Opis Stasia W Pustyni I W Puszczy KtRy Rozdział?

Gdzie w pustyni iw puszczy jest opis Stasia?

Charakterystyka Stasia Tarkowskiego („W pustyni i w puszczy) – Ściągi, wypracowania, lektury Tarkowski jest główną postacią powieści Henryka Sienkiewicza pt. „W pustyni i w puszczy”. Bohater miał czternaście lat, urodził się w Port-Saidzie. Matka bohatera zmarła zaraz po urodzeniu chłopca.

  • Była Francuzką.
  • Ojciec natomiast był Polakiem.
  • Mężczyzna samotnie wychowywał syna.
  • Pracował przy budowie Kanału Sueskiego.
  • Ojciec Stasia przekazywał chłopcu informacje o Polsce, która była ich ojczyzną.
  • Staś był bardzo wysokim i silnym chłopcem, co wyróżniało go wśród jego rówieśników.
  • Był bardzo wysportowany, gdyż jeździł konno oraz pływał.

Staś miał jasne włosy oraz piękne oczy koloru błękitnego. Chłopiec był bardzo wesoły, przez co zyskał sobie wiele przyjaciół. Miał w sobie dużo optymizmu oraz energii. Nigdy się nie poddawał, zawsze potrafił poradzić sobie w trudnej sytuacji. Gdy mała Nel zachorowała, Staś nie tracił nadziei, lecz postanowił walczyć, szukając w nocy lekarstwa dla niej.

Bohater był również bardzo zaradny. Potrafił znaleźć pożywienie, a także wydostać się z rąk porywaczy. Bronił Nel. Gdy zabił Beduinów, dziewczynka bardzo się przestraszyła, gdyż obawiała się, że ją Staś również zabije. Jak każdy z nas, chłopiec miał też chwile załamania i zwątpienia, jednak nigdy nie pokazywał tego Nel.

Staś był bardzo mądrym chłopcem. Imponował znakomitą orientacją w terenie, wykazywał znajomość afrykańskiej flory i fauny. Znał wiele języków: francuski, polski, angielski, a także języki różnych plemion Afryki. Staś bardzo dobrze się uczył. Chłopiec był bardzo ciekawy i dociekliwy, podczas podróży dowiadywał się o zwyczaje i kulturę napotkanych ludzi.

  1. Był bardzo i spostrzegawczy, gdyż to właśnie on pierwszy zauważył, że Nel jest chora.
  2. Staś był bezinteresowny i pomocny.
  3. Pomagał Wa-himom, nie chcąc od nich „zapłaty”.
  4. Staś był bardzo odważny.
  5. Mahdiemu nie bał się oświadczyć, że nie wyrzeknie się swojej religii.
  6. Dobrze znosił niewygody podróży, a nawet zachowywał trzeźwy umysł i opracowywał plany wydostania się z rąk porywaczy.

Kochał swoją ojczyznę, mimo iż nie urodził się w Polsce. Staś uważał się za Polaka. Oprócz tych wszystkich zalet, miał również wady. Niewątpliwie do cech negatywnych możemy zaliczyć skłonność do przechwalania się oraz zarozumiałość. Przed Nel chciał uchodzić za dorosłego i wszystko wiedzącego już o życiu. : Charakterystyka Stasia Tarkowskiego („W pustyni i w puszczy) – Ściągi, wypracowania, lektury

W którym rozdziale jest opis wyglądu Nel?

Rozdział 9 – W wąwozie Arabowie znaleźli skalistą jaskinię, w której postanowili skryć ludzi i zwierzęta przed ulewą. Staś oczyścił Nel i jej odzież z piasku. Dziewczynka była wyczerpana burzą. Tuliła się do chłopca, szukając w jego opiekuńczych ramionach otuchy i pocieszenia.

W nocy chłód obudził chłopca. Rozglądając się po obozowisku zauważył pudło z bronią. Przez chwilę walczył z pokusą, która nakazywała mu zabicie prześladowców i uwolnienie Nel. Księżyc oświetlał sylwetki śpiących Arabów. W końcu chłopiec pochwycił pudło i przeniósł je na swoją stronę. Niestety, nagle rozległo się głośne szczekanie Saby.

Sudańczycy zerwali się ze snu. W świetle księżyca ujrzeli Stasia z bronią i nabojami w ręce.

Jak napisać charakterystykę Stasia Tarkowskiego?

Charakterystyka Stasia Tarkowskiego Staś Tarkowski to główny bohater powieści Henryka Sienkiewicza. Poznajemy go, gdy ma czternaście lat. Jednak już wcześniej wyróżniał się swoim wyglądem i sprawnością spośród rówieśników: () Staś wyższy był i silniejszy, niż bywają chłopcy w jego wieku, a dość mu było spojrzeć w oczy, by odgadnąć, że w razie jakiego wypadku prędzej zgrzeszy zbytkiem zuchwałości niż bojaźnią.

W czternastym roku życia był jednym z najlepszych pływaków w Port-Saidzie, co niemało znaczyło, albowiem Arabowie i Murzyni pływają jak ryby. Strzelając z karabinków małego kalibru – i tylko kulami, do dzikich kaczek i do egipskich gęsi, wyrobił sobie niechybną rękę i oko. Jego blond włosy i niebieskie oczy dopełniały wizerunku sprawnego i bystrego chłopca.

Poza sprawnością fizyczną Staś charakteryzował się nieprzeciętną inteligencją i zacięciem do języków: Urodzony w Egipcie, mówił po arabsku jak Arab. Od Zanzibarytów, których wielu służyło za palaczów przy maszynach, wyuczył się rozpowszechnionego wielce w całej Afryce środkowej języka ki-swahili, umiał nawet rozmówić się z Murzynami z pokoleń Dinka i Szylluk, zamieszkujących poniżej Faszody nad Nilem.

Mówił prócz tego biegle po angielsku, po francusku i po polsku, albowiem ojciec jego, gorący patriota, dbał o to wielce, by chłopiec znał mowę ojczystą. Dzięki swoim umiejętnościom bardzo łatwo nawiązywał kontakty i znajomości: Staś urodził się, wychował i doszedł do czternastego roku życia w Port-Saidzie, nad kanałem, wskutek czego inżynierowie, koledzy ojca, nazywali go «dzieckiem pustyni».

() Znał wszystkich – zarówno inżynierów i urzędników komory, jak i robotników, Arabów i Murzynów. Kręcił i wkręcał się wszędzie, wyrastał, gdzie go nie posiali, robił długie wycieczki wałem, jeździł łódką po Menzaleh i zapuszczał się nieraz dość daleko.

Ojciec Stasia był polskim inżynierem pracującym przy budowie wielkiego Kanału Sueskiego. Matka bohatera, z pochodzenia Francuska, zmarła przy jego narodzinach. Dorastał zatem jedynie pod opieką jednego rodzica. Został wychowany w duchu patriotycznym i miłości. Zawsze podziwiał swojego ojca i często mówił, że marzy by jako dorosły również zostać inżynierem.

Dzięki wpojonym przez ojca wartościom, Staś z pełną determinacją opiekował się Nel, ponieważ pragnął dotrzymać danego słowa honoru. strona: – 1 – Polecasz ten artykuł? Autor: : Charakterystyka Stasia Tarkowskiego

Co wiemy o Stasiu Tarkowskim?

Czternastoletni Staś Tarkowski to główny bohater powieści 'W pustyni i w puszczy’. Urodził się i wychował w Port-Saidzie pod opieką ojca – Polaka, który pracował przy budowie Kanału Sueskiego. Był wysportowanym, szczupłym blondynem o niebieskich oczach. Doskonale strzelał, pływał i jeździł konno.

Gdzie porwali Stasia i Nel W pustyni i w puszczy?

W pustyni i w puszczy ebook Główni bohaterowie, czternastoletni Staś Tarkowski i ośmioletnia Nel Rawlison, zostają porwani przez Beduinów i zawiezieni do Chartumu, gdzie swoją siedzibę ma Mahdi – przywódca powstania przeciwko Anglikom.

Co jeszcze można powiedziec o Stasiu?

Młody człowiek na pustyni – o Stasiu Tarkowskim – Ściągi, wypracowania, lektury Henryk Sienkiewicz umieścił w scenerii Egiptu młodego chłopca, Stasia Tarkowskiego, który jest główną postacią jego powieści „W pustyni i w puszczy”. Pochodził z rodziny polsko-francuskiej, a przyszedł na świat w Port Saidzie.

  1. W punkcie wyjściowym akcji utworu miał czternaście lat.
  2. Mimo tak młodego wieku miał potężną budowę ciała i uchodził za siłacza wśród swoich kolegów.
  3. Dbał o sprawność fizyczną, między innymi pływając i uprawiając jazdę konną.
  4. Nigdy nie chorował.
  5. Interesował się całym otoczeniem, a że miał przenikliwy umysł, potrafił uogólnić poszczególne wydarzenia i dojść do ciekawych wniosków.

Przez czternaście lat swego życia niemało zobaczył i poznał, z tego powodu nie stanowiła dla niego problemu tematyka społeczna, kulturowa itp. Można powiedzieć, że był poliglotą. Znał między innymi: angielski, francuski i arabski. Był bardzo dobrym człowiekiem.

Nie potrafił zabić bezbronnego człowieka, ale kiedy dochodzi do ostatecznego starcia z porywaczami, nie ma skrupułów i zabija ich kilkoma strzałami. Czasami był odważny aż do przesady, na przykład wtedy, kiedy nie potrafił skłamać, że wyrzeka się swojej wiary, żeby ratować własną skórę. Miał wiele pomysłów.

Chciał za pomocą latawców wyratować się z opresji, co mu się w końcu udało. Poza tym umiał poradzić sobie w wielu trudnych sytuacjach. Kiedy Nel zachorowała, wtedy on zrobił wszystko, żeby zdobyć lekarstwo i też jego usiłowania zakończyły się sukcesem.

Nieustannie troszczył się o swoją małą towarzyszkę podróży. Załatwiał jedzenie i liczne rzeczy potrzebne dziewczynce. Obiecał wcześniej jej ojcu, że się będzie nią opiekował i dotrzymywał słowa na każdym kroku. Można się od Stasia dużo nauczyć, zwłaszcza jeśli chodzi o dbanie o osoby powierzone naszej pieczy.

Także jego postawa obywatelska jest godna pochwały. Nigdy nie chował głowy w piasek, ale zawsze stawiał czoło przeciwnościom. Nadstawiał karku, jeśli to było konieczne dla najbliższych mu osób. We współczesnym świecie przydałoby się co najmniej kilku takich Stasiów. : Młody człowiek na pustyni – o Stasiu Tarkowskim – Ściągi, wypracowania, lektury

Jak opisać przygodę Stasia i Nel?

Jedną z najciekawszych przygód Stasia i Nel w trakcie porwania przez Beduinów było spotkanie z najgroźniejszym zwierzęciem Afryki, czyli lwem. Zdarzyła się wtedy, gdy porywacze, szukając bezpiecznego miejsca na nocleg, zauważyli dziwne zachowanie Saby. Pies Nel zachowywał się tak, jakby coś go przestraszyło.

O czym jest 4 rozdział W pustyni i w puszczy?

Rozdział 4 – Ojcowie z radością powitali Stasia i Nel. Pokazali im wspaniały obóz, obszerny i wygodny. Była piękna pogoda. W Medinet rosły wspaniałe palmy daktylowe, oliwki, drzewa figowe, pomarańczowe oraz mandarynki, granaty i upojnie pachnące krzewy bzów, róż oraz akacje.

Pan Rawlison myślał o kupnie domu z ogrodem w tych okolicach, by w przyszłości spędzać w tej pięknej krainie urlopy. Dzieci spotkały przy namiocie ojca Nel młodego Chamisa. Przyjęto go do posług domowych. Po obfitym obiedzie odpoczywano w ogrodzie do późna. Noc była ciepła. Nagle rozległo się głośne szczekanie.

Okazało się, że to hałasuje wigilijna niespodzianka pana Tarkowskiego dla Nel. Kupił dla niej ogromnego psa o imieniu Saba (lew). Nel uprosiła go, by natychmiast pokazał jej świąteczny prezent. Pies spodobał się zebranym. Serdecznie polizał policzek nowej właścicielki.

  1. Był tak duży, że Nel mogła na jego grzbiecie jechać jak na kucyku.
  2. Zwierzę było do wszystkich nastawione przyjaźnie.
  3. Jedynie widok dwóch właścicieli wielbłądów – Idrysa i Gebhra – spowodował, że łagodny do tej pory Saba, zaczął nagle warczeć.
  4. Chcieli oni nająć się jako przewodnicy wycieczek po pustyni.

Uważny obserwator zauważyłby, że Arabowie pilnie śledzili wzrokiem Stasia i Nel.

O czym jest pierwszy rozdział W pustyni i w puszczy?

ROZDZIAŁ I. — Wiesz, Nel — mówił Staś Tarkowski do swojej przyjaciółki, małej Angielki — wczoraj przyszli zabtie (policjanci) i aresztowali żonę dozorcy Smaina i jej troje dzieci — tę Fatmę, która już kilka razy przychodziła do biura do twojego ojca i do mego.

Jak napisać charakterystykę postaci literackiej?

Żelazne zasady –

  1. Zawsze napisz, kogo opisujesz – koleżankę z ławki, ciocię, wymarzonego chłopaka, psa. Jeśli to bohater literacki, pamiętaj, aby podać, z jakiej książki pochodzi i kto jest jej autorem.
  2. Charakterystyka musi składać się z kilku elementów. Są to: wprowadzenie – opis, kim jest dana postać, wygląd postaci, jej charakter i usposobienie oraz podsumowanie, czyli przedstawienie twoich opinii i przemyśleń z nią związanych. Pamiętaj, nie pomiń żadnej z nich – najlepiej napisz plan.
  3. Pisz opisowo i nie używaj „oklepanych” zwrotów. Ciekawiej brzmi na przykład, jeśli napiszesz, że ktoś jest zawsze uśmiechnięty, zwraca się do wszystkich z szacunkiem i chętnie doradza innym osobom w kłopotach, dzięki czemu wszyscy go lubią, niż jeśli stwierdzisz, że jest miły.
  4. Nie wyliczaj suchych przymiotników.
  5. Wskazując cechy postaci, popieraj je konkretnymi przykładami – zachowań, sytuacji itp. Tekst będzie ciekawszy.
  6. Unikaj powtarzania czasowników „był”, „jest”, „ma”. Lepiej i ciekawiej jest napisać: „Głowę Jasia porastają jasne blond włosy, a jego oczy przypominają kolorem bezchmurne niebo” niż „Jaś ma jasne włosy. Ma też niebieskie oczy”.
  7. Staraj się uchwycić i podkreślić te cechy, które stanowią o wyjątkowości bohatera, jego niepowtarzalności czy niezwykłości. W przypadku bohatera literackiego wykorzystaj odpowiednie cytaty.
See also:  Jak Obci Pazury Kotu KtóRy Się Wyrywa?

Kim była matka Stasia Tarkowskiego?

Charakterystyka Stasia Tarkowskiego – Ściągi, wypracowania, lektury Tarkowski to bohater powieści Henryka Sienkiewicza pt. „W pustyni i puszczy”. Był synem inżyniera Tarkowskiego, a matka jego była Francuzką, lecz zmarła przy porodzie. Wychowaniem Stasia zajmował się ojciec i opiekunki.

  1. Urodził się i wychował w Port-Saidzie.
  2. Nazywany był także „dzieckiem pustyni”.
  3. W wieku 14 lat był wysokim, silnym i wysportowanym chłopcem.
  4. Jako uczeń był bardzo pilny, pracowity i ambitny.
  5. Szybko i chętnie opanowywał naukę różnych języków.
  6. Interesowała go historia i,
  7. Doskonale strzelał, pływał i jeździł konno.

Był kochającym ojca synem, mającym głęboki szacunek do jego pracy i wiedzy. Staś zawsze chciał dokonać czegoś wielkiego. Jego marzenie spełniło się, gdy wraz z Nel znaleźli się w trudnej sytuacji. Podczas wędrówki przez pustynię i puszczę był skazany tylko na własne siły i pomysłowość.

Nie załamywał się w trudnych sytuacjach, podejmował mądre i dojrzałe decyzje, choć sam był dzieckiem. Chłopiec bardzo troszczył się o Nel, był szlachetny i ofiarny. Wielokrotnie odmawiał sobie picia, aby ostatnie krople wody oddać dziewczynce. Był wytrzymały i odporny – głodował, byle ona miała co jeść.

Był opiekuńczy i bardzo przywiązany do swojej przyjaciółki. Niemal cudem zdobył dla niej chininę, która uratowała jej życie, gdy ta była chora na febrę. Staś był gotów poświęcić dla niej życie. Podczas tej wędrówki Staś wykazał się pomysłowością. Uwolnił słonia Kinga ratując go przed śmiercią głodową.

  • Innym razem wpadł na pomysł zrobienia latawców, którymi przesłał wiadomość.
  • To uratowało im życie.
  • Chłopca cechowała odwaga.
  • Świadczy o tym zabicie przez niego groźnego lwa i porywaczy.
  • Staś był wierny swoim przekonaniom.
  • Dowiódł tego podczas spotkania z Mahdim.
  • Mądrze i zdecydowanie odmówił przyjęcia obcej wiary, choć wiedział, że może przez to zginąć.

Pamiętał, że jest Polakiem i chrześcijaninem. Po zabiciu Beduinów miał ogromne wyrzuty sumienia. Był wielkim patriotą, dowiódł tego znacząc drogę polskimi napisami. Na kamieniu wyrył słowa : „Jeszcze Polska.”, a kryjówkę w baobabie nazwał „Kraków”. Staś był chłopcem towarzyskim.

  • Potrafił nawiązywać kontakty z ludźmi bez względu na rasę i pochodzenie.
  • Przyjaźnił się z Arabami, a w czasie wędrówki opiekował się Kalim i Meą.
  • Uważam, że Staś w czasie porwania był trochę zarozumiały i lubił się przechwalać.
  • Po porwaniu stał się dojrzały i skromny.
  • Myślę, że ze Stasia mogłoby brać przykład wielu chłopców.

Chciałabym mieć takiego przyjaciela jak Staś Tarkowski. : Charakterystyka Stasia Tarkowskiego – Ściągi, wypracowania, lektury

Jak ma na imię Stasia W pustyni i w puszczy?

Staś Tarkowski

Staś i Nel
Pierwsze wystąpienie W pustyni i w puszczy
Data urodzenia ok.1871
Rodzina rodzice: Władysław Tarkowski małżeństwo: Nel Rawlison (ok.1894)
Inne informacje

Czy Staś Tarkowski jest Polakiem?

TARKOWSKI STAŚ – Ściągi, wypracowania, lektury H. Sienkiewicz W pustyni i w puszczy, bohater główny; troskliwy opiekun Nel. Wygląd: Był wysportowany, roślejszy od innych czternastolatków. Pod wpływem trudów podróży sylwetka Stasia zmieniła się – stał się silniejszy, bardziej zwinny i zahartowany.

  • Życiorys: Staś był Polakiem i patriotą.
  • Urodził się w Port Saidzie.
  • Jego ojcem był Polak, matką Francuzka, która zmarła przy narodzinach syna.
  • Ojciec Stasia był powstańcem z 1863 r., sybirakiem.
  • Po ucieczce z zesłania udał się na emigrację, za granicą skończył studia i uzyskał posadę przy budowie Kanału Sueskiego.

Ojciec wpoił Stasiowi miłość do odległej ojczyzny. Chłopiec biegle mówił po polsku. Staś uczył się doskonale. Uczęszczał do angielskiej szkoły i w tym języku przyswajał sobie wiedzę. Ale ojciec, polski patriota, dbał o to, by syn dobrze znał ojczystą mowę.

  1. Staś miał zresztą wyjątkowe zdolności do nauki języków.
  2. Biegle znał angielski i francuski.
  3. Potrafił się też porozumieć po arabsku i w języku ki-swahili.
  4. Miał zainteresowania techniczne.
  5. Po szczęśliwym zakończeniu całej historii, Staś ukończył szkoły w Egipcie, potem wstąpił na politechnikę (wyższa szkoła techniczna) w Zurychu (Szwajcaria), a następnie pracował przy budowie tuneli.

Charakterystyka: Staś był wesołym i towarzyskim chłopcem. Łatwo nawiązywał kontakty z innymi ludźmi. Znał wszystkich współpracowników ojca, chętnie rozmawiał z robotnikami: Arabami, Murzynami, ludźmi z Sudanu czy Nubii. Doskonale orientował się w okolicy, chętnie poznawał nowe rejony i nowych ludzi.

  • Chłonął wszystkie informacje.
  • Był troszkę zarozumiały i chełpliwy, zwłaszcza wobec Nel, której nie traktował zbyt poważnie, a to dlatego, że uważał się za dorosłego i doświadczonego.
  • Bardzo lubił swą małą przyjaciółkę, więc widząc jej smutek, przepraszał ją.
  • Marzył o bohaterskich czynach, których w przyszłości dokona.

Staś odziedziczył po ojcu odwagę i zaradność. Był także chłopcem bardzo odpowiedzialnym. Nie załamywał się w trudnych sytuacjach. Wiele razy dowiódł, że stać go na prawdziwe bohaterstwo: opiekował się Nel jak dorosły mężczyzna, podejmował mądre i dojrzałe decyzje podczas wędrówki.

  1. W czasie audiencji u Mahdiego nie wyrzekł się swojej wiary, zachował się z wielką godnością, czym zadziwił wszystkich obecnych.
  2. Udowodnił, że jest Polakiem i chrześcijaninem.
  3. W trakcie podróży przez puszczę Staś niespodziewanie stanął przed bardzo trudną decyzją.
  4. Po zabiciu lwa zabił eskortujących ich Beduinów.

Był przekonany, że nie ma innej drogi ocalenia, mimo to bardzo przeżył ten czyn. Miał silne wyrzuty sumienia, dopiero ojciec rozwiał jego wątpliwości. Chłopiec był bardzo troskliwy i opiekuńczy w stosunku do swej małej towarzyszki. Bardzo o nią dbał. Poświęcał się dla jej dobra.

W Omdurmanie głodował, aby Nel miała co jeść. Tuż przed nadejściem pomocy oddał przyjaciółce ostatnie krople życiodajnej wody. Gotów był umrzeć, byle tylko Nel przeżyła. Rola w utworze: Staś jest wzorem bohatera młodzieżowego. Jest wspaniałym synem i oddanym przyjacielem. Można mu zaufać i czuć się przy nim bezpiecznie.

Jest dzielny i mądry. : TARKOWSKI STAŚ – Ściągi, wypracowania, lektury

Co to jest opis postaci?

Charakterystyka postaci – Wikipedia, wolna encyklopedia

Ten artykuł od 2020-03 wymaga podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła, najlepiej w formie, Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: • • • • • • Internet Archive ( / ) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w, Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon z tego artykułu.

Charakterystyka postaci – bądź przedstawienie występującej w dziele literackim mające na celu prezentację tej osoby i analizę jej postępowania. Jak sama nazwa wskazuje opisujemy również charakter postaci oraz to, co lubi i czego nie lubi robić, a także jej nawyki, przyzwyczajenia. Wyróżniane są dwa główne rodzaje charakterystyk:

charakterystyka zewnętrzna ( prozografia ) – obejmuje prezentację cech zewnętrznych postaci, charakterystyka wewnętrzna ( etopeja ) – przedstawia życie wewnętrzne, światopogląd i postawę moralną postaci literackiej; analizuje zachowania postaci z uwzględnieniem jej stanu psychicznego.

Charakterystykę postaci można podzielić również ze względu na formę jej realizacji:

charakterystyka bezpośrednia jest formułowana wprost przez (np. narratora), np. „Marta nie była osobą gadatliwą.” charakterystyka pośrednia jest zawarta w słowach i myślach samej postaci lub opiniach innych bohaterów, na podstawie której czytelnik sam może wydać swoją opinię. Np.”Mary! Bardzo cię lubię za to, jak się zmieniłaś!”

Za co można podziwiać Stasia?

Za co podziwiamy Stasia Tarkowskiego Jednym z głównych bohaterów lektury pt. „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza był Tarkowski, chłopiec, który godnie nosił miano bohatera. Pochodził z Polski, jego matka była Francuzką, ojciec natomiast Polakiem, który jako pracował z Kampanii Kanału Sueskiego.

  • Staś miał 14 lat i przyjaźnił się z Nel, córką kolegi ojca – pana Rawlinsona.
  • Wychowywał się na pustyni, dlatego nazywano go również „dzieckiem pustyni”.
  • Chłopiec wyróżniał się wśród swych rówieśników wzrostem i siłą.
  • Uwagę zwracała jego wysportowana sylwetka.
  • Niebieskie oczy i jasnoblond włosy, bardzo kontrastowały z opaloną cerą.

Staś posiadał wiele umiejętności, natura obdarzyła go wybitnymi zdolnościami. Doskonale strzelał i zawsze trafiał do celu, bo jak mówiono „miał to po ojcu”. W Port- Saidzie zdobył tytuł najlepszego pływaka. Świetnie jeździł konno. W szkole uważany był za jednego z najlepszych uczniów, łatwo przyswajał sobie wiedzę.

  1. Znał wiele języków, ale biegle władał: polskim, angielskim, francuskim, słabiej porozumiewał się w języku arabskimi języku kilku narzeczy afrykańskich.
  2. Dzięki sprytowi, zaradności i pomysłowości razem z Nel wydostali się z niewoli Beduinów.
  3. Był to chłopiec bardzo odważny, gdyż zabił lwa, nocą poszedł w głąb puszczy po lekarstwo dl swej małej towarzyszki.

Jego opieka, troskliwość, życzliwość i szczerość były nie jednymi zaletami. Obronił Nel przed Sudańczykami i dbał o to by miała ona, co jeść, własnym ciałem osłonił ją przed uderzeniem Gebhra. Wyzwolił Kalego i Meę z rąk prześladowców i traktował jak swych przyjaciół.

  • Z szacunkiem donosił się do ludzi innej rasy.
  • Dzięki wytrwałości doskonale znosił trudy podróży.
  • Był chłopcem bardzo wierzącym, gdyż pomimo Stachu odrzucił wiarę Mahdiego a bronił chrześcijaństwa.
  • Zachwycał czytelników szlachetnością, co okazał przez to, iż wolał odmówić sobie jedzenia i ostatniego łuku wody dla dobra Nel.

Staś był chłopcem pomysłowym i zaradnym. Wysłał latawce z wiadomością o położeniu jego i dziewczynki, uwolnił słonia. Jednymi jego wadami była chełpliwość i zarozumiałość, jednak trudy pod róży i przeżycia zatarły je. Pozostały i jeszcze bardziej się umocniły tylko te dobre strony charakteru.

Moim zdaniem, Staś to bardzo miły i dobry chłopiec. Cenię go za poświęcenie, jakie okazał Nel. Żaden chłopiec w jego wieku nie wykazałby się takim bohaterstwem, odwagą i dzielnością. Z pewności zasługuje za szacunek i uznanie wszystkich czytelników. Swoim zachowaniem zapewne ujął za wielu rówieśników i nie tylko.

Wydaje mi się, że nie wszystkich stać jest na to, aby choć w części upodobnić się do Stasia. : Za co podziwiamy Stasia Tarkowskiego

See also:  OłNierz KtóRy Nosił Bermyca?

Czy Staś i Nel się pobrali?

Pan Rawlison po powrocie do Port-Said wyjechał z córką na stałe do Anglii. Z kolei jego kolega – pan Tarkowski – wysłał syna do szkoły w Aleksandrii. Dzieci pisały do siebie codziennie listy. Staś ukończył naukę w Egipcie, potem studiował na politechnice w Zurychu, gdzie zdobył dyplom i pracował przy robotach tunelowych w Szwajcarii.

Po dziesięciu latach pan Tarkowski podał się do dymisji i wyjechał z synem do Anglii, na zaproszenie przyjaciela. Uczestnicy dawnej wyprawy spotkali się pierwszy raz od rozstania. Nel ukończyła właśnie osiemnaście lat, a Staś dwadzieścia cztery. Pan Rawlison ze spokojem oddał rękę ukochanej córki swemu przybranemu „synowi”.

Para wzięła ślub i zamieszkała w Anglii aż do śmierci ojca Nel. Potem bohaterowie zdecydowali się wyjechać w podróż do Egiptu. Okazało się, że państwo Mahdiego i Abdullaha już dawno runęło, a na jego miejscu nastąpiła, jak to mówił kapitan Glen – Anglia.

  1. Młodzi prosto z Kairu pociągiem pojechali do Chartumu, korzystając z udogodnienia cywilizacji.
  2. Potem parowcem udali się do Faszody i ponownie koleją do Mombassy.
  3. Nie zastali jednak kapitana Glena i doktora Celarego, ponieważ obydwaj przenieśli się do Natalu.
  4. Wędrówka nie okazała się daremna – Staś i Nel odwiedzili Kinga, żyjącego pod troskliwą opieką angielskich władz w Mombassie.

Słoń natychmiast poznał Tarkowskich i Sabę, mimo tych wszystkich lat. Gulgotał radośnie na widok starych przyjaciół. Poza tym młodzi dowiedzieli się, że Kali cieszył się dobrym zdrowiem, dobrze władając swym narodem pod angielskim protektoratem. Podobno sprowadził misjonarzy, którzy wśród dzikich szczepów rozpowszechniali chrześcijaństwo. Autor: Karolina Marlęga

Kto zlecił porwanie Stasia i Nel?

PORYWACZE – Ściągi, wypracowania, lektury H. Sienkiewicz W pustyni i w puszczy, bohaterowie drugoplanowi. Wszyscy trzej pochodzili z pokolenia Dangalów, z którego pochodził też Mahdi, co napawało ich dumą. Byli Sudańczykami. Idrys i Gebhr to bracia, poganiacze wielbłądów, Chamis jest ich kuzynem.

Przed porwaniem dzieci Chamis pracował dla kompanii, budującej Kanał Sueski i stąd znał inżynierów Tarkowskiego i Rawlisona oraz ich dzieci. Najbardziej odrażającym z porywaczy był Gebhr, najlepszy dla dzieci był Chamis, który liczył, że po schwytaniu Staś wstawi się za nim. Również Idrys okazywał dzieciom trochę życzliwości, podziwiając też mądrość, przebiegłość i spryt Stasia.

Za porwanie Stasia i Nel Sudańczycy spodziewali się wielkiej nagrody, a spotkało ich rozczarowanie. Nie spotkali Smaina, nie oddali mu dzieci, nikt nie docenił ich wyczynu. Chory Idrys pozostał w Chartumie, Chamis i Gebhr zginęli z ręki Stasia. : PORYWACZE – Ściągi, wypracowania, lektury

Dlaczego porywacze porwali Stasia i Nel?

Porwanie zostało wcześniej zaplanowane. Porywacze chcieli wymieć Stasia i Nel na Fatmę i jej dzieci. Mieli też dostać sowite wynagrodzenie. Samego aktu porwania dokonał Chamis, który podstępem przekonał dzieci, aby te poszły z nim.

Dlaczego Staś był dobry?

Charakterystyka Stasia Tarkowskiego – Ściągi, wypracowania, lektury Tarkowski to główny bohater książki „W pustyni i w puszczy”. Miał czternaście lat. Urodził się i wychowywał w Port Saidzie. Był wyższy i silniejszy od chłopców w jego wieku. Na początku chłopiec był chełpliwy i zarozumiały.

Lubił się przechwalać i lekceważąco wyrażał się o wieku Nel. Bardzo odważny, zabił lwa i prześladowców. Nie wyparł się swojej wiary przed Mahdim, mimo że mógł zostać za to ukarany śmiercią. Pomysłowy i zaradny. Wpadł na pomysł wysyłania latawców prośbą o pomoc i uwolnił słonia. Stasia wyróżniała tolerancja.

Szanował wszystkich i nie zważał na kolor ich skóry. Był dzielny, ponieważ w nocy poszedł do obozu Lindego, mimo że nie wiedział kim jest. To patriota. Szanował ojczyznę i podkreślał swoją polskość. Pozytywną cechą Stasia była ofiarność. Żebrał o jedzenie i oddał dziewczynce ostatni łyk wody.

  1. Opiekuńczy, troskliwy i odpowiedzialny za powierzone mu osoby, dbał i troszczył się o Kalego i Nel podczas podróży.
  2. Osłonił ją przed uderzeniami korbacza i pielęgnował, gdy była chora.
  3. Zawsze roztropny i przewidywalny.
  4. Potrafił przewidzieć konsekwencje działań i zaplanować dalszą wędrówkę.
  5. Pomimo bezsilności wobec choroby, głodu i pragnienia nie poddawał się przeciwnościom i walczył z nimi.

Szczery i życzliwy, przyjaźnił się z Arabami i łatwo nawiązywał kontakty z innymi ludźmi. Optymista, ponieważ wierzył w szczęśliwy powrót do domu. Był opanowany, kiedy dowiedział się o porwaniu, nie wpadł w panikę. Dzięki temu pokonał lwa zabijając go, Honorowy i szlachetny, nie chciał strzelać wrogom w plecy.

  • To mądry i inteligentny chłopak.
  • Orientował się w geografii Afryki i umiał wykorzystać wiedzę w praktyce.
  • Zaopatrzył i zabezpieczył Baobab.
  • Staś to postać godna podziwu.
  • Może stanowić wzór do naśladowania dla innych, To wspaniały, młody,
  • Podczas podróży zachowywał się jak dorosły i dojrzały mężczyzna.
  • Chciałbym mieć takiego przyjaciela jak on.

Mógłbym mu zaufać i polegać na nim. : Charakterystyka Stasia Tarkowskiego – Ściągi, wypracowania, lektury

Jak wyglądał Staś Tarkowski wygląd zewnętrzny?

Staś Tarkowski wygląd – Ściągi, wypracowania, lektury Stanisław Tarkowski to jeden z głównych bohaterów książki Henryka Sienkiewicza „W pustyni i w puszczy”. Był on synem inżyniera, pracującego przy budowie Kanału Sueskiego. Chłopiec miał 14 lat, ale jak na swój wiek był bardzo dojrzały. : Staś Tarkowski wygląd – Ściągi, wypracowania, lektury

Czy Staś może być wzorem do naśladowania?

Czy Staś Tarkowski jest dla ciebie wzorcem? Odpowiedź uzasadnij – Ściągi, wypracowania, lektury Tarkowski to czternastoletni chłopiec. Urodził się i wychował w Port Saidzie i z tego powodu nazywany był „dzieckiem pustyni”, Ojciec jego, Władysław Tarkowski pracował przy budowie kanału Sueskiego, z pochodzenia był Polakiem, dlatego Stasia z ojczyzną łączyły bardzo silne więzy.

Matka Francuzka zmarła zaraz po jego urodzeniu, więc chłopiec wychowywał się pod opieką ojca. Staś był bardzo zdolnym uczniem. Świetnie znał się na geografii, która bardzo przydała mu się w czasie podróży. Chodził do angielskiej szkoły gdzie doskonalił język. Ojciec, prawdziwy Polak dbał o to by syn także znał jego ojczystą mowę.

Poza tym chłopiec biegle mówił po francusku. Potrafił też porozumieć się w języku arabskim i ki-swahili. Po ukończeniu szkół w Egipcie wstąpił na politechnikę w Zurychu, po czym uzyskawszy dyplom, pracował przy robotach tunelowych w Szwajcarii. Chłopiec odziedziczył po ojcu odwagę i zaradność.

  • Był bardzo odpowiedzialny.
  • Nawet w najtrudniejszych sytuacjach nie załamywał się.
  • Zawsze miał nadzieję na lepsze jutro.
  • Wiele razy dowiódł, że jest prawdziwym bohaterem: opiekował się Nel jak dorosły mężczyzna.
  • Podczas wędrówki zawsze podejmował dojrzałe i mądre decyzje.
  • Iedy stanął przed obliczem Mahdiego odważnie nie wyrzekł się wiary chrześcijańskiej, choć mógł przypłacić to własnym życiem.

Postąpił wtedy z wielką godnością. Udowodnił, że jest prawdziwym Polakiem. W trakcie podróży Staś stanął przed trudnym zadaniem. Musiał zabić znienawidzonych porywaczy by uratować siebie i swoją małą towarzyszkę. Był przekonany, że nie ma innej drogi ocalenia, mimo to później dręczyły go ogromne wyrzuty sumienia.

Był świetnym organizatorem dalszej wyprawy. Szybko podejmował trafne decyzje. Staś był bardzo troskliwy i opiekuńczy w stosunku do małej Nel. Bardzo o nią dbał. Często poświęcał się dla niej. W Omdurmanie żebrał i głodował, aby Nel miała co jeść. Pod koniec wyprawy, kiedy Staś zaczął tracić nadzieję na ocalenie, oddał jej ostatnie krople życiodajnej wody.

Gotów był oddać życie dla ratowania dziewczynki. Myślę, że Staś jest dla mnie wielkim wzorcem osobowym. Jest to piękna i szlachetna postać, gdyż jest wspaniałym synem i oddanym przyjacielem. Można mu zaufać i czuć się przy nim bezpiecznie. Jest dzielnym i mądrym chłopcem. : Czy Staś Tarkowski jest dla ciebie wzorcem? Odpowiedź uzasadnij – Ściągi, wypracowania, lektury

Ile języków zna Staś Tarkowski?

TARKOWSKI STAŚ – Ściągi, wypracowania, lektury – Bryk.pl H. Sienkiewicz W pustyni i w puszczy, bohater główny; troskliwy opiekun Nel. Wygląd: Był wysportowany, roślejszy od innych czternastolatków. Pod wpływem trudów podróży sylwetka Stasia zmieniła się – stał się silniejszy, bardziej zwinny i zahartowany.

Życiorys: Staś był Polakiem i patriotą. Urodził się w Port Saidzie. Jego ojcem był Polak, matką Francuzka, która zmarła przy narodzinach syna. Ojciec Stasia był powstańcem z 1863 r., sybirakiem. Po ucieczce z zesłania udał się na emigrację, za granicą skończył studia i uzyskał posadę przy budowie Kanału Sueskiego.

Ojciec wpoił Stasiowi miłość do odległej ojczyzny. Chłopiec biegle mówił po polsku. Staś uczył się doskonale. Uczęszczał do angielskiej szkoły i w tym języku przyswajał sobie wiedzę. Ale ojciec, polski patriota, dbał o to, by syn dobrze znał ojczystą mowę.

  1. Staś miał zresztą wyjątkowe zdolności do nauki języków.
  2. Biegle znał angielski i francuski.
  3. Potrafił się też porozumieć po arabsku i w języku ki-swahili.
  4. Miał zainteresowania techniczne.
  5. Po szczęśliwym zakończeniu całej historii, Staś ukończył szkoły w Egipcie, potem wstąpił na politechnikę (wyższa szkoła techniczna) w Zurychu (Szwajcaria), a następnie pracował przy budowie tuneli.

Charakterystyka: Staś był wesołym i towarzyskim chłopcem. Łatwo nawiązywał kontakty z innymi ludźmi. Znał wszystkich współpracowników ojca, chętnie rozmawiał z robotnikami: Arabami, Murzynami, ludźmi z Sudanu czy Nubii. Doskonale orientował się w okolicy, chętnie poznawał nowe rejony i nowych ludzi.

Chłonął wszystkie informacje. Był troszkę zarozumiały i chełpliwy, zwłaszcza wobec Nel, której nie traktował zbyt poważnie, a to dlatego, że uważał się za dorosłego i doświadczonego. Bardzo lubił swą małą przyjaciółkę, więc widząc jej smutek, przepraszał ją. Marzył o bohaterskich czynach, których w przyszłości dokona.

Staś odziedziczył po ojcu odwagę i zaradność. Był także chłopcem bardzo odpowiedzialnym. Nie załamywał się w trudnych sytuacjach. Wiele razy dowiódł, że stać go na prawdziwe bohaterstwo: opiekował się Nel jak dorosły mężczyzna, podejmował mądre i dojrzałe decyzje podczas wędrówki.

W czasie audiencji u Mahdiego nie wyrzekł się swojej wiary, zachował się z wielką godnością, czym zadziwił wszystkich obecnych. Udowodnił, że jest Polakiem i chrześcijaninem. W trakcie podróży przez puszczę Staś niespodziewanie stanął przed bardzo trudną decyzją. Po zabiciu lwa zabił eskortujących ich Beduinów.

Był przekonany, że nie ma innej drogi ocalenia, mimo to bardzo przeżył ten czyn. Miał silne wyrzuty sumienia, dopiero ojciec rozwiał jego wątpliwości. Chłopiec był bardzo troskliwy i opiekuńczy w stosunku do swej małej towarzyszki. Bardzo o nią dbał. Poświęcał się dla jej dobra.

  • W Omdurmanie głodował, aby Nel miała co jeść.
  • Tuż przed nadejściem pomocy oddał przyjaciółce ostatnie krople życiodajnej wody.
  • Gotów był umrzeć, byle tylko Nel przeżyła.
  • Rola w utworze: Staś jest wzorem bohatera młodzieżowego.
  • Jest wspaniałym synem i oddanym przyjacielem.
  • Można mu zaufać i czuć się przy nim bezpiecznie.
See also:  KtRy Jest Tydzień Roku 2022?

Jest dzielny i mądry. : TARKOWSKI STAŚ – Ściągi, wypracowania, lektury – Bryk.pl

Co wiemy o rodzicach Stasia W pustyni i w puszczy?

TARKOWSKI WŁADYSŁAW – Ściągi, wypracowania, lektury H. Sienkiewicz W pustyni i w puszczy, bohater drugoplanowy; ojciec Stasia, starszy inżynier kompanii Kanału Sueskiego. Wygląd: brak informacji w utworze. Życiorys: Polak. Był starszym inżynierem. Jego żona, Francuzka, zmarła podczas narodzin Stasia.

  • Pan Tarkowski sam wychowywał syna.
  • Był doskonałym fachowcem i jego pracę przy budowie Kanału Sueskiego ceniono wysoko.
  • Władysław Tarkowski zawsze czuł się Polakiem, był gorącym patriotą.
  • Brał udział w powstaniu styczniowym z 1863 r.
  • Został wówczas ranny.
  • Za patriotyczną postawę i walkę Tarkowski został zesłany na Syberię, ale zdołał uciec i przedostać się za granicę.

Miał już wtedy dyplom inżyniera. Poświęcił więc jeszcze rok na studia związane z budową kanałów, a następnie rozpoczął pracę w Afryce. Charakterystyka: Ojciec Stasia był pracowitym i bardzo energicznym człowiekiem. Wychował swego syna na patriotę. Dbał, by dorastający na obczyźnie (za granicą, na obcej ziemi) syn czuł się Polakiem.

Ile lat mieli Staś i Nel W pustyni i w puszczy?

Fabuła – Akcja powieści zaczyna się w roku 1884 w Port Said rozmową 14-letniego Polaka Stasia Tarkowskiego i jego towarzyszki, 8-letniej Angielki Nel, Rozmawiają oni o zatrzymaniu w areszcie domowym żony sudańskiego dozorcy Smaina – Fatmy – i jej dzieci przez Anglików.

  1. Smain bowiem otrzymał pieniądze od rządu w celu wykupienia jeńców.
  2. Jednak zdradził, przywłaszczył sobie pieniądze i przyłączył się do powstania Mahdystów,
  3. Zatrzymując Fatmę i jej dzieci, rząd chce zmusić Smaina i przywódcę Sudanu – Mahdiego – do uwolnienia jeńców w zamian za Fatmę i jej dzieci, nie robiąc jej jednak krzywdy.

Tymczasem zbliża się Wigilia, Staś dostaje na święta wymarzony sztucer, a Nel olbrzymiego psa – mastifa, o imieniu Saba, co po arabsku znaczy „lew”. Tymczasem Fatma namawia jednego ze służących panów Tarkowskiego i Rawlisona – Chamisa – by razem ze swoimi kuzynami – Gebhrem i Idrysem – uprowadził Stasia i Nel, którzy mają posłużyć za „okup” dla Anglików za nią samą i jej dzieci.

  • Wkrótce Chamis pod błahym pretekstem zabiera dzieci, po czym wraz z Gebhrem, Idrysem i dwoma nieznanymi z imienia Beduinami uprowadza je w pustynię.
  • Zamierzają je zabrać do Omdurmanu do Smaina.
  • W czasie wędrówki karawanę dogania Saba, którego Arabowie z początku chcą zabić, ale Chamis odwodzi ich od tego.

Rozpoczyna się długa, żmudna wędrówka przez pustynię. Dzieci wielokrotnie doznają okrucieństwa Gebhra, który kilkakrotnie bije korbaczem Stasia i chce zabić ich oboje. Najlepszy dla dzieci jest Idrys, skrycie podziwiający odwagę Stasia; dba on, by dzieci dotarły do Smaina całe i zdrowe.

Podczas wędrówki karawana musi przeżyć m.in. burzę piaskową. Pewnego ranka Staś, korzystając z tego, że Arabowie śpią, usiłuje zabić wielbłądy za pomocą swego sztucera, by uniemożliwić dalszą wędrówkę. Przeszkadza mu Saba, który, nie wiedząc, co się dzieje, zaczyna szczekać i budzi śpiących Arabów. W końcu docierają do Omdurmanu, gdzie Arabowie uczestniczą w modłach publicznych.

Dzieci są świadkami czci, jaką muzułmanie sudańscy darzą Mahdiego. Na miejscu okazuje się jednak, że w Omdurmanie nie ma Smaina i konieczna jest dalsza podróż. Najpierw jednak z dziećmi chce się widzieć Mahdi. Dzieci spotykają Greka Kaliopuli, który radzi im, aby przyjęli islam.

  1. Staś nie zgadza się jednak.
  2. Arawana zwiększa się o jedną osobę.
  3. Chory Idrys zostaje w Omdurmanie, ale Arabowie zabierają ze sobą niewolnicę o imieniu Mea i niewolnika o imieniu Kali (oboje z różnych afrykańskich plemion).
  4. Gebhr często znęca się nad Kalim.
  5. Dinah umiera.
  6. Arawana dociera daleko na południe Sudanu, na tereny gdzie Smain łapał niewolników.

Tam napotykają na wielkiego lwa. Staś zwraca się do Gebhra i Chamisa, by dali mu strzelbę, po czym zabija lwa. Zaraz potem chłopiec, wykorzystując okazję, zabija Gebhra, Chamisa i obu Beduinów. Staś, Nel, Kali i Mea są wolni, ale zagubieni na nieznanych terenach Afryki.

  • Wkrótce okazuje się, że Kali jest dziedzicem tronu w państwie Wa-Himów.
  • Postanawiają tam wyruszyć.
  • Pewnej nocy na ich obozowisko napadają lwy.
  • Bohaterom udaje się ukryć na drzewie, a Sabie w krzakach, ale wygłodniałe koty zabijają konie.
  • Podróżnicy docierają do starego wąwozu zablokowanego głazem.
  • Napotykają w nim wycieńczonego głodówką słonia, którego Staś i Kali chcą zabić i zjeść, ale Nel nie pozwala im na to i zamierza zwierzę oswoić.

Nadają mu imię King (Król). Nel choruje na febrę, Zrozpaczeni Staś, Kali i Mea szukają pomocy. Staś napotyka nieoczekiwaną pomoc w osobie szwajcarskiego podróżnika Lindego, który kilka dni wcześniej został ranny w wyniku spotkania z dzikiem. Ma jednak chininę – lekarstwo na febrę.

  1. Wkrótce Linde umiera na gangrenę, a Staś przygarnia jego 12-letniego czarnoskórego służącego Nasibu i dzięki chininie od Lindego udaje mu się wyleczyć Nel.
  2. Za pomocą ładunków wybuchowych uwalnia już oswojonego Kinga.5-osobowa karawana razem z Sabą i Kingiem przenosi się na górę (niewielki płaskowyż), którą Staś i Nel nazywają górą Lindego i tam spędzają pewien czas.

Staś uczy Kalego strzelać i chrzci Kalego, Meę i Nasibu. Wtedy też ujawnia się przydatność Kinga. Pewnego dnia Nasibu atakuje goryl, Na ratunek rusza Saba, ale jest za mały; dopiero King zabija goryla. Bohaterowie wyruszają, aby odnaleźć lud Wa-Himów. Następnie docierają do wioski plemienia M’Rua.

  • Plemię, widząc Stasia ujeżdżającego olbrzymiego słonia, natychmiast oddaje mu cześć.
  • Po drodze napotykają jeszcze kilka takich plemion z podobnym skutkiem.
  • Autorytet Stasia gwałtownie zwiększa się, gdy pewnego dnia ratuje Nel i zabija ogromnego lamparta,
  • Wkrótce karawana dociera do siedziby Wa-Himów, którzy są oblegani przez swego odwiecznego wroga – Samburów.

Staś zbiera gromadę rozproszonych wojowników i przeprowadza – przy pomocy rac i karabinów – udany atak na obóz wroga. Widząc zamieszanie król Wa-Himów i ojciec Kalego przychodzi im z odsieczą, lecz sam zostaje zabity podobnie jak król Samburów. Po wygranej wojnie Kali chce zabić całe plemię Samburów (a zwłaszcza syna ich wodza – swojego rówieśnika Faru).

Staś namawia jednak oba plemiona, aby żyły w zgodzie. Następnie przyjmują one chrześcijaństwo. Nieufni pozostają jedynie dwaj szamani – M’Kunje i M’Pua. Staś, Nel i Saba ruszają w stronę posiadłości brytyjskich nad Oceanem Indyjskim eskortowani przez Kinga i część Wa-Himów, w tym Kalego. Kali zabiera też M’Kunje i M’Puę, aby ci nie podburzyli ludu przeciw niemu.

Kończy się to tragicznie: pewnej nocy czarownicy kradną wszystkie zapasy wody, a napotkany lew lub lampart zabija ich obu i wypija całą wodę. Wykończeni podróżnicy napotykają angielski patrol pod wodzą znanego im kapitana Glena i doktora Clarego. Od Glena i Clarego dzieci dowiadują się, że Mahdi zmarł na zawał serca.

Kogo zabił Staś W pustyni i w puszczy?

Spotkanie z lwem – opis przygody Pewnego razu karawana wjechała w bardzo ciasny wąwóz, którego gardziel szła ku górze. Gebhr wywnioskował, że tą drogą dojdą do wyżyny, z której łatwiej będzie dojrzeć w nocy ogniska Smaina. Miejscami wąwóz był tak ciasny, że tylko dwa konie mogły iść obok siebie.

W pewnej chwili wrócił Saba ze zjeżoną sierścią, który zazwyczaj biegł daleko z przodu. Dzieci szybko pojęły, że pies musiał czegoś się wystraszyć. Podjechali jeszcze kawałek i stanęli jak wryci, gdy ujrzeli lwa siedzącego na skale po środku wąwozu. Nawet konie były przerażone tym widokiem i przysiadły na zadach.

Podróżnicy nie mieli gdzie uciec, znaleźli się w pułapce bez odwrotu. Sudańczycy wpadli na pomysł, że rzucą Kalego na pożarcie, by odwrócić uwagę lwa. Szybko zrozumieli, że niewolnikowi będzie łatwiej uciec w pojedynkę, a wtedy drapieżnik rzuci się na nich.

Wtedy Gebhr postanowił, że poderżnie Kalemu gardło, a dopiero po tym rzuci go lwu na pożarcie. Jeśli drapieżnikowi będzie mało to był gotów zrobić to samo z dziećmi, a później powiedzieć Smainowi, że zmarły na febrę. Gdy Staś usłyszał o zamiarach Gebhra sparaliżował go strach. Gdy Sudańczyk podniósł nóż na Kalego, chłopiec krzyknął, że przecież mają sztucer.

Usiłował przekonać Gebhra, że jeśli ten odda mu broń, to sam stanie oko w oko z wielkim lwem. Chamis rzucił Stasiowi strzelbę. Chłopiec sięgnął po naboje, naładował broń i ruszył w kierunku drapieżnika. Strach go wciąż nie opuszczał, ale wiedział, że to jedyny sposób, by wszyscy wyszli z tego z życiem.

  1. Podszedł najbliżej jak się dało do lwa i oddał strzał.
  2. Zwierze padło martwe na skały.
  3. Gdy Beduini i Sudańczycy wznosili okrzyki radości Staś stał ze sztucerem w dłoniach i zdał sobie sprawę, że lepszej okazji do uwolnienia się od tych złych ludzi już nie będą mieli.
  4. Zastrzelił Gebhra i Chamisa.
  5. Nastała grobowa cisza.

Staś stał nieruchomo z błędnym wzrokiem. Po chwili zwrócił się do Nel: Nel! nie bój się!. Nel! jesteśmy wolni!. Polecasz ten artykuł? : Spotkanie z lwem – opis przygody