Dlaczego Fundusze Inwestycyjne Spadaj

Dlaczego Fundusze Inwestycyjne Spadaj

Dlaczego moje fundusze inwestycyjne spadają?

Kiedy inwestorzy funduszy inwestycyjnych poszukują wyższych zysków, inwestują w akcyjne fundusze inwestycyjne. Są to fundusze inwestycyjne inwestujące na giełdach. Ponieważ są one powiązane z rynkiem, fundusze te odczuwają skutki spadków na rynku, dlatego też w przypadku funduszy inwestycyjnych istnieje ryzyko straty.

Czy można stracić na funduszach inwestycyjnych?

Fundusze inwestycyjne – ryzyka – PKO Bank Polski Inwestycja w fundusze inwestycyjne wiąże się z ryzykiem utraty przynajmniej części wpłaconych środków. Poziom ryzyka zależy m.in. od polityki inwestycyjnej funduszu inwestycyjnego oraz składu portfela inwestycyjnego funduszu inwestycyjnego.

Kiedy wycofać się z funduszu inwestycyjnego?

Fundusz inwestycyjny to forma zbiorowego inwestowania pieniędzy. Fundusz powstaje w drodze połączenia pieniędzy osób pragnących korzystnie zainwestować swoje oszczędności. Nawet niewielkie wpłaty tworzą duży kapitał, który umożliwia korzystne inwestycje.

Środki funduszu inwestowane są w różnego rodzaju papiery wartościowe, takie jak akcje, bony skarbowe i obligacje. Fundusz inwestycyjny posiada osobowość prawną. Organizację i sposób funkcjonowania funduszu określa ustawa o funduszach inwestycyjnych. Funduszem zarządza towarzystwo funduszy inwestycyjnych (TFI).

Fundusz inwestycyjny pozwala na wypłatę zainwestowanych pieniędzy bez konsekwencji, jakie niesie ze sobą likwidacja lokaty terminowej przed czasem. Doświadczenie pokazuje, że zyski z inwestycji w fundusz inwestycyjny są w dłuższym okresie wyższe niż zyski z tradycyjnych lokat bankowych.

Zyskowność – W przypadku funduszy inwestycyjnych stopa zwrotu jest zdeterminowana obraną strategią inwestycyjną – bardziej ryzykowne fundusze (np. akcyjne) mogą przynieść wysoki zysk, ale też wysoką stratę. Natomiast najbezpieczniejsze fundusze (np. rynku pieniężnego) zapewnią niewielki, ale stabilny zysk. Żaden z funduszy nie gwarantuje osiągnięcia określonego zysku (z wyjątkiem funduszy z ochroną kapitału). Zyski z lokat bankowych są porównywalne z rentownością funduszy rynku pieniężnego. W przypadku lokat bankowych mamy do czynienia z gwarancją wypłaty określonych odsetek pod warunkiem dotrzymania warunków umowy (np. utrzymania lokaty do terminu zapadalności), zaś środki finansowe z funduszu możemy wycofać w dowolnym momencie nie narażając się na utratę dotychczas wypracowanego zysku. Ryzyko inwestycyjne – podobnie jak zyskowność – jest zdeterminowane prowadzoną polityką inwestycyjną. Najwyższe ryzyko utraty kapitału cechuje fundusze akcyjne oraz fundusze mieszane z wysokim zaangażowaniem na rynku akcji. Najniższe ryzyko wiąże się z nabyciem jednostek funduszy rynku pieniężnego i gotówkowych. W przypadku lokat bankowych ryzyko inwestycyjne w ogóle nie występuje. Płynność – Istotnym atutem funduszy jest płynność. W funduszach otwartych jest ona wysoka – inwestor w każdym momencie wyjścia z inwestycji otrzyma zgromadzony kapitał nie narażając się na utratę dotychczas wypracowanego zysku. Lokaty bankowe również charakteryzują się płynnością – jednak należy liczyć się z utratą całości lub znacznej części dotychczasowych korzyści w momencie zerwania lokaty przed terminem. Strategia inwestycyjna, duże możliwości wyboru – Unikatową zaletą funduszy inwestycyjnych jest możliwość wyboru strategii inwestycyjnej odpowiadającej naszej skłonności do ryzyka. Uczestnik funduszu, w zależności od zmieniającej się koniunktury giełdowej, może praktycznie natychmiast zmienić preferowaną strategię dokonując konwersji jednostek pomiędzy funduszami. Działanie takie nie jest natomiast możliwe w przypadku lokat bankowych. Dostępność – Najwyższą dostępnością charakteryzują się fundusze inwestycyjne otwarte i lokaty bankowe, gdzie możliwość rozpoczęcia inwestycji (lokaty) istnieje już w momencie dokonania wpłaty w wysokości kilkudziesięciu (w niektórych przypadkach kilkuset) złotych. Przejrzystość – Najwyższą przejrzystość zapewniają fundusze inwestycyjne i bezpośrednie inwestycje na giełdzie – w ich przypadku w dowolnym momencie możemy sprawdzić wartość naszego portfela. Lokując oszczędności na lokacie bankowej najczęściej możemy określić, jaka będzie wartość naszej inwestycji w momencie zapadalności.

Inwestycja w fundusz jest bezpieczną formą pomnażania pieniędzy. Działalność lokacyjna została poddana wielu ograniczeniom ustawowym w celu zapobieżenia podejmowaniu przez zarządzających portfelem inwestycyjnym funduszu nadmiernego ryzyka. Towarzystwo funduszy inwestycyjnych (TFI) i zarządzane przez nie fundusze mają odrębną osobowość prawną, a co za tym idzie posiadają odrębne masy majątkowe.

W efekcie TFI nie ma bezpośredniego dostępu do środków ulokowanych w funduszu, którym zarządza. Wpłaty do funduszu inwestycyjnego są dokonywane na prowadzony przez depozytariusza wydzielony rachunek towarzystwa. Ograniczenie ryzyka upadłości funduszu inwestycyjnego zwiększa znacznie bezpieczeństwo powierzonych środków, ale nie ochroni nas całkowicie przed ryzykiem inwestycyjnym związanym z charakterem lokat funduszu.

Inwestycja w fundusz w większości przypadków nie wymaga dysponowania dużym kapitałem. W wielu funduszach otwartych (FIO) wysokość minimalnej wpłaty jest ustalona na niskim poziomie, umożliwiającym inwestowanie stosunkowo niewielkich kwot. Minimalna pierwsza wpłata wynosi zazwyczaj 100 złotych, zaś kolejne wpłaty mogą być nawet niższe.

Powoduje to dużą dostępność jednostek uczestnictwa dla inwestorów indywidualnych. Inwestor nie ma możliwości samodzielnego podejmowania decyzji inwestycyjnych oraz nie ma bezpośredniego wpływu na to, jakiego rodzaju instrumenty są kupowane do portfela funduszu. W zamian za to otrzymuje szereg innych zalet, w tym przede wszystkim: bezpieczeństwo powierzonych środków, profesjonalne zarządzanie, wysoką płynność inwestycji, dużą dostępność, relatywnie niskie koszty uczestnictwa.

Ponadto inwestor ma możliwość elastycznego wyboru strategii inwestycyjnej poprzez wybór konkretnego produktu z szerokiej gamy funduszy oferowanych przez rodzime towarzystwa funduszy inwestycyjnych. Uczestnik funduszu nie ma zagwarantowanej określonej stopy zwrotu w danym okresie, w odróżnieniu od np.

lokaty bankowej, czy obligacji skarbowej. Pewien wyjątek od tej zasady stanowią fundusze z ochroną kapitału, które zapewniają uczestnikowi minimalną stopę zwrotu na koniec okresu rozliczeniowego, bądź gwarantują, iż wartość jednostki nie spadnie poniżej określonego procenta maksymalnej wartości z danego okresu.

Dotychczasowe, historyczne wyniki osiągnięte przez fundusz nie stanowią gwarancji osiągnięcia takich samych wyników w przyszłości. Fundusz inwestycyjny otwarty (FIO) ma obowiązek odkupywania jednostek uczestnictwa na każde żądanie uczestnika. Oznacza to, że możemy zażądać odkupienia jednostek (części lub wszystkich) przez fundusz w dowolnej, dogodnej dla siebie chwili, nie tracąc uzyskanych korzyści, jakby to miało miejsce w przypadku zerwania lokaty.

  1. Fundusze oferują także możliwość konwersji, czyli swobodnego przenoszenia zainwestowanych środków pomiędzy funduszami w ramach jednej rodziny funduszy lub zamiany jednostek uczestnictwa subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu należącego do tego samego funduszu inwestycyjnego.
  2. Okres, w którym środki pieniężne zostają przekazane na rachunek klienta lub wypłacone w gotówce, jest określony w statucie funduszu (zazwyczaj następuje po kilku dniach).

Wpłaty na konto PPK pochodzą z trzech źródeł: od pracodawcy, pracownika i państwa. Pracodawca – wnosi wpłatę podstawową (1,5% wynagrodzenia brutto) oraz dobrowolną wpłatę dodatkową – maksymalnie 2,5% wynagrodzenia brutto. Pracownik wnosi wpłatę podstawową (2% wynagrodzenia brutto; wpłata podstawowa może zostać obniżona do 0,5% wynagrodzenia brutto, jeśli łączne wynagrodzenie osiągane z różnych źródeł w danym miesiącu nie przekracza kwoty odpowiadającej 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia) oraz dobrowolnie wpłatę dodatkową – maksymalnie 2% wynagrodzenia brutto.

Państwo: jednorazowo 250 zł wpłaty powitalnej oraz co roku 240 zł. Nie. Ustawa o PPK nie wpływa na dotychczasowe elementy systemu emerytalnego, a jedynie poszerza jego możliwości. PPK to kolejny dobrowolny, prywatny sposób oszczędzania. Środki zebrane na indywidualnym koncie pracownika są wyłącznie jego własnością – mogą być w każdej chwili wypłacone i są dziedziczone.

Nie, ustawodawca nie przewiduje obecnie takiej możliwości. Tylko i wyłącznie na rachunek PPE naszego współmałżonka lub osoby uprawnionej po naszej śmierci. Samodzielnie nie. Wyboru instytucji finansowej dokonuje pracodawca w porozumieniu z zakładową organizacją związkową lub – jeżeli taka nie działa w jego firmie – wyboru dokonuje w porozumieniu z reprezentacją pracowników wybraną w trybie przyjętym u tego pracodawcy.

  • Środki gromadzone w ramach PPK inwestowane są na rynku kapitałowym.
  • Ażde inwestowanie środków na rynku kapitałowym, bez względu na to, czy są to inwestycje w akcje, czy w obligacje, wiąże się z ryzykiem.
  • Aby zapewnić bezpieczeństwo oszczędności przyjęto w ramach PPK obowiązek inwestowania środków w funduszach zdefiniowanej daty.

Istotą tych funduszy jest odpowiednio zróżnicowany portfel, który pozwala osiągnąć optymalny profil oczekiwanego zysku i podejmowanego ryzyka. Wraz z wiekiem oszczędzającego będzie zmieniała się alokacja w poszczególne rodzaje aktywów, co ma ograniczyć ryzyko inwestycyjne w ostatnich latach oszczędzania.

  1. Środki gromadzone w PPK są lokowane w tzw.
  2. Funduszach zdefiniowanej daty.
  3. Ich polityka inwestycyjna zakłada, że wraz z wiekiem oszczędzającego coraz większa część portfela funduszu inwestowana jest w aktywa mniej ryzykowne.
  4. Ażdy pracownik z automatu jest przydzielony do funduszu odpowiedniego dla jego wieku, czyli funduszu, w którym data końcowa (w nazwie) zbliżona jest do roku, w którym osiągnie 60 rok życia.

Będzie to data właściwa dla danego, pięcioletniego przedziału roczników. Pracownicy urodzeni w latach 1963-1967 zostaną przydzieleni do funduszu, którego zdefiniowana data przypada na rok 2025.

Data urodzenia Zdefiniowana data
1963-1967 2025
1968-1972 2030
1973-1977 2035
1978-1982 2040
1983-1987 2045
1988-1992 2050
1993-1997 2055
1998-2002 2060

Uczestnik PPK w trakcie oszczędzania może dokonać konwersji lub zamiany środków dotychczas zgromadzonych w funduszu zdefiniowanej daty właściwym dla jego wieku na jednostki uczestnictwa innego funduszu. Zmiany funduszu uczestnik może dokonywać wielokrotnie.

roczną informację o wysokości środków zgromadzonych na jego rachunku PPK, o wysokości wpłat dokonanych na ten rachunek w poprzednim roku kalendarzowym oraz o innych zrealizowanych na nim w tym czasie transakcjach.

Tak. Pracownik może mieć nawet kilkanaście PPK. W praktyce powinien mieć jedno, góra kilka kont. Wynika to z tego, że powinien być zapisany do PPK prowadzonych we wszystkich zakładach pracy, w których jest zatrudniony. Nieco inaczej wygląda sytuacja przy zmianie pracy.

Wówczas to pracownik decyduje, czy zgromadzone w pracowniczym planie kapitałowym środki są przenoszone na PPK kolejnego pracodawcy w ramach „wypłaty transferowej”. W przypadku zgody na transfer, nowy pracodawca dba o przeniesienie środków na nowe konto – wystarczy przekazać informację o swoich rachunkach PPK.

W przypadku braku zgody, należy złożyć taką informację u nowego pracodawcy. Wówczas środki pozostają na dotychczasowych rachunkach PPK. Zasadniczo tak, pracodawca będzie mógł stosować różny procent wpłat dodatkowych. Jednakże zróżnicowanie procentu wpłat dodatkowych będzie możliwe wyłącznie z uwzględnieniem długości okresu zatrudnienia w danym podmiocie albo treści obowiązującego regulaminu wynagrodzeń, czy układu zbiorowego pracy.

Pracodawca nie może różnicować wysokości dopłat na podstawie tylko własnego widzimisię. Tak, pod pewnymi warunkami. Pracownik może obniżyć wpłatę podstawową (która standardowo wynosi 2% wynagrodzenia brutto) tylko wówczas, gdy jego łączne wynagrodzenie osiągane z różnych źródeł w danym miesiącu nie przekracza kwoty odpowiadającej 1,2 krotności minimalnego wynagrodzenia.

W takiej sytuacji wpłata podstawowa może zostać obniżona do 0,5% wynagrodzenia brutto, tzn. może być niższa niż 2%, ale nie niższa niż 0,5% wynagrodzenia brutto. Może on też dowolnym momencie decydować o wysokości dobrowolnej wpłaty dodatkowej, która zgodnie z ustawą o PPK może wynosić do 2% wynagrodzenia brutto pracownika.

Wystarczy, że złoży pracodawcy deklarację w tej sprawie. Może też z jej wnoszenia zrezygnować w ogóle. Nie, nie ma takiej możliwości. Złożona przez osobę zatrudnioną deklaracja rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK dotyczy wszystkich stosunków prawnych łączących osobę zatrudnioną z danym podmiotem zatrudniającym.

Tak w ramach PPK pracownik może wnosić składkę dodatkową w wysokości do 2% wynagrodzenia. Maksymalna wysokość składek finansowanych przez uczestnika PPK wynosi 4% wynagrodzenia, w tym wpłata podstawowa do 2% (w przypadku gdy wysokości wynagrodzenia uczestnika osiąganego z różnych źródeł w danym miesiącu nie przekracza kwoty odpowiadającej 1,2-krotnosci minimalnego wynagrodzenie, wpłata może być niższa niż 2%, ale nie mniej niż 0,5%) i wpłata dodatkowa to kolejne maksymalnie 2%.

  • Deklaracja wpłaty dodatkowej finansowanej przez uczestnika PPK obowiązuje od dnia jej złożenia.
  • To oznacza, że wpłatę dodatkową należy naliczyć od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego uczestnikowi PPK po złożeniu tej deklaracji. Tak.
  • W ramach PPK przewiduje się dwa rodzaje zasilenia: jednorazowa wpłata powitalna w wysokości 250 zł oraz coroczna dopłata w wysokości 240 zł, przysługująca za każdy rok gromadzenia środków.

Wpłatę powitalną (250 zł) otrzymają pracownicy, którzy przez co najmniej 3 pełne miesiące będą uczestnikami PPK i za co najmniej 3 miesiące dokonają wpłat podstawowych. Dopłatę roczną (240 zł) otrzymają natomiast wszyscy uczestnicy PPK, (poza pewnymi wyjątkami opisanymi w ustawie) których wpłaty podstawowe i dodatkowe w danym roku wyniosą co najmniej 3,5% 6-krotności minimalnego wynagrodzenia w roku, za który dopłata jest należna.

  • Uczestnicy, których wpłaty podstawowe są niższe niż 2% (osoby o niższych dochodach), muszą zgromadzić co najmniej 25% powyższej kwoty.
  • Wpłata powitalna pojawi się na rachunku uczestnika bez pośrednictwa pracodawcy w następnym kwartale po przystąpieniu do PPK, a dopłata roczna do 15 kwietnia następnego roku po tym, za który przysługuje dopłata.

Za dany rok kalendarzowy uczestnik PPK może nabyć prawo tylko do jednej dopłaty rocznej, niezależnie od liczby prowadzonych dla niego rachunków PPK. Jeżeli uczestnik PPK jest stroną więcej niż jednej umowy o prowadzenie PPK, dopłata roczna podlega zewidencjonowaniu na rachunku PPK prowadzonym na podstawie umowy o prowadzenie PPK, która została zawarta w jego imieniu i na jego rzecz najpóźniej.

  • Jeśli tego samego dnia zawarto na rzecz uczestnika więcej umów o prowadzenie PPK, dopłatę ewidencjonuje się na rachunku PPK, na którym wartość zgromadzonych środków jest większa.
  • Pracownik poza obowiązkową wpłatą podstawową obciążony jest podatkiem dochodowym od wpłaty wnoszonej przez pracodawcę.
  • Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią one przychód pracownika podlegający opodatkowaniu.

Będzie on potrącany z wynagrodzenia pracownika. Środki zostaną przeniesione na rachunek PPK prowadzony przez nowego pracodawcę, chyba że pracownik pisemnie nie wyrazi na to zgody i w takim przypadku środki pozostaną na rachunku prowadzonym przez instytucję finansową właściwą dla byłego pracodawcy do czasu ich wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu.

Środki nadal pozostaną w PPK i będą dalej inwestowane do czasu wypłaty lub zwrotu. Tak, będzie to tzw. zwrot, co oznacza, że 30% zgromadzonych środków, z części finansowanej przez pracodawcę, zostanie przelane do ZUS i zapisane na Twoim koncie w ZUS, jako należna składka, a od pozostałych 70% zapłacisz podatek od zysków kapitałowych.

Dodatkowo zapłacisz podatek od zysków kapitałowych od 100% środków z Twoich wpłat oraz będziesz musiał zwrócić 100% środków sfinansowanych przez państwo w formie dopłaty powitalnej i dopłat rocznych. Tak. Pracownik może w dowolnym momencie dokonać zwrotu środków zgromadzonych w PPK.

Składając wniosek o zwrot środków, uczestnik otrzyma zgromadzone przez siebie oszczędności, pomniejszone o: – podatek od zysków kapitałowych, – 30% środków pochodzących z wpłat po stronie pracodawcy – pobrane 30% zapisywane jest pracownikowi jako jego składka na ubezpieczenie emerytalne w ZUS, – środki pochodzące z dopłat od Państwa są zwracane w całości do Funduszu Pracy.

Ponadto ustawa przewiduje szczególne sytuacje życiowe, w których zgromadzone oszczędności będzie można wypłacić przed 60. rokiem życia: – w sytuacji poważnej choroby uczestnika, jego małżonka lub dziecka (do 25% środków, bez obowiązku zwrotu), – w celu pokrycia wkładu własnego w związku z zaciągnięciem kredytu na budowę domu lub zakup mieszkania, ale tylko dla uczestników przed 45.

  • Rokiem życia (do 100 % środków z obowiązkiem zwrotu w ciągu maksymalnie 15 lat).
  • Do wniosku o wypłatę części środków zgromadzonych w PPK w przypadku poważnego zachorowania uczestnika PPK, jego małżonka lub dziecka uczestnika PPK dołącza się orzeczenie, o którym mowa w art.2 ust.1 pkt 23 lit.
  • A-c ustawy o PPK, lub zaświadczenie lekarza medycyny potwierdzające diagnozę wystąpienia poważnego zachorowania, o którym mowa w art.2 ust.1 pkt 23 lit.

d lub e ustawy o PPK. Pracownik powinien przedstawić oryginały, ewentualnie wskazane powyżej dokumenty powinny zostać poświadczone za zgodność z oryginałem. Nie. Zgodnie z ustawą o PPK uczestnik PPK, który nie ukończył 45 lat, może wnioskować o wypłatę do 100% środków z obowiązkiem zwrotu w celu pokrycia wkładu własnego w związku z zaciągnięciem kredytu na budowę/przebudowę budynku mieszkalnego lub zakup mieszkania czy gruntu.

Jednak wypłaty tej uczestnik PPK może dokonać tylko na sfinansowanie jednej inwestycji. Nawet w sytuacji, gdy ma kilka rachunków PPK. Tak, dokonanie zwrotu środków zgromadzonych na rachunku PPK nie stanowi przeszkody do dalszego oszczędzania w tym samym PPK. Nie skutkuje bowiem zamknięciem rachunku dla uczestnika ani zakończeniem oszczędzania (o ile osoba zatrudniona nie złożyła deklaracji rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK).

Rachunek PPK, z którego dokonano zwrotu nadal jest dla uczestnika prowadzony i wpłaty są wznawiane co 4 lata. Jeżeli małżeństwo uczestnika PPK uległo rozwiązaniu przez rozwód lub zostało unieważnione, środki zgromadzone na rachunku PPK uczestnika PPK, przypadające byłemu małżonkowi uczestnika PPK w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków, są przekazywane w formie wypłaty transferowej na rachunek PPK byłego małżonka uczestnika PPK.

Jeśli były współmałżonek nie będzie miał rachunku PPK, środki przypadające mu w wyniku podziału majątku będzie mógł otrzymać w formie pieniężnej lub wypłaty transferowej na rachunek terminowej lokaty, na warunkach wskazanych w ustawie. Podział środków następuje tylko za okres trwania związku małżeńskiego.

Wypłata jest przewidziana dla osób, które ukończą 60. rok życia. Wtedy będzie można skorzystać w pełni z przysługujących ulg podatkowych i ZUS. Wcześniejsza wypłata środków tj. przed osiągnięciem 60. roku życia jest zdefiniowana jako zwrot. Jest on możliwy w każdej chwili, ale będzie obciążony podatkami (zryczałtowanym podatkiem dochodowym od zysków kapitałowych, tzw.

  1. Podatek Belki), zwrotem dopłat ze strony Państwa, a część środków z części finansowanej przez pracodawcę (w wysokości 30%) trafi również do ZUS.
  2. Aby wypłacić środki należy złożyć wniosek o wypłatę środków do wybranej instytucji finansowej po osiągnięciu 60.
  3. Roku życia.
  4. Tak, z tym że od 75% zgromadzonych środków zostanie potrącony zryczałtowany podatek dochodowy od zysków kapitałowych, tzw.

podatek Belki. Ustawa o PPK przewiduje wypłatę 25% zgromadzonych środków jednorazowo, a 75% zgromadzonych środków w co najmniej 120 ratach miesięcznych. Uczestnik PPK może wskazać mniejszą liczbę rat miesięcznych, ale wówczas zostanie potrącony ww. podatek.

Zgodnie z przepisami ustawy co miesiąc środki są przeliczane poprzez podzielenie kwoty znajdującej się na rachunku PPK należącym do uczestnika przez liczbę miesięcy pozostałych do miesiąca, w którym ma nastąpić wypłata ostatniej raty. Raty nie będą równe, ponieważ środki zgromadzone w PPK będą podlegać aktywnemu zarządzaniu, wobec czego wartość jednostek uczestnictwa może ulegać zmianom.

See also:  Dlaczego Kot Gryzie Po Nogach

Intencją ustawodawcy jest to, aby PPK niejako „podążały” za pracownikiem i w przypadku zmiany zakładu pracy była dokonywana wypłata transferowa na PPK u nowego pracodawcy. Jednakże zgodnie z Ustawa, pracownik może być stroną więcej niż jednego PPK, w takim przypadku 25% liczy się na każdą z umów oddzielnie.

Obowiązek prawidłowego dokonywania wypłat spoczywa na instytucji finansowej prowadzącej PPK, do której uczestnik PPK złożył wniosek o wypłatę. Jest to jedna z możliwości wypłaty środków po osiągnięciu 60 lat. Świadczenie małżeńskie będzie mogło być zrealizowane jeśli małżonek uczestnika PPK także osiągnie 60 rok życia oraz posiada PPK w tej samej instytucji i oboje oświadczą że chcą skorzystać w wypłaty w formie świadczenia małżeńskiego.

Świadczenie będzie wypłacane przez 120 miesięcy. Świadczenie będzie wypłacane łącznie małżonkom, aż do wyczerpania środków. W razie śmierci jednego z nich, świadczenie będzie wypłacane drugiemu w dotychczasowej wysokości, aż do wyczerpania środków. Po śmierci uczestnika PPK zgromadzone w PPK środki podlegają wypłacie transferowej do PPK, IKE lub PPE osoby uprawnionej lub podlegają wypłacie w formie pieniężnej.

Forma wypłaty środków po zmarłym uczestniku zależy od woli tej osoby. Może wskazać osobę uprawnioną do jego środków (jednej lub więcej osób, można też dokonać procentowego podziału środków, jakie ma otrzymać osoba wskazana przez uczestnika PPK). Jeśli tego nie zrobi, środki otrzyma jego spadkobierca (dziedziczenie na zasadach ogólnych).

Jeżeli w chwili śmierci uczestnik PPK pozostawał w związku małżeńskim, instytucja finansowa dokona wypłaty transferowej połowy środków zgromadzonych na rachunku PPK zmarłego uczestnika PPK na rachunek PPK, IKE lub PPE jego małżonka (w zakresie, w jakim środki te stanowiły przedmiot małżeńskiej wspólności majątkowej) albo na jego wniosek wypłaci mu te środki w formie pieniężnej.

  • Spadkobiercy mogą wnioskować o wypłatę środków na pisemny wniosek złożony instytucji finansowej, w której prowadzone było PPK dla zmarłego uczestnika.
  • Z wnoszenia wpłat do PPK można zrezygnować zarówno na etapie tworzenia programu, jak i w każdym dowolnym momencie w przyszłości.
  • Aby zrezygnować z oszczędzania, należy złożyć Pracodawcy pisemną deklarację rezygnacji, w której oświadcza się o rezygnacji z prawa do wpłat Pracodawcy oraz dopłat od Państwa.

IKE prowadzą:

fundusze inwestycyjne (otwarte fundusze inwestycyjne i specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte), podmioty prowadzące działalność maklerską (domy maklerskie i banki prowadzące działalność maklerską), zakłady ubezpieczeń na życie, banki, od 1 stycznia 2012 również dobrowolne fundusze emerytalne.

Osoba pragnąca założyć IKE podpisuje umowę o prowadzenie IKE z wybraną przez siebie instytucją finansową. Jednak zanim podpisze taką umowę, w związku z nałożonym nakazemgromadzenia oszczędności tylko na jednym IKE, będzie musiała złożyć stosowne oświadczenie.

Jego treść uzależniona jest od tego, czy osoba fizyczna nie posiada IKE, czy też posiada to konto i pragnie dokonać transferu środków dotychczas zgromadzonych na nowe IKE. Gdy osoba zamierzająca podpisać umowę o prowadzenie IKE posiada już IKE, a zamiarem podpisania kolejnej umowy jest transfer środków z jednego konta na drugie, to będzie zobowiązana do złożenia oświadczenia, że posiada już IKE prowadzone przez inną instytucją finansową, podać jej nazwę i potwierdzić, że instytucja ta dokona wypłaty transferowej środków dotychczas zgromadzonych przez oszczędzającego na IKE.

Natomiast jeżeli oszczędzający zawiera umowę o prowadzenie IKE w celu rozpoczęcia oszczędzania na IKE, wówczas oświadcza, że:

nie gromadzi środków na IKE prowadzonym przez inną instytucję finansową (z wyjątkiem IKE w innych funduszach inwestycyjnych zarządzanych przez towarzystwo, z którym podpisywana jest umowa o prowadzenie IKE), w roku otwarcia IKE nie dokonał transferu środków z innego, uprzednio posiadanego IKE, do pracowniczego programu emerytalnego.

Na osoby, które ukończyły 55 lat, nałożony został dodatkowy obowiązek złożenia oświadczenia o niedokonaniu w przeszłości wypłaty z IKE. Prawo do dodatkowego oszczędzania na przyszłą emeryturę w ramach IKE i IKZE przysługuje każdej osobie fizycznej, która ukończyła 16 lat.

  • W przypadku osób małoletnich, wpłaty na IKE lub IKZE mogą być dokonywane tylko w roku kalendarzowym, w którym dana osoba uzyskuje dochody z pracy wykonywanej na podstawie umowy o pracę.
  • W przypadku osób, które ukończyły 55 rok życia, warunkiem założenia IKE jest przedłożenie oświadczenia, że nie dokonała w przeszłości wypłaty środków zgromadzonych na IKE.

Na IKE i IKZE może gromadzić oszczędności wyłącznie jeden oszczędzający. Oznacza to, że nie ma możliwości gromadzenia oszczędności wspólnie, np. z małżonkiem czy z dzieckiem. Każda z tych osób musi założyć własne, odrębne Konto. Osoba, która zdecyduje się na założenie IKE i po jakimś czasie nie będzie zadowolona ze sposobu prowadzenia konta przez daną instytucję finansową, będzie mogła w każdym czasie przenieść zgromadzony kapitał do innej instytucji.

  1. Oszczędzający będzie mógł również przenieść środki zgromadzone w ramach pracowniczego programu emerytalnego na IKE w przypadku rezygnacji z dalszego uczestnictwa w programie i zakończenia pracy u pracodawcy prowadzącego ten program lub w przypadku likwidacji programu.
  2. Oszczędzający będzie mógł także dokonać wypłaty transferowej z IKE do PPE.

Takie przeniesienie środków jest również zwolnione z podatku od dochodów kapitałowych. Natomiast instytucje finansowe prowadzące IKE mogą pobrać od oszczędzającego dodatkową opłatę za dokonanie wypłaty transferowej, jeżeli następuje ona przed upływem 12 miesięcy od dnia podpisania umowy o prowadzenie IKE.

  • Instytucje nie mają obowiązku pobierania tej opłaty.
  • Jeżeli zdecydują się nią obciążyć oszczędzającego, wysokość tej opłaty znajdzie się w umowie o prowadzenie IKE.
  • W przypadku dokonania wypłaty transferowej do zakładu ubezpieczeń na życie, środki transferowane zasilają w całości rachunek oszczędzającego w ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym.

Oznacza to, że zakład ubezpieczeń na życie nie może ze środków transferowanych pokryć kosztów ochrony ubezpieczeniowej czy innych kosztów związanych z prowadzeniem umowy ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym. Ustawa zezwala tylko na przetransferowanie całości zgromadzonych środków, dopuszczając dwa wyjątki – w przypadkutransferu pomiędzy funduszami należącymi do tej samej rodziny funduszy inwestycyjnych oraz gdy transferowane środki są przyznane w postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym.

W momencie podjęcia decyzji o przeniesieniu zgromadzonego kapitału do innej instytucji finansowej, oszczędzający – przed dokonaniem transferu – powinien zawrzeć umowę o prowadzenie IKE z nową instytucją i przedłożyć dotychczasowej instytucji potwierdzenie zawarcia nowej umowy oraz złożyć dyspozycję transferu.

W takim przypadku instytucja dotychczas prowadząca IKE powinna przesłać zgromadzone środki w ciągu 14 dni od dnia złożenia dyspozycji transferu. Podobnie sytuacja przedstawia się w przypadku transferu pomiędzy IKE a pracowniczym programem emerytalnym.

Wypłata środków zgromadzonych na IKZE następuje wyłącznie: 1. na wniosek oszczędzającego, po osiągnięciu przez niego wieku 65 lat oraz pod warunkiem dokonywania wpłat na IKZE co najmniej w 5 latach kalendarzowych, 2. w przypadku śmierci oszczędzającego – na wniosek osoby uprawnionej. Środki zgromadzone przez oszczędzającego na IKZE mogą być, w zależności od wniosku oszczędzającego, wypłacone jednorazowo lub w ratach,

Wypłata w ratach następować będzie przez co najmniej 10 lat, chyba że okres oszczędzania w ramach IKZE był krótszy (jednak nie mniej niż 5 lat). W takim przypadku wypłata środków będzie mogła być pobierana przez okres równy okresowi oszczędzania, tj. okresowi, w jakim dokonywane były wpłaty.

Środki wypłacane po zakończeniu oszczędzania na IKZE, niezależnie od formy wypłaty (jednorazowa albo w ratach) będą opodatkowane podatkiem zryczałtowanym w stawce 10%. Instytucja finansowa, jako płatnik, jest obowiązana do poboru podatku od dokonywanych wypłat z IKZE. Indywidualne konto emerytalne (IKE) ma służyć oszczędzaniu na dodatkową emeryturę, dlatego też z ulgi podatkowej mogą skorzystać jedynie osoby, które dokonają wypłaty zgromadzonych oszczędności po 60 roku życia.

Osoby, które nabędą przed 60 rokiem życia uprawnienia emerytalne będą mogły dokonać wypłaty, jeżeli ukończyły 55 lat. Ponadto, by być uprawnionym do zwolnienia z podatku od dochodów kapitałowych należy dokonać wpłat na IKE co najmniej w 5 dowolnych latach kalendarzowych albo wpłat ponad połowy wartości wpłat na IKE co najmniej 5 lat przed dniem złożenia przez oszczędzającego wniosku o dokonanie wypłaty.

  1. Osoby urodzone do 31 grudnia 1948 r.
  2. Mają krótsze okresy gromadzenia oszczędności uprawniające je do zwolnienia podatkowego.
  3. W przypadku osób urodzonych do 31 grudnia 1945 r.
  4. Okres pięcioletni skrócono do lat trzech, a w przypadku osób urodzonych między 1 stycznia 1946 r.
  5. A 31 grudnia 1948 r.
  6. Do lat czterech.

Nie ustanowiono górnego wieku oszczędzającego, do którego musi zostać dokonana wypłata. Moment wypłaty środków zgromadzonych na IKE zależy od oszczędzającego. Również do jego decyzji (albo osoby uprawnionej, w przypadku śmierci oszczędzającego) pozostawiono wybór formy wypłaty, tzn.

Czy jednorazowo będzie wypłacony cały zgromadzony kapitał, czy też wypłata środków zgromadzonych na IKE będzie miała formę ratalną, Wypłata jednorazowa, a w przypadku wypłaty w ratach pierwsza rata, powinny być dokonane w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia przez oszczędzającego wniosku o dokonanie wypłaty, chyba, że zażąda on wypłaty w terminie późniejszym.

Nie ma obowiązku wypłaty środków zgromadzonych na IKE w określonym czasie (np. po ukończeniu 70 lat, czy po przejściu na emeryturę). Przed dokonaniem wypłaty należy podać instytucji finansowej prowadzącej IKE urząd skarbowy właściwy dla oszczędzającego.

Jeżeli oszczędzający nie ukończył 60 lat musi również przedstawić instytucji finansowej decyzję organu rentowego o przyznaniu prawa do emerytury. Po dokonaniu wypłaty jednorazowej albo wypłaty pierwszej raty oszczędzający nie może założyć ponownie IKE, gdyż zwolnienie podatkowe z tytułu gromadzenia oszczędności na IKE przysługuje tylko raz.

Osoba, która zdecyduje się na założenie IKE i po jakimś czasie nie będzie zadowolona ze sposobu prowadzenia konta przez daną instytucję finansową, będzie mogła w każdym czasie przenieść zgromadzony kapitał do innej instytucji. Oszczędzający będzie mógł również przenieść środki zgromadzone w ramach pracowniczego programu emerytalnego na IKE w przypadku rezygnacji z dalszego uczestnictwa w programie i zakończenia pracy u pracodawcy prowadzącego ten program lub w przypadku likwidacji programu.

  1. Oszczędzający będzie mógł także dokonać wypłaty transferowej z IKE do PPE.
  2. Takie przeniesienie środków jest również zwolnione z podatku od dochodów kapitałowych.
  3. Natomiast instytucje finansowe prowadzące IKE mogą pobrać od oszczędzającego dodatkową opłatę za dokonanie wypłaty transferowej, jeżeli następuje ona przed upływem 12 miesięcy od dnia podpisania umowy o prowadzenie IKE.

Instytucje nie mają obowiązku pobierania tej opłaty. Jeżeli zdecydują się nią obciążyć oszczędzającego, wysokość tej opłaty znajdzie się w umowie o prowadzenie IKE. W przypadku dokonania wypłaty transferowej do zakładu ubezpieczeń na życie, środki transferowane zasilają w całości rachunek oszczędzającego w ubezpieczeniowym funduszu kapitałowym.

  • Oznacza to, że zakład ubezpieczeń na życie nie może ze środków transferowanych pokryć kosztów ochrony ubezpieczeniowej czy innych kosztów związanych z prowadzeniem umowy ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym.
  • Ustawa zezwala tylko na przetransferowanie całości zgromadzonych środków, dopuszczając dwa wyjątki – w przypadkutransferu pomiędzy funduszami należącymi do tej samej rodziny funduszy inwestycyjnych oraz gdy transferowane środki są przyznane w postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym.

W momencie podjęcia decyzji o przeniesieniu zgromadzonego kapitału do innej instytucji finansowej, oszczędzający – przed dokonaniem transferu – powinien zawrzeć umowę o prowadzenie IKE z nową instytucją i przedłożyć dotychczasowej instytucji potwierdzenie zawarcia nowej umowy oraz złożyć dyspozycję transferu.

W takim przypadku instytucja dotychczas prowadząca IKE powinna przesłać zgromadzone środki w ciągu 14 dni od dnia złożenia dyspozycji transferu. Podobnie sytuacja przedstawia się w przypadku transferu pomiędzy IKE a pracowniczym programem emerytalnym. Na IKE można co roku wpłacić maksymalnie 300% prognozowanego na dany rok przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.

W przypadku osób małoletnich wysokość wpłat ograniczona jest ponadto wysokością uzyskiwanego dochodu z pracy. Wpłata na IKE dokonywana przez te osoby nie będzie mogła zatem przekroczyć limitu wpłat na IKE, jak również wysokości dochodów osiąganych przez te osoby z tytułu umowy o pracę.

  • W 2020 roku limit wpłat na IKE wynosi 15 681 zł.
  • W przypadku IKZE co roku można wpłacić maksymalnie kwotę odpowiadającą 1,2-krotności prognozowanego na dany rok przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, określonego w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub w ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalonej.

W przypadku osób małoletnich wysokość wpłat ograniczona jest wysokością uzyskiwanego dochodu z pracy. Wpłata na IKZE dokonywana przez te osoby nie będzie mogła zatem przekroczyć limitu wpłat na IKZE, jak również wysokości dochodów osiąganych przez te osoby z tytułu umowy o pracę.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego co roku ogłasza wysokość kwoty wpłat na IKZE do końca roku, poprzedzającego rok, w którym będę dokonywane wpłaty na IKZE W 2020 roku limit wpłat na IKZE wynosi 6 272,40 zł. Zawierając umowę o prowadzenie IKE oszczędzający może wskazać osobę (lub kilka osób), której zostaną wypłacone środki po jego śmierci.

Taką dyspozycję można w każdym czasie zmienić. Natomiast, gdy oszczędzający nie wyznaczy takiej osoby, środki zgromadzone na IKE przypadają spadkobiercom, a w przypadku IKE prowadzonego przez zakłady ubezpieczeń na życie środki przyznane na podstawie umowy ubezpieczenia przypadają najbliższej rodzinie ubezpieczonego w kolejności ustalonej w ogólnych warunkach ubezpieczenia.

Osoba uprawniona (osoba wskazana, spadkobierca, najbliższa rodzina oszczędzającego) może je wypłacić albo przenieść na swoje IKE, bądź do pracowniczego programu emerytalnego. W obu przypadkach środki te zwolnione są zarówno z podatku od dochodów kapitałowych, jak i z podatku od spadków i darowizn. Dokonując wypłaty środków zgromadzonych na IKE po zmarłym oszczędzającym, osoba uprawniona składa wniosek o dokonanie wypłaty tych środków oraz akt zgonu oszczędzającego i dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby uprawnionej albo prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku oraz zgodnego oświadczenia wszystkich spadkobierców o sposobie podziału środków zgromadzonych przez oszczędzającego bądź prawomocnego postanowienia sądu o dziale spadku oraz dokumentów stwierdzających tożsamość spadkobierców.

W przypadku IKZE oszczędzający może w umowie o prowadzenie IKZE wskazać osobę uprawnioną do środków zgromadzonych na IKZE, w przypadku jego śmierci. W takim przypadku, wypłata środków zgromadzonych na IKZE zmarłego oszczędzającego na IKZE następuje na wniosek osoby uprawnionej.

Czy fundusze inwestycyjne pójdą w górę?

Indeks MSCI World, przedstawiający zachowanie cen akcji notowanych w krajach rozwiniętych, spadł o 5,3%; MSCI Emerging Markets stracił 1,9%. Najsilniej zniżkowały ceny akcji spółek technologicznych. Amerykański NASDAQ Composite zakończył miesiąc niżej o 9,0%, a niemiecki TecDAX – aż o 11,8%.

Mocno spadł także amerykański indeks Russell 2000, w którego skład wchodzą akcje małych spółek – stracił 9,7%. Spółki inne niż technologiczne nie zostały tak silnie dotknięte styczniowymi zniżkami. Głównym powodem spadków była perspektywa zaostrzenia polityki monetarnej w wielu miejscach, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych.

Gwałtowny wzrost inflacji sprawił, że inwestorzy zaczęli oczekiwać, że banki centralne będą podnosiły stopy procentowe i zakończą programy skupu obligacji. Spółki, które dziś nie osiągają zysków, lecz rozwijają się szybko, stały się mniej atrakcyjne dla inwestorów.

Z tego powodu spadki dotknęły przede wszystkim spółek wzrostowych, głównie zajmujących się technologiami. Obawy związane z możliwą wojną na Ukrainie miały prawdopodobnie wyraźnie mniejszy wpływ na ceny akcji. Ukraina i Rosja nie są krajami, z których pochodzi istotna część zysków spółek w innych krajach.

W normalnych warunkach wojna mogłaby ograniczyć dostęp do surowców, m.in. rosyjskiego gazu – ale rosyjski gaz i tak praktycznie nie płynął do Europy Zachodniej, więc wojna niewiele by zmieniła. Kryzys energetyczny spowodowany brakiem gazu w Europie, a także wysokimi cenami ropy i energii elektrycznej, zaczął się jeszcze w 2021 roku i styczeń nie przyniósł przełomu.

  • Wydaje się, że wysokie ceny surowców miały niewielki wpływ na rynki.
  • Spółki przemysłowe, które mogłyby być dotknięte wyższymi kosztami, generalnie broniły się podnosząc ceny.
  • Nastroje konsumentów – płacących więcej za paliwo, prąd, gaz i podstawowe artykuły – pogarszały się, lecz nie przekładało się to jeszcze na wyniki giełdowych spółek.

Inwestorzy generalnie oczekiwali, że utrzyma się też dobra kondycja finansowa klientów banków – ceny akcji banków wręcz rosły w oczekiwaniu na wyższe stopy procentowe. Warszawska giełda zachowywała się podobnie do rynków zachodnich. W indeksie WIG względnie duży udział mają banki, a mały – spółki technologiczne, dlatego wskaźnik spadł o 2,7% – czyli mniej niż indeksy zachodnie, np.

Amerykański S&P 500, który stracił 5,3%, czy europejski Stoxx 600, który zniżkował o 3,9%. Dobrze zachowywały się ceny akcji przedsiębiorstw produkujących surowce. W styczniu akcje dużych, średnich i małych spółek zanotowały podobne spadki: WIG20 stracił 2,5%, mWIG40 zniżkował o 3,5%, a sWIG80 zakończył miesiąc niżej o 2,9%.

Prawdopodobnie z polskiego rynku akcji odpływał zarówno polski, jak i zagraniczny kapitał Spadki z ostatnich tygodni wydają się być powodowane przede wszystkim przez perspektywę podwyżek stóp procentowych. Wciąż względnie dobre zachowanie cen akcji spółek cyklicznych, wrażliwych na koniunkturę gospodarczą, może sugerować, że pierwszą obawą inwestorów jest koszt pieniądza, a nie możliwość recesji.

Najbliższe miesiące mogą przynieść zmianę: po inflacji i podwyżkach stóp procentowych przyjść może spowolnienie gospodarcze lub nawet recesja. Jednak nawet jeśli najbliższe miesiące przyniosą dalsze zniżki, spadki cen akcji mogą stwarzać liczne okazji inwestycyjne Początek roku był trudnym okresem dla obligacji.

Zwrot w kształtowaniu polityki pieniężnej przez FOMC jest coraz bliżej, a oczekiwana przez rynek skala i tempo podwyżek stóp procentowych znacznie przewyższa sygnalizowaną w projekcji Komitetu. Na koniec stycznia rynek zakładał, że w marcu stopa funduszy federalnych pójdzie w górę o co najmniej 25 pb., (możliwy jest wzrost o 50 pb.).

  1. W skali całego 2022 r.
  2. Rynek spodziewa się pięciu podwyżek i kontynuacji cyklu w 2023 r.
  3. Kolejnych 2).
  4. Skutkuje to presją na krótki koniec amerykańskiej krzywej.
  5. Z kolei marsz w górę rentowności na papierach długoterminowych został zatrzymany i krzywa wypłaszczyła się do niespełna 60 pb., co można odczytywać jako obawy o negatywne skutki spodziewanych działań.
See also:  Dlaczego Temperatura Na Skroniach WySza

Zaskakująco wysoka inflacja w strefie euro zdaje się także przybliżać moment zacieśnienia polityki pieniężnej przez RZ ECB – rynek wycenia, że pierwsza podwyżka mogłaby nastąpić już we wrześniu, a druga miesiąc później. W efekcie główne banki centralne mogą zakończyć erę taniego pieniądza.

  • W takim otoczeniu indeks obligacji skarbowych (FTSE Government Bond Index) stracił w styczniu 1,5%.
  • Niewiele lepiej zachowały się obligacje inflacyjne, choć również i ta klasa aktywów uległa przecenie (-1,2%).
  • Gorzej natomiast performowały aktywa bardziej ryzykowne: obligacje wysokodochowe straciły 2,5% (przy czym amerykańskie 2,9%, a europejskie 1,4%), a obligacje rynków wschodzących w twardej walucie 2,7%.

Przed przeceną uchroniły się tylko obligacje zmiennokuponowe z ratingiem inwestycyjnym. Wydaje się, że krajowy rynek długu w znacznym stopniu wycenił już cykl podwyżek stóp procentowych. Mimo to, werbalne wskazanie Prezesa NBP o tym, że będzie przekonywał członków RPP do silniejszego niż spodziewa się rynek zacieśnienia polityki pieniężnej, przyczyniło się do przeceny obligacji i zwiększenia oczekiwań co do skali podwyżek stóp o ok.50 pb.

  1. Czynnik ten osłabił papiery z krótkiego końca, który po początkowym mocnym otwarciu roku powrócił w rejon 3,6%.
  2. Z kolei obligacje 10-letnie zakończyły styczeń z rentownością w rejonie 4,1%.
  3. Lepiej natomiast zachowywały się obligacje zmiennokuponowe serii WZ.
  4. Ciekawie wyglądają statystyki dot.
  5. Struktury rynku.

Udział inwestorów zagranicznych w krajowym rynku SPW wynosi zaledwie 15,2%, czyli rejony poziomów z czasów tuż po upadku Lehman Brothers. Mając na uwadze, że prawdopodobnie cykl podwyżek stóp procentowych w Polsce zakończy się wcześniej niż na np. rynkach bazowych to niewykluczone, że przyciągnie to tą grupę inwestorów.

  1. Obok inwestorów zagranicznych, również banki zmniejszyły swój udział.
  2. Natomiast wzrost zaangażowania w obligacje skarbowe nastąpił w funduszach inwestycyjnych (zmagały się one z odpływami aktywów, a wzrost zaangażowania był dość równomiernie rozłożony pomiędzy obligacje stało i zmiennokuponowe), zakładach ubezpieczeniowych oraz instytucjach rządowych i samorządowych.

W tej ostatniej grupie wzrost zaangażowania wyniósł blisko 10 mld PLN (+16% m/m) – głównie w obligacje OK0724, co częściowo wynikało z zasilenia funduszy (np. Funduszu Reprywatyzacji 3 mld zł). Od początku roku widoczna jest duża zmienność. Sygnały płynące z RPP i kandydatów na członków Rady mają „jastrzębi” charakter i osłabiają krótki koniec krzywej.

Rynek wycenił już duży ruch stóp w górę. Wydaje się, że czynnikiem który może zmienić skalę podwyżek stóp procentowych mogą być skutki nadmiernie wysokiej inflacji i pierwsze efekty „Polskiego Ładu”, co osłabiać może wskaźniki popytowe. Dodatkowo stawka WIBOR rośnie szybciej, niż stopy procentowe, przez co obciążenia dla kredytobiorców mogą być szybciej bardziej odczuwalne, co również może oddziaływać w kierunku pogorszenia koniunktury.

W kontekście sytuacji na rynku obligacji korporacyjnych na uwagę zwraca silny popyt na rynku pierwotnym widoczny przez pryzmat np. oferty Kruka – nie tylko dla inwestorów instytucjonalnych, ale także detalicznych. Ponadto wysoki popyt zaobserwować można było na emisjach deweloperów.

Czy fundusze inwestycyjne mogą spaść do zera?

Wartość aktywów netto funduszu wspólnego inwestowania może czasami spaść, ale nie ma się czym martwić. Jedynym sposobem, w jaki inwestycje w fundusze wspólnego inwestowania spadną do zera, jest utrata wartości wszystkich aktywów finansowych, które się na nie składają.

Czy fundusze inwestycyjne mogą spaść na zero?

Zatem wartość funduszu wspólnego inwestowania wynosząca zero nie jest możliwa. Jednocześnie musisz zrozumieć, jak porusza się rynek.

Czy na lokacie z funduszem można stracic?

Czy warto założyć lokatę z funduszem inwestycyjnym? – Interesuje Cię lokata z funduszem, jednak martwisz się, jakie ryzyko niesie ze sobą taka inwestycja? O środki ulokowane w formie tradycyjnego depozytu nie musisz się bać – są chronione przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny, który obejmuje lokaty o wartości do 100 tys.

  1. Zł. Niestety pieniądze przeznaczone na inwestycje na rynkach finansowych nie podlegają takiej ochronie, a więc można je stracić.
  2. Tak czy inaczej, wiele osób interesuje się produktem, jakim jest lokata z funduszem.
  3. Opinie klientów, którzy zdecydowali się w ten sposób pomnażać posiadany kapitał, przekonują, że jest to dobry sposób na dywersyfikację portfela inwestycyjnego, jednak raczej rekomendowany osobom, które nie boją się ryzykować.

Nie jest to produkt dla inwestorów ceniących stabilne i przewidywalne zyski. Lokaty inwestycyjne pozwalają dużo zyskać, jednak trzeba liczyć się ze sporym ryzykiem.

Kiedy sprzedać fundusze inwestycyjne?

Gwarancji zysku nie ma, ale zwiększamy swoje szanse na zyski – Te wszystkie elementy nie gwarantują idealnych decyzji inwestycyjnych, lecz znacząco zwiększają nasze szanse na dobre inwestowanie w akcje oraz fundusze akcyjne. Nasze kupno nie będzie idealne, nikt też nie wykorzysta 100% hossy.

Czy warto kupowac fundusze inwestycyjne?

Fundusze inwestycyjne to atrakcyjna i coraz bardziej popularna forma inwestowania. Nie jesteś pewien czy warto rozpocząć przygodę z inwestowaniem? W tym artykule postaramy się przybliżyć jej zalety. Głównym atutem inwestowania w fundusze inwestycyjne jest możliwość wypracowania ponadprzeciętnego zysku, nieosiągalnego w przypadku standardowych lokat.

Kiedy fundusze obligacji zaczną rosnąć?

Obligacje – Rok 2023 to dobre perspektywy dla obligacji rynków rozwijających się. Wysokie spready rentowności obligacji tych krajów dają duży potencjał wynikowy w perspektywie 2-3 lat. Fundusze obligacji krótkoterminowych mają szansę dostarczyć inwestorom stóp zwrotu konkurencyjnych względem oprocentowania lokat bankowych.

  1. Wysokie wartości discount margin dla polskich obligacji zmiennokuponowych tworzą atrakcyjne otoczenie, które pozwoli funduszom inwestycyjnym konkurować z lokatami bankowymi i obligacjami detalicznymi.
  2. Atrakcyjność funduszy obligacji długoterminowych wyraźnie wzrośnie, gdy inflacja zacznie spadać.
  3. Okazje do zakupów i spadku rentowności pojawią się, gdy rynek będzie w stanie oszacować moment i skalę szczytu inflacji.

Ten obecnie prognozowany jest na luty 2023. Warto również zwrócić uwagę na wysoki spread rentowności polskich obligacji do obligacji strefy euro, który jest wyraźnie ponad historyczne średnie. Stanowi to dodatkowy argument świadczący o atrakcyjności polskich skarbowych papierów dłużnych.

W jakie fundusze inwestować w 2023?

Pierwszą połowę 2023 roku klienci TFI mogą zaliczyć do udanych. Większość rynków akcji (poza azjatyckimi) dała funduszom inwestycyjnym solidnie zarobić. Zyski płynęły też z obligacji. Jedynie na rynku metali szlachetnych koniunktura nie dopisuje. Reklama W ujęciu średnim największy zarobek w I połowie 2023 roku wypracowały fundusze akcji polskich małych i średnich spółek (+20,6 proc.) oraz akcji polskich uniwersalne (+18,4 proc.), a na trzecim miejscu znalazły się fundusze akcji amerykańskich (+14,4 proc.). Od stycznia WIG wzrósł o ponad 17 proc., WIG20 niecałe 15 proc., indeks średnich spółek mWIG40 zwyżkował o 17 proc., a sWIG80 grupujący spółki o małej kapitalizacji – o ponad 24 proc. Na europejskich parkietach też kwitła hossa, a niemiecki DAX sięgnął nawet historycznego maksimum.

  1. Największe zyski w pierwszej połowie tego roku popłynęły jednak z Wall Street, a szczególnie z sektora technologicznego, który napędzany jest boomem na sztuczną inteligencję.
  2. W USA siła spółek technologicznych była tak duża, iż Nasdaq Composite zyskał w pół roku 32 procent, co daje najlepsze pierwsze sześć miesięcy roku od 40 lat.

W przypadku szerokiego S&P500 można mówić o 16-proc. zwyżce, co przekłada się na najlepsze pierwsze pół roku od 2019 roku. W czerwcu szeroki rynek zaczął gonić kilku liderów, ale generalnie półroczne wyniki były zbudowane głównie na kilku spółkach, w tym około 50-procentowej zwyżce Apple i niemal 200-procentowej Nvidia.

W istocie gwiazdą półrocza była kolejna iteracja poszerzonego koszyka znanego dawniej jako FANG – wskazuje Adam Stańczak, analityk DM BOŚ. Akcje Nvidii podrożały o niemal 200 proc., Apple’a o 55 proc., Mety – o 130 proc., Amazona o 52 proc., Google (Alphabet) o 34 proc., Netflixa o prawie 50 proc., a Tesli o 140 proc.

Notowania spółek technologicznych rosły mimo obaw o recesję w USA, a wraz z nimi zarabiały krajowe fundusze. I jak się okazuje, najwyższe stopy zwrotu w pierwszej połowie 2023 roku wypracowały te, które właśnie w segmencie technologicznym poszukują okazji do zarobku. W pierwszej połowie 2023 r. najwyższą nominalną stopę zwrotu spośród wszystkich ponad 800 krajowych funduszy inwestycyjnych wypracował inPZU Akcje Sektora Informatycznego O, W omawianym okresie zarobił niemal 39 proc. inPZU Akcje Sektora Informatycznego to fundusz indeksowy zarządzany pasywnie.

  1. Podąża za indeksem MSCI World Information Technology Net Total Return USD,
  2. W jego skład wchodzą spółki z krajów rozwiniętych zaliczane do sektora informatyka.
  3. Na koniec maja większość, bo ponad 76 proc.
  4. Portfela funduszu stanowiły spółki amerykańskie, a wśród największych pozycji znalazły się Apple (18 proc.), Microsoft (15 proc.), Nvidia (6,5) czy Broadcom (2,6 proc.).

Fundusz odwzorowuje indeks typu dochodowego, tzn. uwzględnia również przychody m.in. z dywidend i co ciekawe, jego tegoroczny wynik jest również lepszy od najlepszego funduszu luksemburskiego – Franklin Technology Fund N (Acc) (PLN) (hedged) – który ma ten sam benchmark (100 proc.

  • Indeks MSCI World Information Technology), ale przez ostatnie pół rok zyskał o niecały 1 pkt proc.
  • Mniej niż pasywny fundusz inPZU.
  • Na drugim miejscu podium również stanął fundusz pasywny – Beta ETF Nasdaq-100 PLN-Hedged Portfelowy FIZ, który od stycznia zarobił 38,2 proc.
  • Jego celem jest osiąganie stóp zwrotu odzwierciedlających zmiany wartości Nasdaq-100 National Net Total Return.

Cel ten jest realizowany przez stosowanie fizycznej oraz syntetycznej replikacji struktury indeksu. Podobnie jak w inPZU, wśród największych pozycji na koniec maja znajdziemy Microsoft, Apple, Amazon, Nvidia, Alphabet (Google), Meta Platforms i Tesla, które łącznie stanowią połowę portfela.

W obu wyżej wymienionych funduszach stopy zwrotu są najwyższe również w okresie 12 miesięcy, a BETA ETF notuje też wynik dodatni (niecałe 4 proc.) w skali ostatnich dwóch lat. Generali Akcji: Megatrendy, który zarobił od początku roku niecałe 37 proc., inwestuje głównie w akcje spółek notowanych na rynkach rozwiniętych (m.in.

USA, Europa, Japonia). Na koniec maja w jego portfelu wśród 10. największych pozycji również znajdowały się walory Nvidii, ale także akcje Servicenow, Advanced Micro Devices, HubSpot, Adobe, Marvell Technology, ASML Holding i Datadog. Fundusz jest na plusie także w skali roku, ale w okresie dwóch lat traci 6,8 proc.

Pod tym względem jeszcze gorzej wypada Skarbiec Spółek Wzrostowych, który w tym roku zarobił 36,6 proc, ale w horyzoncie ostatnich dwóch lat wciąż pozostaje ponad 50 proc. pod kreską. Przypomnijmy, że ubiegłoroczna koniunktura na rynkach finansowych szczególnie brutalna była dla tzw. spółek wzrostowych, które są mocno uzależnione od kosztu kapitału.

Inwestorzy zaczęli wyprzedawać ich akcje w obawie, że coraz wyższe koszty zadłużenia (rosnące wraz z podwyżkami stóp procentowych przez Fed) odbiją się na ich kondycji finansowej. W efekcie, w całym 2022 r. Nasdaq zanurkował o 33 proc., a MSCI World Growth o niecałe 30 proc.

  1. W tym czasie Skarbiec Spółek Wzrostowych stracił aż 65 proc., co było najgorszym wynikiem spośród wszystkich ponad 800 krajowych funduszy inwestycyjnych.
  2. Najważniejszą część jego portfela stanowią spółki amerykańskie (powyżej 95 proc.), działające przede wszystkim w szeroko rozumianym sektorze technologicznym związanym z rynkiem oprogramowania, zwłaszcza oferowanego w formule Software as a Service (SaaS).

Dodatkowo, jest to fundusz dość mocno skoncentrowany, bo składa się z ok.25-30 spółek. Ale nie tylko Skarbiec Spółek Wzrostowych „padł ofiarą” gigantycznej przeceny tzw. spółek wzrostowych, czy technologicznych. W tym segmencie rynku okazji do zarobku poszukują także Allianz Artificial Intelligence, Investor Nowych Technologii oraz Investor Akcji Spółek Wzrostowych,

Wszystkie trzy straciły w ubiegłym roku ponad 40 proc., a zatem również dużo więcej niż indeksy giełdowe (np. Nasdaq i MSCI World Growth). W tym roku pierwszy z nich zyskuje 35 proc., ale w skali dwóch lat wciaż jest 30 proc. pod kreską. Fundusze Investors TFI zyskują od stycznia po ok.30 proc., a w horyzoncie 24 miesięcy tracą ponad 24 proc.

Czy w drugiej połowie 2023 roku spółki technologiczne też dadzą zarobić? – Za dalszymi możliwymi zwyżkami w segmencie największych spółek technologicznych z USA przemawiają fundamenty. Rewolucja związana z rozwojem sztucznej inteligencji niesie szansę dla amerykańskich spółek big tech na znaczne zwiększenie i tak potężnych już zysków.

Do tego firmy te mają ogromne zasoby wolnej gotówki, co umożliwia im to samodzielne finansowanie nawet tak ryzykownych przedsięwzięć jak AI. To daje im przewagę w otoczeniu wysokich stóp procentowych i utrudnionego dostępu do kapitału, z którym borykają się mniejsze spółki – wskazuje Tomasz Matras, dyrektor biura rynku akcji w TFI PZU.

Ekspert zaznacza jednak, że w krótszej perspektywie nie można wykluczyć schłodzenia nastrojów w tym segmencie, zwłaszcza jeśli pojawią się poważniejsze obawy o twarde lądowanie gospodarki USA. Podobnego zdania też Adam Stańczak, analityk DM BOŚ. – Wiele będzie zależało od kondycji gospodarki i perspektyw spółek.

Na dziś wyceny w USA jawią się już jako wysokie, gdy uwzględni się ryzyko spowolnienia gospodarczego, a nawet recesji wywołanej walką z inflacją. W tym kontekście jako ważny zapowiada się sezon publikacji wyników za III kwartał, który da wgląd w aktualną kondycję spółek. W naszej opinii w kolejnych sześciu miesiącach warto liczyć się z ryzykiem dość standardowego zachowania giełd, a więc wakacyjnej flauty lub nawet korekt siły rynków i równie standardowych wzrostów w finałowym kwartale roku z końcówką raczej w pobliżu rocznych maksimów.

W szerszej perspektywie patrząc, stale bazowym scenariuszem jest układ wzrostowy i założenie, iż bessa na rynkach rozwiniętych wyrysowała dołek w październiku zeszłego roku, co w praktyce oznacza aktualność strategii budowanych wokół zakupów na korektach – wskazuje analityk DM BOŚ.

Wtóruje mu Konrad Ogrodowicz, zarządzający funduszami Superfund TFI. – W naszej ocenie spółki technologiczne mają najlepsze perspektywy ze wszystkich sektorów na kolejne lata, natomiast jeżeli chodzi o II połowę roku, to nie można wykluczyć korekty. W momencie wystąpienia korekty na szerokim rynku, spółki technologiczne, które najwięcej zyskały w I połowie roku, mogą najwięcej stracić.

Korekta może wynikać z obaw o spowolnienie gospodarcze, na co wskazują ostatnie słabe dane PMI. Wśród szans warto wymienić postępującą adaptację AI. W naszej ocenie lepszym wyborem na II połowę roku jest jednak dywersyfikacja i lepiej stawiać na fundusze bardziej zdywersyfikowane – uważa Konrad Ogrodowicz.

Jaki jest najbezpieczniejszy typ funduszu inwestycyjnego?

Czym są bezpieczne fundusze? – Fundusze bezpieczne to fundusze papierów dłużnych. Są to najbezpieczniejsze fundusze. Inwestują przede wszystkim w papiery wartościowe o stałym dochodzie, takie jak bony i obligacje skarbowe oraz instrumenty dłużne emitowane przez przedsiębiorstwa i władze samorządowe.

Fundusze te nie inwestują w akcje, Przeznaczone są dla osób zainteresowanych długofalowym oszczędzaniem oraz nie akceptujących ryzyka związanego z zakupem akcji. Przynoszą stopę zwrotu niewiele wyższą niż lokaty bankowe, jednak w przeciwieństwie do lokaty nie wiesz ile dokładnie zarobisz. Bezpieczne fundusze uchodzą za najmniej ryzykowne.

Polecane są szczególnie początkującym inwestorom i osobom starszym.

Czy fundusze inwestycyjne są objęte BFG?

2. Składki od 2017 r. – W związku z implementacją do polskiego porządku prawnego dyrektyw unijnych przepisami ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz.U. z 2019 r.

Poz.795, z późn. zm.) („ustawa o BFG”), zmianom uległy zasady finansowania Funduszu. Wnoszone przez banki opłaty obowiązkowe zostały od 2017 r. zastąpione składkami na fundusz gwarancyjny banków, a opłaty ostrożnościowe składkami na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków, Obowiązkiem wnoszenia składek na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków objęte zostały również firmy inwestycyjne podlegające ustawie o BFG.2.1,

Składki na fundusz gwarancyjny banków Składki na fundusz gwarancyjny banków są wnoszone kwartalnie. Kwoty składek należnych od poszczególnych banków w danym kwartale są wyznaczane w oparciu o łączne kwoty składek, które zgodnie z ustawą o BFG są określane corocznie przez Radę Funduszu w formie uchwały.

  1. W każdym kwartale podziałowi pomiędzy banki podlega jedna czwarta łącznych kwot składek na dany rok.
  2. Zasady wyznaczania składek na fundusz gwarancyjny banków.2.2.
  3. Składki na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków Składki na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków są wnoszone rocznie.
  4. Woty składek należnych od poszczególnych banków i firm inwestycyjnych w danym roku są wyznaczane w oparciu o łączne kwoty składek, które zgodnie z ustawą o BFG są określane corocznie przez Radę Funduszu w formie uchwały.

Zasady wyznaczania składek na fundusz przymusowej restrukturyzacji banków.

Opłaty/składki banków i firm inwestycyjnych na rzecz BFG w mln zł*

Rok Opłata roczna na fundusz pomocowy Składka na fundusz gwarancyjny banków Opłata ostrożnościowa na fundusz stabilizacyjny Składka na fundusz przymusowej restrukturyzacji Razem
2010 301 301
2011 733 733
2012 829 829
2013 867 79 946
2014 877 324 1 201
2015 1 786 472 2 258
2016 1 151 385 691 2 227
2017 915 1 182 2 097
2018 1 240 960 2 200
2019 791 2 000 2 791
2020 1 575 1 600 3 175
2021 1 000 1 230 2 230
2022 502** 1 693 2 195
2023 1 455 1 455
Razem 6 544 6408 1 567 10 120 24 638

Uwaga: * Dane do 2016 r. obejmują kwoty wpłacone, ustalone na podstawie stawki opłaty ustalanej przez Radę Funduszu i poziomu podstawy opłaty. Począwszy od 2017 r. podane są łączne kwoty składek ustalone uchwałą Rady Funduszu. ** Nowa łączna kwota składek na 2022 r.

Które fundusze zarobiły najwięcej?

Czytaj także w BUSINESS INSIDER – Indeks WIG20 w miesiąc zyskał na wartości ponad 9 proc. W tym czasie WIG poszedł w górę o niespełna 7,4 proc., a sWIG80 oraz mWIG40 zwyżkowały o — odpowiednio — 4 i 2 proc. Dalsza część artykułu znajduje się poniżej materiału wideo „Spośród około 240 funduszy z segmentu akcyjnego (inwestujących zarówno w Polsce, jak i za granicą) na plusie w kwietniu znalazło się nieco ponad 150.

W ujęciu średnim najwięcej dały zarobić fundusze akcji polskich uniwersalnych (+6,4 proc.), W tym czasie fundusze akcji małych i średnich spółek przeciętnie zyskały 3,1 proc.” — napisano w raporcie. Zobacz także: Zarządzają miliardami oszczędności emerytalnych Polaków. Przez rok głównie tracili pieniądze Do stabilizacji nastrojów doszło na rynkach obligacji.

W przypadku polskich 10-latek rentowność spadła poniżej 5,9 proc., dochodowość obligacji amerykańskich obniżyła się do 3,4 proc. W niemieckich nieco wzrosła powyżej 2,3 proc. Analitycy zwracają uwagę, że spośród około 220 funduszy dłużnych polskich i zagranicznych (papierów korporacyjnych i skarbowych), na minusie w kwietniu było zaledwie kilkanaście, Kwietniowe wyniki funduszy inwestycyjnych wypadły całkiem nieźle. | Analizy.pl

Na czym zarabiają fundusze inwestycyjne?

Na czym zarabia fundusz inwestycyjny? – Jedynym zyskiem funduszu jest tzw. opłata za zarządzanie, Przy czym – ponownie przypominamy – nie jest to opłata za to, że fundusz stara się aby inwestor zarobił. Jest to opłata za zarządzanie wpłaconymi do funduszu pieniędzmi zgodnie ze statutem danego funduszu.

W czasie gdy giełdy tracą fundusz akcji także pobiera opłatę za zarządzanie, i jest to opłata pobierana za kupowanie akcji, które tracą. Fundusz wprost pisze o tym w swoim statuci. Zarządzający funduszem wie, że trwa bessa – ale zgodnie ze statutem musi po prostu kupować akcje. Inwestor może się na to godzić.

Lub – wykorzystując to, że każdy fundusz można sprzedać i zmienić np. na fundusz pieniężny (który nie inwestuje w akcje) po prostu nie tracić.

Jak długo trzeba trzymać fundusze inwestycyjne?

Jak długo trzeba posiadać fundusz inwestycyjny przed sprzedażą? Po zakupie akcji możesz sprzedać swoje udziały w funduszach inwestycyjnych w dowolnym momencie.

Dlaczego fundusze indeksowe tracą?

Trudności funduszu w 2022 r. można przypisać temu, że jego czas trwania portfela jest dłuższy niż przeciętny fundusz obligacji korporacyjnych, co oznacza, że ​​jest on bardziej wrażliwy na zmiany stóp procentowych. Szkodzi to funduszowi, ponieważ Fed w ciągu roku podnosił stopy procentowe w bezprecedensowym tempie.

Ile się zarabia w funduszach inwestycyjnych?

Ile zarabia doradca inwestycyjny? – Istotna jest również kwestia tego, ile zarabia doradca inwestycyjny w Polsce. Według Ogólnopolskiego Badania Wynagrodzeń mediana zarobków doradcy inwestycyjnego to około 8560 złotych brutto. T Oczywiście jego wynagrodzenie zależy od poziomu wykształcenia, miasta, stażu pracy i wyników.

Czy warto oszczędzać w funduszach inwestycyjnych?

Inteligo Oszczędności i inwestycje Dlaczego warto inwestować w fundusze inwestycyjne?

Inwestowanie w fundusze to coraz popularniejsza forma pomnażania oszczędności. W Inteligo możesz wybrać fundusz dopasowany do poziomu ryzyka, jaki akceptujesz. Nigdy nie jest za wcześnie, ani za późno na inwestowanie. Im szybciej zaczniesz, tym więcej zyskasz. Zacznij inwestować Więcej o ryzykach inwestowania Zalety inwestowania w fundusze inwestycyjne Wysokiej klasy specjaliści PKO Towarzystwo Funduszy zatrudnia wysokiej klasy specjalistów, którzy śledzą sytuację na rynkach finansowych i podejmują decyzje inwestycyjne.

Szansa na wysokie zyski W dłuższym horyzoncie czasowym fundusze inwestycyjne dają szansę uzyskania wyższej efektywności, niż w przypadku innych form oszczędzania. Stały dostęp do inwestycji Masz zapewnioną płynność inwestycji. Oznacza to, że możesz wpłacać i wypłacać środki, kiedy chcesz. Bogata oferta W Inteligo masz dostęp do funduszy o różnym profilu i poziomie ryzyka.

Dywersyfikacja Oznacza urozmaicenie. W odniesieniu do inwestycji pojęcie to może oznaczać równoczesne inwestowanie w kilku funduszach o różnej charakterystyce zgodnie ze złotą zasadą „nie wkładaj wszystkich jajek do jednego koszyka, oraz w odniesieniu do samego funduszu, który dywersyfikuje ryzyko inwestując, zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych, środki uczestników w akcje różnych spółek, obligacje i inne papiery wartościowe – różniące się poziomami oczekiwanych zwrotów i powiązanym z tym ryzykiem.

Czy fundusze inwestycyjne można odliczyć od podatku?

Nie można odliczyć straty z funduszy inwestycyjnych od dochodów ze sprzedaży akcji Pytanie podatnika: Czy w myśl art.9 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 2008 r. Wnioskodawca może pomniejszyć dochód ze sprzedaży akcji o straty ze sprzedaży jednostek uczestnictwa w Towarzystwach Funduszy? INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art.14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19.03.2009 r.

(data wpływu 19.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości pomniejszenia osiągniętego dochodu ze sprzedaży akcji o poniesioną stratę z tytułu sprzedaży jednostek uczestnictwa w TFI – jest nieprawidłowe.

  1. UZASADNIENIE W dniu 19 marca 2009 r.
  2. Został złożony ww.
  3. Wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości pomniejszenia osiągniętego dochodu ze sprzedaży akcji o poniesioną stratę z tytułu sprzedaży jednostek uczestnictwa w TFI.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W 2008 r. Wnioskodawca poniósł straty z tytułu sprzedaży jednostek uczestnictwa w Towarzystwach Funduszy. Z TFI otrzymał szczegółowe zestawienie wyników finansowych osiągniętych w trakcie trwania inwestycji.

  • W tym samym roku Wnioskodawca osiągnął zysk z tytułu sprzedaży akcji na GPW w Warszawie.
  • W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w myśl art.9 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 2008 r.
  • Wnioskodawca może pomniejszyć dochód ze sprzedaży akcji o straty ze sprzedaży jednostek uczestnictwa w Towarzystwach Funduszy? Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art.9 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 2008 r., może pomniejszyć dochód ze sprzedaży akcji o straty ze sprzedaży jednostek uczestnictwa w Towarzystwach Funduszy.

Art.9 ust.3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera ogólny przepis dotyczący prawa podatników do odliczenia straty. Według opinii Wnioskodawcy, należy zwrócić uwagę, że w art.9 ust.3a ustawy, zawierającym wykaz strat nie podlegających odliczeniu nie wymienia straty z tytułu sprzedaży jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych.

  • Według Wnioskodawcy, ustawodawca w art.30a ust.5 ustawy zawarł przepis, który zakazuje odliczenia straty z tytułu udziału w funduszach kapitałowych oraz innych strat z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych od dochodu z udziału w funduszach.
  • Skoro ten przepis był potrzebny, pomimo art.9 ust.6 ustawy, to brak analogicznego uregulowania w art.30b wyraźnie wskazuje, że ustawodawca nie zamierzał ograniczać prawa podatników do odliczenia straty z funduszy kapitałowych od dochodu z akcji.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art.9 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art.21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Kiedy sprzedać fundusze inwestycyjne?

Gwarancji zysku nie ma, ale zwiększamy swoje szanse na zyski – Te wszystkie elementy nie gwarantują idealnych decyzji inwestycyjnych, lecz znacząco zwiększają nasze szanse na dobre inwestowanie w akcje oraz fundusze akcyjne. Nasze kupno nie będzie idealne, nikt też nie wykorzysta 100% hossy.

W jakie fundusze inwestować w 2023?

Pierwszą połowę 2023 roku klienci TFI mogą zaliczyć do udanych. Większość rynków akcji (poza azjatyckimi) dała funduszom inwestycyjnym solidnie zarobić. Zyski płynęły też z obligacji. Jedynie na rynku metali szlachetnych koniunktura nie dopisuje. Reklama W ujęciu średnim największy zarobek w I połowie 2023 roku wypracowały fundusze akcji polskich małych i średnich spółek (+20,6 proc.) oraz akcji polskich uniwersalne (+18,4 proc.), a na trzecim miejscu znalazły się fundusze akcji amerykańskich (+14,4 proc.). Od stycznia WIG wzrósł o ponad 17 proc., WIG20 niecałe 15 proc., indeks średnich spółek mWIG40 zwyżkował o 17 proc., a sWIG80 grupujący spółki o małej kapitalizacji – o ponad 24 proc. Na europejskich parkietach też kwitła hossa, a niemiecki DAX sięgnął nawet historycznego maksimum.

Największe zyski w pierwszej połowie tego roku popłynęły jednak z Wall Street, a szczególnie z sektora technologicznego, który napędzany jest boomem na sztuczną inteligencję. – W USA siła spółek technologicznych była tak duża, iż Nasdaq Composite zyskał w pół roku 32 procent, co daje najlepsze pierwsze sześć miesięcy roku od 40 lat.

W przypadku szerokiego S&P500 można mówić o 16-proc. zwyżce, co przekłada się na najlepsze pierwsze pół roku od 2019 roku. W czerwcu szeroki rynek zaczął gonić kilku liderów, ale generalnie półroczne wyniki były zbudowane głównie na kilku spółkach, w tym około 50-procentowej zwyżce Apple i niemal 200-procentowej Nvidia.

  1. W istocie gwiazdą półrocza była kolejna iteracja poszerzonego koszyka znanego dawniej jako FANG – wskazuje Adam Stańczak, analityk DM BOŚ.
  2. Akcje Nvidii podrożały o niemal 200 proc., Apple’a o 55 proc., Mety – o 130 proc., Amazona o 52 proc., Google (Alphabet) o 34 proc., Netflixa o prawie 50 proc., a Tesli o 140 proc.

Notowania spółek technologicznych rosły mimo obaw o recesję w USA, a wraz z nimi zarabiały krajowe fundusze. I jak się okazuje, najwyższe stopy zwrotu w pierwszej połowie 2023 roku wypracowały te, które właśnie w segmencie technologicznym poszukują okazji do zarobku. W pierwszej połowie 2023 r. najwyższą nominalną stopę zwrotu spośród wszystkich ponad 800 krajowych funduszy inwestycyjnych wypracował inPZU Akcje Sektora Informatycznego O, W omawianym okresie zarobił niemal 39 proc. inPZU Akcje Sektora Informatycznego to fundusz indeksowy zarządzany pasywnie.

  1. Podąża za indeksem MSCI World Information Technology Net Total Return USD,
  2. W jego skład wchodzą spółki z krajów rozwiniętych zaliczane do sektora informatyka.
  3. Na koniec maja większość, bo ponad 76 proc.
  4. Portfela funduszu stanowiły spółki amerykańskie, a wśród największych pozycji znalazły się Apple (18 proc.), Microsoft (15 proc.), Nvidia (6,5) czy Broadcom (2,6 proc.).

Fundusz odwzorowuje indeks typu dochodowego, tzn. uwzględnia również przychody m.in. z dywidend i co ciekawe, jego tegoroczny wynik jest również lepszy od najlepszego funduszu luksemburskiego – Franklin Technology Fund N (Acc) (PLN) (hedged) – który ma ten sam benchmark (100 proc.

indeks MSCI World Information Technology), ale przez ostatnie pół rok zyskał o niecały 1 pkt proc. mniej niż pasywny fundusz inPZU. Na drugim miejscu podium również stanął fundusz pasywny – Beta ETF Nasdaq-100 PLN-Hedged Portfelowy FIZ, który od stycznia zarobił 38,2 proc. Jego celem jest osiąganie stóp zwrotu odzwierciedlających zmiany wartości Nasdaq-100 National Net Total Return.

Cel ten jest realizowany przez stosowanie fizycznej oraz syntetycznej replikacji struktury indeksu. Podobnie jak w inPZU, wśród największych pozycji na koniec maja znajdziemy Microsoft, Apple, Amazon, Nvidia, Alphabet (Google), Meta Platforms i Tesla, które łącznie stanowią połowę portfela.

W obu wyżej wymienionych funduszach stopy zwrotu są najwyższe również w okresie 12 miesięcy, a BETA ETF notuje też wynik dodatni (niecałe 4 proc.) w skali ostatnich dwóch lat. Generali Akcji: Megatrendy, który zarobił od początku roku niecałe 37 proc., inwestuje głównie w akcje spółek notowanych na rynkach rozwiniętych (m.in.

USA, Europa, Japonia). Na koniec maja w jego portfelu wśród 10. największych pozycji również znajdowały się walory Nvidii, ale także akcje Servicenow, Advanced Micro Devices, HubSpot, Adobe, Marvell Technology, ASML Holding i Datadog. Fundusz jest na plusie także w skali roku, ale w okresie dwóch lat traci 6,8 proc.

Pod tym względem jeszcze gorzej wypada Skarbiec Spółek Wzrostowych, który w tym roku zarobił 36,6 proc, ale w horyzoncie ostatnich dwóch lat wciąż pozostaje ponad 50 proc. pod kreską. Przypomnijmy, że ubiegłoroczna koniunktura na rynkach finansowych szczególnie brutalna była dla tzw. spółek wzrostowych, które są mocno uzależnione od kosztu kapitału.

Inwestorzy zaczęli wyprzedawać ich akcje w obawie, że coraz wyższe koszty zadłużenia (rosnące wraz z podwyżkami stóp procentowych przez Fed) odbiją się na ich kondycji finansowej. W efekcie, w całym 2022 r. Nasdaq zanurkował o 33 proc., a MSCI World Growth o niecałe 30 proc.

  • W tym czasie Skarbiec Spółek Wzrostowych stracił aż 65 proc., co było najgorszym wynikiem spośród wszystkich ponad 800 krajowych funduszy inwestycyjnych.
  • Najważniejszą część jego portfela stanowią spółki amerykańskie (powyżej 95 proc.), działające przede wszystkim w szeroko rozumianym sektorze technologicznym związanym z rynkiem oprogramowania, zwłaszcza oferowanego w formule Software as a Service (SaaS).

Dodatkowo, jest to fundusz dość mocno skoncentrowany, bo składa się z ok.25-30 spółek. Ale nie tylko Skarbiec Spółek Wzrostowych „padł ofiarą” gigantycznej przeceny tzw. spółek wzrostowych, czy technologicznych. W tym segmencie rynku okazji do zarobku poszukują także Allianz Artificial Intelligence, Investor Nowych Technologii oraz Investor Akcji Spółek Wzrostowych,

  • Wszystkie trzy straciły w ubiegłym roku ponad 40 proc., a zatem również dużo więcej niż indeksy giełdowe (np.
  • Nasdaq i MSCI World Growth).
  • W tym roku pierwszy z nich zyskuje 35 proc., ale w skali dwóch lat wciaż jest 30 proc.
  • Pod kreską.
  • Fundusze Investors TFI zyskują od stycznia po ok.30 proc., a w horyzoncie 24 miesięcy tracą ponad 24 proc.

Czy w drugiej połowie 2023 roku spółki technologiczne też dadzą zarobić? – Za dalszymi możliwymi zwyżkami w segmencie największych spółek technologicznych z USA przemawiają fundamenty. Rewolucja związana z rozwojem sztucznej inteligencji niesie szansę dla amerykańskich spółek big tech na znaczne zwiększenie i tak potężnych już zysków.

Do tego firmy te mają ogromne zasoby wolnej gotówki, co umożliwia im to samodzielne finansowanie nawet tak ryzykownych przedsięwzięć jak AI. To daje im przewagę w otoczeniu wysokich stóp procentowych i utrudnionego dostępu do kapitału, z którym borykają się mniejsze spółki – wskazuje Tomasz Matras, dyrektor biura rynku akcji w TFI PZU.

Ekspert zaznacza jednak, że w krótszej perspektywie nie można wykluczyć schłodzenia nastrojów w tym segmencie, zwłaszcza jeśli pojawią się poważniejsze obawy o twarde lądowanie gospodarki USA. Podobnego zdania też Adam Stańczak, analityk DM BOŚ. – Wiele będzie zależało od kondycji gospodarki i perspektyw spółek.

  • Na dziś wyceny w USA jawią się już jako wysokie, gdy uwzględni się ryzyko spowolnienia gospodarczego, a nawet recesji wywołanej walką z inflacją.
  • W tym kontekście jako ważny zapowiada się sezon publikacji wyników za III kwartał, który da wgląd w aktualną kondycję spółek.
  • W naszej opinii w kolejnych sześciu miesiącach warto liczyć się z ryzykiem dość standardowego zachowania giełd, a więc wakacyjnej flauty lub nawet korekt siły rynków i równie standardowych wzrostów w finałowym kwartale roku z końcówką raczej w pobliżu rocznych maksimów.

W szerszej perspektywie patrząc, stale bazowym scenariuszem jest układ wzrostowy i założenie, iż bessa na rynkach rozwiniętych wyrysowała dołek w październiku zeszłego roku, co w praktyce oznacza aktualność strategii budowanych wokół zakupów na korektach – wskazuje analityk DM BOŚ.

  1. Wtóruje mu Konrad Ogrodowicz, zarządzający funduszami Superfund TFI.
  2. W naszej ocenie spółki technologiczne mają najlepsze perspektywy ze wszystkich sektorów na kolejne lata, natomiast jeżeli chodzi o II połowę roku, to nie można wykluczyć korekty.
  3. W momencie wystąpienia korekty na szerokim rynku, spółki technologiczne, które najwięcej zyskały w I połowie roku, mogą najwięcej stracić.

Korekta może wynikać z obaw o spowolnienie gospodarcze, na co wskazują ostatnie słabe dane PMI. Wśród szans warto wymienić postępującą adaptację AI. W naszej ocenie lepszym wyborem na II połowę roku jest jednak dywersyfikacja i lepiej stawiać na fundusze bardziej zdywersyfikowane – uważa Konrad Ogrodowicz.

Czy warto oszczędzać w funduszach inwestycyjnych?

Inteligo Oszczędności i inwestycje Dlaczego warto inwestować w fundusze inwestycyjne?

Inwestowanie w fundusze to coraz popularniejsza forma pomnażania oszczędności. W Inteligo możesz wybrać fundusz dopasowany do poziomu ryzyka, jaki akceptujesz. Nigdy nie jest za wcześnie, ani za późno na inwestowanie. Im szybciej zaczniesz, tym więcej zyskasz. Zacznij inwestować Więcej o ryzykach inwestowania Zalety inwestowania w fundusze inwestycyjne Wysokiej klasy specjaliści PKO Towarzystwo Funduszy zatrudnia wysokiej klasy specjalistów, którzy śledzą sytuację na rynkach finansowych i podejmują decyzje inwestycyjne.

Szansa na wysokie zyski W dłuższym horyzoncie czasowym fundusze inwestycyjne dają szansę uzyskania wyższej efektywności, niż w przypadku innych form oszczędzania. Stały dostęp do inwestycji Masz zapewnioną płynność inwestycji. Oznacza to, że możesz wpłacać i wypłacać środki, kiedy chcesz. Bogata oferta W Inteligo masz dostęp do funduszy o różnym profilu i poziomie ryzyka.

Dywersyfikacja Oznacza urozmaicenie. W odniesieniu do inwestycji pojęcie to może oznaczać równoczesne inwestowanie w kilku funduszach o różnej charakterystyce zgodnie ze złotą zasadą „nie wkładaj wszystkich jajek do jednego koszyka, oraz w odniesieniu do samego funduszu, który dywersyfikuje ryzyko inwestując, zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych, środki uczestników w akcje różnych spółek, obligacje i inne papiery wartościowe – różniące się poziomami oczekiwanych zwrotów i powiązanym z tym ryzykiem.

Które fundusze zarobiły najwięcej?

Czytaj także w BUSINESS INSIDER – Indeks WIG20 w miesiąc zyskał na wartości ponad 9 proc. W tym czasie WIG poszedł w górę o niespełna 7,4 proc., a sWIG80 oraz mWIG40 zwyżkowały o — odpowiednio — 4 i 2 proc. Dalsza część artykułu znajduje się poniżej materiału wideo „Spośród około 240 funduszy z segmentu akcyjnego (inwestujących zarówno w Polsce, jak i za granicą) na plusie w kwietniu znalazło się nieco ponad 150.

  1. W ujęciu średnim najwięcej dały zarobić fundusze akcji polskich uniwersalnych (+6,4 proc.),
  2. W tym czasie fundusze akcji małych i średnich spółek przeciętnie zyskały 3,1 proc.” — napisano w raporcie.
  3. Zobacz także: Zarządzają miliardami oszczędności emerytalnych Polaków.
  4. Przez rok głównie tracili pieniądze Do stabilizacji nastrojów doszło na rynkach obligacji.

W przypadku polskich 10-latek rentowność spadła poniżej 5,9 proc., dochodowość obligacji amerykańskich obniżyła się do 3,4 proc. W niemieckich nieco wzrosła powyżej 2,3 proc. Analitycy zwracają uwagę, że spośród około 220 funduszy dłużnych polskich i zagranicznych (papierów korporacyjnych i skarbowych), na minusie w kwietniu było zaledwie kilkanaście, Kwietniowe wyniki funduszy inwestycyjnych wypadły całkiem nieźle. | Analizy.pl