionych zadań własnych: a) w zakładach pracy średnio i wielkoprzemysłowych : – analizie, które obiekty i kondygnacje tych obiektów są zagrożone, a w nich maszyny, unikatowe urządzenia, materiały, dokumentacja techniczno-produkcyjna itp., – wytypowaniu i przygotowaniu miejsc dokąd powinny być ewakuowane środki materiałowe i określeniu, w jaki sposób je chronić w miejscu składowania, – opracowaniu odpowiednich procedur postępowania, realnych i możliwych do wykonania siłami własnymi, – uzgodnieniu i wdrożeniu odpowiedniego systemu alarmowania i powiadamiania o zagrożeniach w zakładzie, – przeszkoleniu odpowiednich zespołów pracowniczych do prowadzenia akcji ewakuacyjnej mienia zakładowego, mając na względzie zasadę naczelną dotyczącą bezpieczeństwa ludzi, – podejmowaniu działań ratowniczych we własnym zakresie, kiedy okażą się one niewystarczające- powiadamianiu odpowiednich służb (Państwowa Straż Pożarna, Straż Miejska, Miejskie Centrum Zarządzania Kryzysowego), – odpowiednim ubezpieczeniu formalnym zakładu od strat w przypadku różnego rodzaju zagrożeń.

  1. B) w gospodarstwach rolnych, małych zakładach produkcyjnych (np.
  2. Fermy, hodowle, wytwórnie materiałów przemysłowych, żywności, warsztaty naprawcze itd.): – analizie, które obiekty i urządzenia zakładowe winny być ewakuowane do miejsc czasowego przechowywania, – w gospodarstwach hodowlanych, fermach- odpowiednio wcześniejszym przygotowaniu pojemników na zwierzęta, określeniu i uzgodnieniu miejsca, gdzie będą czasowo przekazywane, a także środków do ich transportu, – uzgodnieniu z sąsiadami miejsca, gdzie mogą być ulokowane zwierzęta na czas zagrożenia.

Należy mieć świadomość, że każdy odpowiada za swoją gotowość reagowania na zagrożenia. Jeśli jednak sytuacja rozwija się w sposób niekorzystny, należy mieć świadomość, że służby oraz władze Cieszyna udzielą należytej pomocy.

Co to jest 2 stopień ewakuacji?

Ewakuacja II stopnia polega na uprzednio przygotowanym planowym przemieszczeniu ludności, zwierząt, mienia z rejonów przyległych do zakładów, obiektów hydrotechnicznych, ze stref zalewowych oraz rejonów przyległych do innych obiektów stanowiących potencjalne zagrożenie dla ludności, zwierząt lub mienia w przypadku ich

Czy pracownik wyznaczony do zwalczania pożarów i ewakuacji?

Ewakuacja osoby odpowiedzialne – BHP Życie Każdy pracodawca ma obowiązek wyznaczenia w swoim zakładzie pracy pracowników do działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników. (art.209 1 § 1 pkt 2 k.p.). Zamiarem tego wpisu nie jest omówienie przepisu jak to zrobić, oraz jakie są konsekwencje prawne nie wyznaczenia takich osób.

Kto ma obowiązek wyznaczenia osoby wykonującej czynności w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników?

Na podstawie art.209(1) ustawy Kodeks pracy, pracodawca musi zapewnić środki niezbędne do udzielania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników oraz wyznaczyć do tych zadań odpowiednie osoby.

Kto jest odpowiedzialny za stan bhp w zakładzie pracy?

Kto ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa w zakładzie pracy? – Zgodnie z przepisami prawa to pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy. Art.207.K.p.: Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy.

Kto zobowiązany jest do powiadomienia straży pożarnej w przypadku pożaru w pracy?

Realizacja zadań wynikających z obowiązku ochrony przeciwpożarowej – Omawiając temat ewakuacji skupimy się na dwóch podstawowych zagrożeniach występujących najczęściej w naszym środowisku, a mianowicie pożarach (część pierwsza) i zagrożeniu spowodowanym potencjalnym ładunkiem wybuchowym (bombą) – w kolejnym numerze.

Wszyscy wiemy, iż „każdy, kto zauważy pożar lub inne miejscowe zagrożenie, zobowiązany jest niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz jednostkę ochrony przeciwpożarowej, bądź policję i inne służby w zależności od potrzeb (pogotowie, pogotowie energetyczne, gazowe, wodociągowe itp.)”.

Właściciel lub zarządca obiektu zaznajamia (prowadzi szkolenie w taki sposób aby sprawdzić przyswojenie wiedzy i umiejętności praktycznych) pracowników z przepisami przeciwpożarowymi, a ci winni znać swoje zadania na wypadek pożaru, czyli:

  1. umieć alarmować straż pożarną (tel.998, komórkowy 112, podając dokładnie gdzie się pali tj. adres, nazwę obiektu, jak tam dojechać (gdy jest utrudniony dojazd np. zimą), na której kondygnacji się pali (na którym piętrze), co się pali (mieszkanie, piwnica, sklep, biuro, magazyn), czy jest zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego, swoje imię i nazwisko oraz numer telefonu, z którego zgłaszana jest informacja o zdarzeniu),
  2. umieć posługiwać się podręcznym sprzętem gaśniczym (gaśnice, hydranty, koce itp.),
  3. umieć zachować spokój i ostrzec współpracowników,
  4. natychmiast o puścić miejsca niebezpieczne oznakowanymi drogami ewakuacyjnymi, a w razie zadymienia przemieszczać się trzymając głowę na wysokości ok.1 m, zasłaniając usta zwilżoną chusteczką lub kawałkiem materiału (ochrona przed dymem i ciepłem),
  5. nie używać wind do ewakuacji,
  6. dodatkowo służby gospodarcze: odłączyć spod napięcia urządzenia elektryczne, wyłączyć instalacje wentylacyjne, zamknąć główny zawór gazowy,
  7. nie narażając własnego bezpieczeństwa, uczestniczyć w działaniach ratowniczo-gaśniczych, aż do czasu przybycia straży pożarnej, a następnie udzielić dowódcy sekcji stosownych informacji (czy wszyscy opuścili budynek, na którym piętrze i w jakim pomieszczeniu się pali, gdzie jest zawór prądu, gazu itp.), przekazać plany budynku, dróg ewakuacyjnych i ratunkowych.

Należy pamiętać również o konieczności udzielenia pomocy osobom poszkodowanym lub zagrożonym oraz zaopiekowania się osobami niepełnosprawnymi, starszymi, dziećmi oraz nie będącymi pracownikami, a co za tym idzie nie znającymi obiektu (np. w sklepach, szpitalach, urzędach itp.) Jeżeli jest taka możliwość, warto zabezpieczyć mienie przed pożarem i osobami postronnymi, mając jednak zawsze na uwadze w pierwszej kolejności zdrowie i życie własne oraz osób będących w budynku.

  1. Właściciel lub zarządca obiektu zawierającego strefę pożarową przeznaczoną dla ponad 50 osób będących jej stałymi użytkownikami (poza budynkami mieszkalnymi), zobowiązany jest (zgodnie z § 13 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.04.2006r.
  2. W sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów), co najmniej raz na dwa lata, przeprowadzić praktyczne sprawdzenie organizacji oraz warunków ewakuacji.

O terminie planowanych ćwiczeń ewakuacyjnych powinien co najmniej 7 dni wcześniej powiadomić właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Zdania odnośnie sposobu organizacji ćwiczeń ewakuacyjnych są podzielone, podobnie jak kwestia informowania pracowników, bądź utrzymywani terminu ćwiczeń w tajemnicy.

  1. Istnieje też wiele rodzajów scenariusza samych ćwiczeń, począwszy od zwykłego wyprowadzenia pracowników na miejsce zbiórki ewakuacyjnej, na czynnej współpracy z PSP kończąc (zadymienie obiektu, wykorzystanie fantoma itp.).
  2. Planowane ćwiczenia ewakuacyjne najlepiej utrzymać w tajemnicy przed pracownikami, w celu rzeczywistego sprawdzenia ich zachowania na wypadek zagrożenia oraz korzystania z pomocy jednostek PSP przy organizacji ewakuacji.

Wiadomo jest przecież, że element wizualny w postaci czarnego dymu np. z racy dymnej użytej przez strażaków lub białego gazu kosmetycznego, zdecydowanie bardziej przemawia do pracowników, aniżeli „suche” wołanie „uwaga pali się”. Dodatkowo w przypadku skorzystania z pomocy przedstawicieli ze strony PSP (np.

w cywilu obserwujących wewnątrz Zakładu przebieg ewakuacji), możemy dowiedzieć się o błędach jakie popełniamy i jakie należy wyeliminować w celu usprawnienia całej akcji. Podczas każdej ewakuacji niezwykle ważny jest czas reakcji. W przypadku, gdy obiekt wyposażony jest w system sygnalizacji pożaru, czas dotarcia informacji (do właściciela, zarządcy, dyrektora i PSP) będzie stosunkowo krótki.

W pozostałych obiektach, to ludzie muszą ocenić rodzaj zagrożenia, ugasić potencjalny pożar stosując podręczny sprzęt gaśniczy występujący w budynku lub w razie pożaru o większych rozmiarach, zawiadomić jednostki PSP. Zazwyczaj ewakuacja ogłaszana jest poprzez alarm, radiowęzeł, dzwonki, czy też ręczną syrenę alarmową.

  1. jako pierwsze ewakuować (najbliższą drogą ewakuacyjną i do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego), osoby z miejsca, w którym powstał pożar
  2. następnie dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne, wymagające pomocy osób trzecich przy poruszaniu się,
  3. zabrać ze sobą niezbędne rzeczy (torebki, dokumenty, portfele, odzież wierzchnią w okresie zimowym)
  4. zamknąć okna i drzwi, pamiętając przy tym, by drzwi nie zostały zamknięte na klucz,
  5. w przypadku zadymienia poruszać się w pozycji pochylonej (jak najniżej podłogi) zasłaniając usta i nos mokrą chusteczką lub kawałkami ubrania,
  6. korzystać z najbliższej drogi i najbliższego wyjścia ewakuacyjnego, jednak w przypadku odcięcia drogi ewakuacyjnej, zebrać się w pomieszczeniu najbardziej oddalonym od miejsca, gdzie się pali i stamtąd wezwać pomoc oraz oczekiwać na jednostki PSP,
  7. wyznaczyć osoby odpowiedzialne za zabezpieczenie wejścia/wyjścia do/z budynków, tak, by osoby niepowołane nie dostały się do wewnątrz, a przybyli na miejsce strażacy zostali poinformowani o źródle pożaru i jego miejscu.

Znajdując się na zewnątrz budynku, w miejscu bezpiecznym (miejscu zbiórki ewakuacyjnej) należy sprawdzić, czy wszystkie osoby opuściły budynek (zgodnie z listą obecności, dziennikiem itp.) oraz zameldować o tym przełożonemu, który poinformuje o stanie osobowym dowódcę akcji ratowniczo – gaśniczej.

  1. Warto tu zwrócić uwagę, by przełożeni egzekwowali od podległych pracowników, podpisywanie się na liście obecności automatycznie, tj.
  2. Zaraz po przyjściu do pracy, tak, by w razie zagrożenia można było za ich pomocą (list) ustalić faktyczny stan osobowy.
  3. Ważne jest także, by droga dojazdowa (droga pożarowa) do Zakładu pracy była drożna, z możliwością dotarcia pojazdów PSP jak najbliżej obiektu.

Utrudnione jest to zwłaszcza w takich zakładach pracy jak urzędy, sklepy, szpitale itp. gdzie od osób z zewnątrz (nie będących pracownikami) trudno wyegzekwować przestrzeganie przepisów. Należy pamiętać również, by zachować swobodny, nieograniczony żadnymi przedmiotami, dostęp do głównego wyłącznika prądu, UPS (awaryjnego podtrzymywania napięcia), gaśnic, hydrantów, koców gaśniczych, czy też wyjść ewakuacyjnych, tak, by w razie konieczności można było z nich swobodnie skorzystać.

Niezmierne ważne jest, by każdy zarządca, właściciel, dyrektor, czy też inna osoba odpowiedzialna za pracowników, w sposób niezwykle odpowiedzialny podchodziła do problemów ochrony przeciwpożarowej i związanej z nimi ewakuacji, co niewątpliwie w przypadku rzeczywistego zagrożenia pozwoli na uniknięcie nieszczęścia.

: Obowiązki wynikające z ustawy o ochronie przeciwpożarowej – Fireshop

Jakie obowiązki związane z bhp nakłada na pracownika kodeks pracy?

Obowiązki pracownika w zakresie bhp | Politechnika Gdańska Wszyscy pracownicy, niezależnie od zajmowanego stanowiska, muszą wypełniać obowiązki wynikające z przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Postanowienia dotyczące obowiązków pracownika reguluje ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r.

obowiązek znajomości przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawanie się wymaganym egzaminom sprawdzającym (art.211 Kodeksu pracy), a także potwierdzenia na piśmie zapoznanie się z przepisami oraz zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy (art.237 4 Kodeksu pracy), obowiązek wykonywania pracy w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosowanie się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych (art.211 Kodeksu pracy), obowiązek dbania o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy (art.211 Kodeksu pracy), obowiązek stosowania środków ochrony zbiorowej, a także używania przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem (art.211 Kodeksu pracy), obowiązek poddawania się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosowania się do wskazań lekarskich (art.211 kodeksu pracy), obowiązek niezwłocznego zawiadamiania przełożonego o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzeżenia współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie (art.211 Kodeksu pracy), obowiązek współdziałania z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy (art.211 Kodeksu pracy).

Obowiązki osoby kierującej pracownikami, czyli np. dyrektora, kierownika, mistrza, brygadzisty, a nawet szeregowego pracownika wyznaczonego przez przełożonego do wykonania określonego zadania przy pomocy innych pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, zostały unormowane w art.212 Kodeksu pracy oraz w Rozdziale 2 §3 Regulaminu pracy Politechniki Gdańskiej.

obowiązek zorganizowania stanowiska pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy (art.212 Kodeksu pracy), obowiązek dbania o sprawność środków ochrony indywidualnej oraz ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem (art.212 kodeksu pracy), obowiązek zorganizowania, przygotowywania i prowadzenia prac, uwzględniając zabezpieczenie pracowników przed wypadkami przy pracy, chorobami zawodowymi i innymi chorobami związanymi z warunkami środowiska pracy (art.212 Kodeksu pracy), obowiązek dbania o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń pracy i wyposażenia technicznego, a także o sprawność środków ochrony zbiorowej i ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem (art.212 Kodeksu pracy), obowiązek egzekwowania przestrzegania przez pracowników przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (art.212 Kodeksu pracy), obowiązek zapewnienia wykonania zaleceń lekarza sprawującego opiekę zdrowotną nad pracownikami (art.212 Kodeksu pracy).

: Obowiązki pracownika w zakresie bhp | Politechnika Gdańska

Kto zauważy pożar zobowiązany jest niezwłocznie zawiadomić?

Dz.U.2022.2057 t.j. – Akt obowiązujący Wersja od: 8 września 2023 r. Art.9. Kto zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz: centrum powiadamiania ratunkowego lub jednostkę ochrony przeciwpożarowej albo Policję bądź wójta albo sołtysa.

W jakich przypadkach pracownik ma prawo do powstrzymania się od wykonywania pracy?

Pracownik ma prawo : powstrzymać się od wykonywania pracy w sytuacji, gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bhp i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom.